AI Summary & Key Takeaways
AI InsightNevertheless, the analysis emphasizes the need for more comprehensive, long-term, and multi-actor strategies to effectively tackle Somalia’s intricate and multi-layered challenges.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study seeks to examine the role of Türkiye in the peace process in Somalia through the lens of the Peace Studies paradigm. It aims to assess Türkiye’s contributions in light of positive and negative peace concepts developed by Johan Galtung and to determine the extent to which these activities support the establishment of sustainable peace in Somalia. Through a qualitative approach and historical descriptive analysis, the article systematically investigates the theoretical framework of Peace Studies, the historical context, and the current socio-political dynamics of Somalia, as well as Türkiye’s initiatives in Somalia post-2011. The findings suggest that Türkiye’s multi-faceted engagement in Somalia (humanitarian aid, development cooperation, and security sector reform) generally aligns with the positive peace paradigm. Türkiye’s initiatives in Somalia, such as infrastructure development, education and health services improvement, and institutional capacity building, are considered efforts to reduce structural violence. Nevertheless, the analysis emphasizes the need for more comprehensive, long-term, and multi-actor strategies to effectively tackle Somalia’s intricate and multi-layered challenges.
Özet
Bu çalışma, barış çalışmaları paradigması çerçevesinde Somali’deki barış sürecini ve Türkiye’nin bu süreçteki rolünü analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle, Johan Galtung’un geliştirdiği pozitif ve negatif barış kavramları bağlamında Türkiye’nin katkılarının değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Araştırma, “Türkiye’nin Somali’deki faaliyetleri, barış çalışmaları literatüründeki pozitif ve negatif barış kavramsallaştırmaları bağlamında nasıl konumlandırılabilir?” ve “Bu faaliyetler Somali’de sürdürülebilir barışın tesisine ne ölçüde katkı sağlamaktadır?” sorularına cevap aramaktadır. Nitel bir yaklaşımla tarihsel betimsel analiz metodunun kullanıldığı makalede, barış çalışmalarının teorik çerçevesi, Somali’nin tarihsel konteksti ve mevcut sosyo-politik dinamikleri ve Türkiye’nin 2011 sonrası Somali’deki girişimleri sistematik bir şekilde incelenmektedir. Analiz sonuçları, Türkiye’nin Somali’deki çok boyutlu angajmanının (insani yardım, kalkınma iş birliği, güvenlik sektörü reformu) genel itibariyle pozitif barış paradigmasıyla uyumlu olduğunu göstermektedir. Türkiye’nin Somali’de gerçekleştirdiği altyapı geliştirme, eğitim ve sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesi ve kurumsal kapasite inşası gibi girişimleri yapısal şiddeti azaltmaya yönelik çabalar olarak değerlendirilmektedir. Bununla birlikte, Somali’deki kompleks ve çok katmanlı sorunların çözümü için daha kapsamlı, uzun vadeli ve çok aktörlü stratejilerin gerekliliği vurgulanmaktadır.