AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe assessment concludes that the Cybersecurity Law poses risks of restricting constitutionally defined freedoms of communication and correspondence, imposing limitations on media activities, and–due to insufficient transparency and lack of coherence–leading to arbitrary application.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
By the twenty-first century, the internet and information technologies, which have gained great momentum, dominate every aspect of life. The digitalization produced by this process has brought profound changes not only to political and economic operations but also to communication processes, media activities, and everyday practices. These changes have given rise to new forms of crime and security problems. States are attempting, through legal regulations, to prevent crimes caused by digitalization and to address security issues. One of the most important components of this process is the communication and new media activities supported by the internet and information technologies. This study examines the sections of the Cybersecurity Law related to communication and media within the framework of Habermas’s conceptualization of the “public sphere”; the law was adopted on 12 March 2025 (Law No. 7545) and published in the Official Gazette of the Republic of Türkiye on 19 March 2025. The assessment concludes that the Cybersecurity Law poses risks of restricting constitutionally defined freedoms of communication and correspondence, imposing limitations on media activities, and–due to insufficient transparency and lack of coherence–leading to arbitrary application.
Özet
Yirmi birinci yüzyıl itibariyle büyük bir ivme yakalayan internet ve bilişim teknolojileri hayatın her alanını domine etmektedir. Sürecin ortaya çıkardığı dijitalleşme siyasi ve ekonomik işleyiş kadar iletişim süreçleri ve medya faaliyetleri ile gündelik hayat pratiklerinde de köklü değişimlere yol açmıştır. Bu değişimler yeni suç biçimlerinin ortaya çıkmasına ve güvenlik sorunlarına neden olmuştur. Devletler yasal düzenlemeler yoluyla bir yandan dijitalleşmenin neden olduğu bu suçları engellemeye çalışırken, diğer yandan da ortaya çıkan ihlal ve güvenlik sorunlarını aşmayı amaçlamaktadır. Sürecin en önemli parçalarından birisi internet ve bilişim teknolojileriyle desteklenen iletişim süreçleri ve yeni medya faaliyetleridir. Bu bağlama odaklanan çalışma, 12.03.2025 kabul tarihli ve 7545 numarasıyla 19.03.2025 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanan Siber Güvenlik Kanunu’nun iletişim ve medyayla ilgili bölümlerini Habermas’ın “Kamusal Alan” kavramsallaştırması ekseninde ele almaktadır. Yapılan analizlerde, Siber Güvenlik Kanunu’nun anayasal açıdan tanımlanmış ve güvence altına alınmış olan iletişim ve haberleşme özgürlüklerini kısıtlama, medya faaliyetlerini sınırlama getirme, yeterince şeffaf ve uyumlu olmaması nedeniyle keyfi uygulamalara yol açma gibi kamusal ve özel alana yönelik riskler taşıdığı sonucuna ulaşılmıştır.