AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that, although the examined variables display varying levels of influence over time, refugee movements by country of origin constitute the most consistent and strongest factor in both periods.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study comparatively examines the effects of states’ defense expenditures, characteristics of political systems, and international migration movements on the risk of armed conflict across two different periods. Given the changing dynamics of the global security environment, it is important to evaluate these factors jointly. Utilizing data from 2014 and 2024, the study employs binary logistic regression models to analyze how differing temporal conditions affect the probability of conflict. In this context, the analyses are conducted using data from 142 countries. The findings reveal that, although the examined variables display varying levels of influence over time, refugee movements by country of origin constitute the most consistent and strongest factor in both periods. The defense expenditure variable, however, yields different results across periods: It is statistically significant in 2014 but insignificant in 2024. This difference is explained by the first period being characterized by events such as the Crimea crisis and the Syrian civil war, whereas in the second period technological developments, international alliances, and new forms of conflict have become more decisive. The impact of democratic governance on conflict remains limited in both periods, indicating that regime type alone is not a determining factor. The study emphasizes that in the formulation of security policies, regions experiencing intense migration should be closely monitored, and defense capacity should be considered as a strategic instrument.
Özet
Bu çalışma devletlerin savunma harcamaları, yönetim özellikleri ve uluslararası göç hareketlerinin silahlı çatışma riski üzerindeki etkilerini iki farklı dönem üzerinden karşılaştırmalı olarak ele almaktadır. Küresel güvenlik ortamının değişen dinamikleri nedeniyle bu faktörlerin birlikte değerlendirilmesi önem taşımaktadır. Araştırmada 2014 ve 2024 yıllarına ait veriler kullanılarak ikili lojistik regresyon modelleri uygulanmış ve farklı dönemsel koşulların çatışma olasılığına etkileri analiz edilmiştir. Bu bağlamda analizler 142 ülkeye ait veriler kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular, incelenen değişkenlerin zaman içinde farklı etki düzeyleri göstermekle birlikte menşei ülkelere göre mülteci hareketlerinin her iki dönemde de en tutarlı ve güçlü ilişkiyi sergileyen faktör olduğunu ortaya koymaktadır. Savunma harcamaları değişkeni ise dönemler arasında farklı sonuçlar göstermiştir. 2014 yılında bu değişken anlamlı bulunurken 2024 yılında etkisiz kalmıştır. Bu farklılık ilk dönemin Kırım krizi ve Suriye iç savaşı gibi olaylarla karakterize edilmesine karşın ikinci dönemde teknolojik gelişmelerin, uluslararası ittifakların ve yeni çatışma biçimlerinin daha belirleyici hale gelmesiyle açıklanmaktadır. Demokratik yönetim biçimlerinin çatışma üzerindeki etkisi ise her iki dönemde de sınırlı düzeyde kalmış ve yönetim özelliklerinin tek başına belirleyici olmadığı görülmüştür. Çalışma, güvenlik politikalarının oluşturulmasında yoğun göç yaşayan bölgelerin dikkatle izlenmesi ve savunma kapasitesinin stratejik bir araç olarak değerlendirilmesi gerektiğini vurgulamaktadır.