SavedAdd your journal

Journals / Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2026 / Cilt: 15 Sayı: 2

SOSYAL MEDYA VE DIŞ POLİTİKA İLİŞKİSİNE YAKINDAN BAKMAK: TÜRKİYE’DE ÜNİVERSİTELİ GENÇ YETİŞKİNLER ÖRNEĞİ

Helin Sarı Ertem(İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0008-9781
Sevda Korhan(İSTANBUL MEDENİYET ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8782-682X
Pages
215–233
Publication Date
2019-10-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Katılımcılar, sosyal medya paylaşımlarını göz önüne aldıklarında Türkiye’nin bir numaralı sorunu olarak öncelikle Suriye, ardından ekonomi ve ABD ile ilgili meseleleri görmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, sosyal medyanın, bireylerin dış politikaya dair düşünce ve davranışları üzerindeki rolünü irdelemeyi amaçlamakta ve bunun için vaka çalışması ile ankete dayalı nicel analiz yöntemlerini kullanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklem grubu Türkiye’deki 18-35 yaş grubu üniversiteli genç yetişkinlerdir.
💡
Conclusion & Impact:Katılımcılar, sosyal medya paylaşımlarını göz önüne aldıklarında Türkiye’nin bir numaralı sorunu olarak öncelikle Suriye, ardından ekonomi ve ABD ile ilgili meseleleri görmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2019 Verileri
⚙️Variables:sosyal medya · dış politika · genç yetişkinler

Özet

Bu çalışma, sosyal medyanın, bireylerin dış politikaya dair düşünce ve davranışları üzerindeki rolünü irdelemeyi amaçlamakta ve bunun için vaka çalışması ile ankete dayalı nicel analiz yöntemlerini kullanmaktadır. Çalışmanın örneklem grubu Türkiye’deki 18-35 yaş grubu üniversiteli genç yetişkinlerdir. Bu grubun dış politika algıları açısından, Sosyal Paylaşım Sitelerinin (SPSler) etkisini ölçmek adına 18-22 Mart 2019 tarihleri arasında, 353 lisans ve lisansüstü üniversite öğrencisine 20 soruluk klasik bir anket, elden dağıtılarak uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlar, Türkiye’deki genç yetişkinlerin yaklaşık %62’sinin dış politikaya dair düşüncelerini oluştururken sosyal medya paylaşımlarından etkilendiğini göstermektedir. Ankete cevap verenlerin en geniş kesimi (%47), sosyal medya paylaşımlarının ülkenin dış politika yapımı üzerinde kısmen de olsa etkili olduğuna, %17’si ise hiç etkili olmadığına inanmaktadır. Katılımcılar, sosyal medya paylaşımlarını göz önüne aldıklarında Türkiye’nin bir numaralı sorunu olarak öncelikle Suriye, ardından ekonomi ve ABD ile ilgili meseleleri görmektedir.

🔖

Cite This Article

Ertem, H. S., Korhan, S. (2019). SOSYAL MEDYA VE DIŞ POLİTİKA İLİŞKİSİNE YAKINDAN BAKMAK: TÜRKİYE’DE ÜNİVERSİTELİ GENÇ YETİŞKİNLER ÖRNEĞİ. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 15 Sayı: 2, 215–233. https://ajindex.com/articles/1218097

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (43)

  1. Adesina, O. S. (2017) “Foreign Policy in an Era of Digital Diplomacy”, Cogent Social Sciences. 3(1), 1-13.
  2. Anderson, F. (2009) “Mosquitoes Dancing on the Surface of the Pond: Australian Conflicting Reporting and Technology”, Journalism Practice, 3(4), 404-420.
  3. Arackal, F. (2015) “Social Media as a Tool of Political Communication”, Conference Paper, Jaipur,https://www.researchgate.net/publication/300370737_Social_Media_as_a_Tool_for_Political_Communication (Erişim:17.03.2019).
  4. Birgün (2018) “Yanardağoğlu, Yeni Medyayı BirGün’e Anlattı: Okurlar da Artık İçerik Üretimi Gücüne Sahip”, 13 Mayıs, https://www.birgun.net/haber/yanardagoglu-yeni-medyayi-birgun-e-anlatti-okurlar-da-artik-icerik-uretimi-gucune-sahip-215685 (Erişim: 10.08.2019).
  5. Boulianne, S. (2009) “Does Internet Use Affect Engagement? A Meta-Analysis of Research. Political Communication”, 26, 193-211.
  6. Boyd, D., ve Ellison, N. (2008) “Social Network Sites: Definition, History, and Scholarship”, Journal of Computer-Mediated Communication, 13, 210-230.
  7. Bruns, A. (2008) Life beyond the Public Sphere: Towards a Networked Model for Political Deliberation. Information Polity, 13(1-2), 65-79.
  8. Cantijoch, M., Gibson R., ve Ward S. (2014) Analysing Social Media Data and Web Networks. New York: Palgrave Macmillan.
  9. Crooks, A., Masad D., Croitoru A., Cotnoir A., Stefanidis A., ve Radzikowski J. (2014) “International Relations: State-Driven and Citizen-Driven Networks”, Social Science Computer Review, 32(2), 205-220.
  10. Digital 2019, We Are Social and HootSuite, https://datareportal.com/reports/digital-2019-turkey (Erişim: 10.03.2019).
  11. Dumciuviene, A. (2016) “Twiplomacy: The Meaning of Social Media to Public Diplomacy and Foreign Policy of Lithuania”. Lithuanian Foreign Policy Review, 35, 91-115.
  12. Eru, O., Çelik, I. K., Çelik, S. ve Cop, R. (2018) “Kaynak Olarak Youtuber’a Güvenilirliğin ve Marka Güveninin Gençlerin Satın Alma Niyetine Etkisi”, Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14 (2), 219-238.
  13. Foucault, M. (1980) Power/Knowledge: Selected Interviews and Other Writings 1972-1977, New York: Pantheon Books.
  14. Friedman, L. W. ve Friedman, H. H. (2008) “The New Media Technologies: Overview and Research Framework”, SSRN, https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id= 1116771 (Erişim:17.03.2019).
  15. Gainous, J., Wagner K., ve Gray, T. (2016) “Internet Freedom and Social Media Effects: Democracy and Citizen Attitudes in Latin America”, Online Information Review, 40(5), 712 – 738.
  16. Gitelman, L. ve G.B. Pingree (2003) “What’s New about New Media?”, L. Gitelman ve G.B. Pingree (der.). New Media, 1740-1915 içinde, Cambridge, MA: MIT Press.
  17. Gökçe, O. Z., Hatipoğlu E., Göktürk G., Luetgert B., ve Saygın Y. (2014) “Twitter and Politics: Identifying Turkish Opinion Leaders in New Social Media”, Turkish Studies, 15(4), 671-688.
  18. Habertürk (2018) “Türkiye Facebook, Instagram, Twitter ve Snapchat Liginde Nerede?”, 17 Ekim, https://www.haberturk.com/turkiye-sosyal-medya-kullaniminda-kacinci-sirada-218240 8-ekonomi (Erişim: 13.07.2019).
  19. Hauben, M. (1997) “The Net and Netizens: The Impact the Net has on People’s Lives. http://www.columbia.edu/~hauben/ronda2014/THE_NET_AND_NETIZENS.pdf (Erişim: 11.06.2019).
  20. Jeanneney, J. N. (1998) Başlangıçtan Günümüze Medya Tarihi. (Çev. Esra Atuk). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  21. Karamat, A., ve Farooq A. (2016) “Emerging Role of Social Media in Political Activism: Perceptions and Practices”, South Asian Studies, 31(1), 381 – 396.
  22. Kavanaugh, A. L., Fox E. A., Sheetz S. D., Yang S., Li L. T., Shoemaker D. J., Natsev A., ve Xie L. (2012) “Social Media Use by Government: From the Routine to the Critical”, Government Information Quarterly, 29, 480–491.
  23. Lamer, W. (2012) “Twitter and Tyrants: New Media and Its Effects on Sovereignty in the Middle East”. https://www.arabmediasociety.com/twitter-and-tyrants-new-media-and-its-effects-on-sovereignty-in-the-middle-east/ (Erişim: 15.07.2019).
  24. Merriam-Webster, ‘Netizen’, https://www.merriam-webster.com/dictionary/netizen (16.09. 2019).
  25. Milosevic-Dorcevic, J. S. ve Zezelj I. L. (2017) Civic Activism Online: Making Young People Dormant or More Active in Real Life?. Computers in Human Behavior,70, 113-118.
  26. Nisbet, E. C. ve Meyers T. A. (2010) “Challenging the State: Transnational TV and Political Identity in the Middle East”, Political Communication, 27, 347-366.
  27. Nye, J. S. (2010) “Cyber Power”. Belfer Center for Science and International Affairs. https://apps.dtic.mil/dtic/tr/fulltext/u2/a522626.pdf (Erişim: 12.09.2019).
  28. Oğur, R. ve Tekbaş, Ö. F. (2003) “Anket Nasıl Hazırlanır?”, STED, 12(9), 336-340.
  29. Roberts, J. J. (2016) “Facebook and Google Are Big Winners As Political Ad Money Moves Online”, Fortune, July 21, https://fortune.com/2016/07/21/political-ad-money-google-facebook/ (Erişim: 10.03.2019).
  30. Sassen, S. (1999) The Impact of the Internet on Sovereignty: Real and Unfounded Worries. San Francisco: Nautilus Institute.
  31. Shirky, C. (2008) Here Comes Everybody: The Power of Organizing Without Organizations. London: Penguin Books.
  32. Shirky, C. (2011) “The Political Power of Social Media: Technology, the Public Sphere, and Political Change”, Foreign Affairs, 90(1), 28-41.
  33. Statista a (2019) “Number of Social Network Users Worldwide from 2010 to 2021 (in billions)”, https://www.statista.com/statistics/278414/number-of-worldwide-social-network-users/ (Erişim: 10.07.2019).
  34. Statista b (2019) “Most Popular Social Networks Worldwide as of July 2019, Ranked By Number Of Active Users (In Millions)”, https://www.statista.com/statistics/272014/ global-social-networks-ranked-by-number-of-users/ (Erişim: 10.07.2019).
  35. Steinitz, C. ve Zarin H. (2012) “An Initial Look at the Utility of Social Media as a Foreign Policy Tool”, CNA Interview with Broadcasting Board of Governors Official. https://www.cna.org/CNA_files/PDF/DOP-2012-U-002538-final.pdf. (Erişim:23.06.2019).
  36. Twiplomacy Blog, https://twiplomacy.com/blog/ (20.06.2019)
  37. Twiplomacy Study 2012, https://twiplomacy.com/blog/twiplomacy-study-2012/ (Erişim: 20.07. 2019)
  38. Twiplomacy Study 2018, https://twiplomacy.com/blog/twiplomacy-study-2018/ (Erişim: 20.07. 2019)
  39. Thrall, A. T. ve Goepner, E. (2015) “Millenials and U.S. Foreign Policy”, CATO Institute, 2015: 5, https://object.cato.org/sites/cato.org/files/pubs/pdf/20150616_thrallgoepner_millen nialswp. pdf (Erişim: 13.03.2019).
  40. Webopedia, “Netizen”, https://www.webopedia.com/TERM/N/netizen.html (16.03.2019).
  41. Wu, T. S. (1997) Cyberspace Sovereignty? - The Internet and the International System, Harvard Journal of Law & Technology, 10(3), 648-666.
  42. Yang, Y. (2016) “The Internet and China’s Foreign Policy Decision-Making”, China Political Science Review, 1, 353–372.
  43. Milosevic-Dorcevic, J. S. ve Zezelj I. L. (2017) Civic Activism Online: Making Young People Dormant or More Active in Real Life?. Computers in Human Behavior,70, 113-118.