AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is thought that these results are caused by the fact that the developing paralysis is at low stages and heal within one month.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The facial nerve and its branches are at risk during facial surgery. The surgery with the highest risk is parotid and submandibular gland surgery. An attempt was made to determine threshold values in terms of paralysis in nerve monitoring parameters. These determined values could not be used to predict facial nerve function after surgery. The aim of this study is to investigate the relationship between the parameters detected by nerve stimulation during surgery and postoperative facial nerve dysfunction in patients who underwent parotid and submandibular gland surgery. Material and Methods: A total of 29 facial nerve branches of 13 patients who underwent superficial parotidectomy or submandibular gland resection were examined. Patients were examined in two groups: those who did not develop paralysis after surgery and those who developed paralysis or sequelae. The relationship between the patient's pre- and postoperative House-Brackmann staging and potential changes detected during surgery was investigated. Results: Paralysis was detected in 8 of 29 nerves that were stimulated, and the affected branches were the cervicofacial branch and the marginal mandibular branch. No difference was observed in the mean threshold stimulation values and responses determined before, during and at the end of dissection between patients who developed paralysis and those who did not. Conclusion: Unlike the literature, it is determined that no electrophysiological measurement result can predict the postoperative phase as a result of ROC-curve analysis and logistic regression analysis. It is thought that these results are caused by the fact that the developing paralysis is at low stages and heal within one month.
Özet
Amaç: Yüz bölgesi cerrahisi sırasında fasiyal sinir ve dalları risk altındadır. Bu riskin en fazla olduğu cerrahi ise parotis ve submandibuler bez cerrahisidir. Sinir monitörizasyon parametrelerinde paralizi açısından sınır değerler saptanmaya çalışılmıştır. Saptanan bu değerler cerrahi sonu fasiyal sinir fonksiyonunu tahmin etmekte kullanılamamıştır. Bu çalışmanın amacı parotis ve submandibuler beza cerrahi uygulanan hastalarda sinir stimülatörü kullanımı ile cerrahisi sırasında saptanan parametrelerin postoperatif fasiyal sinir fonksiyon bozukluğu ile ilişkilisinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya parotis veya submandibular bezde kitle nedeniyle opere edilen ve preoperative fasiyal fonksiyonları doğal olan 13 hastanın toplam 29 fasiyal sinir dalı incelenmiştir. Hastalar cerrahi sonrası paralizi gelişmeyen ve paralizi veya sekel gelişen olmak üzere iki grupta incelenmiştir. Hastanın cerrahi öncesi ve sonrası House-Brackmann Evrelemesi ile cerrahi sırasında saptanan potansiyel değişiklikleri arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bulgular: Uyarım yapılan 29 sinirden 8’inde paralizi saptanmış olup etkilenen dallar servikofasiyal dal ve marjinal mandibular daldı. Paralizi gelişen ve gelişmeyen hastalar arasında diseksiyon öncesi, diseksiyon sırasında ve sonunda saptanan ortalama eşik uyarılma değerleri ve cevapları arasında fark gözlenmedi. Sonuç: Literatürden farklı olarak yapılan ROC-curve analizi ve Logistic Regression analizi sonunda hiçbir elektrofizyolojik ölçüm sonucunun postoperatif evreyi öngöremediği saptandı. Gelişen paralizilerin düşük evrede olması ve 1 ay içerisinde iyileşmesinin bu sonuçlara neden olduğu düşünüldü.