SavedAdd your journal

Journals / Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 2

Teknokentlerde Uzaktan Çalışmanın Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi

Kazım Yasin Özbey(KASTAMONU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8902-5145
Yavuz Demirel(KASTAMONU ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-3478-6307
Pages
356–383
Publication Date
2024-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Analizler sonucunda, uzaktan çalışma ile örgütsel bağlılık arasında pozitif yönde ve zayıf düzeyde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın temel amacı, uzaktan çalışmanın örgütsel bağlılık üzerine olan etkisini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Teknokentlerde özellikle Covid-19 salgınıyla birlikte uzaktan çalışma hızla artış göstermiş, hatta uzaktan çalışmanın devlet tarafından karara bağlanmasından sonra uzaktan çalışmayı ilk destekleyen kurumların başında geldiği görülmüştür.
💡
Conclusion & Impact:Analizler sonucunda, uzaktan çalışma ile örgütsel bağlılık arasında pozitif yönde ve zayıf düzeyde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Uzaktan Çalışma · Esnek Çalışma · Örgütsel Bağlılık

Özet

Bu çalışmanın temel amacı, uzaktan çalışmanın örgütsel bağlılık üzerine olan etkisini belirlemektir. Bilindiği gibi Teknokentler de uzaktan çalışmanın yaygın olarak görüldüğü alanlardan biridir. Teknokentlerde özellikle Covid-19 salgınıyla birlikte uzaktan çalışma hızla artış göstermiş, hatta uzaktan çalışmanın devlet tarafından karara bağlanmasından sonra uzaktan çalışmayı ilk destekleyen kurumların başında geldiği görülmüştür. Yapılan literatür taramasında farklı sektörlerde uzaktan çalışma ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Bu bağlamda benzer şekilde Teknokentlerde uzaktan çalışanlar üzerine bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden anket yöntemi kullanılarak Türkiye’de 19 ayrı Teknokentte 207 personel ile yapılan çalışma sonucunda elde edilen veriler korelasyon ve regrasyon analizi ile test edilmiştir. Analizler sonucunda, uzaktan çalışma ile örgütsel bağlılık arasında pozitif yönde ve zayıf düzeyde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Özbey, K. Y., Demirel, Y. (2024). Teknokentlerde Uzaktan Çalışmanın Örgütsel Bağlılık Üzerine Etkisi. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 2, 356–383. https://doi.org/10.18074/ckuiibfd.1358960

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (51)

  1. Akca, M., ve Küçükoğlu, M. T. (2020). Covıd-19 ve İş Yaşamına Etkileri: Evden Çalışma. Journal Of International Management Educational and Economics Perspectives, 8(1), 71-81.
  2. Alshibly, H. H., ve Alzubi, K. N. (2022). Unlock the black box of remote e-working effectiveness and e-HRM practices effect on organizational commitment. Cogent Business ve Management, 9(1), 2153546.
  3. Anugrah, P. G., ve Priyambodo, A. B. (2022). Correlation Between Organizational Commitment and Employee Performance When Working from Home During the Covid-19 Pandemic. KnE Social Sciences, 55-66.
  4. Azmy, A. (2022). Effect of Compensation and Organizational Commitment on Employee Performance During WFH at Digital Company. Jurnal Economia, 18(1), 70-88.
  5. Baruch, Y. (2000). Teleworking: benefits and pitfalls as perceived by professionals and managers. New technology, work and employment, 15(1), 34-49.
  6. Balfour, D. L., ve Wechsler, B. (1996). Organizational commitment: Antecedents and outcomes in public organizations. Public Productivity ve Management Review, 256-277.
  7. Bayram, L. (2005). Yönetimde yeni bir paradigma: Örgütsel bağlılık. Sayıştay dergisi, (59), 125-139.
  8. Becker, H. S. (1960). Notes on the concept of commitment. American Journal of Sociology, 66(1), 32-40.
  9. Bilginoğlu, E. (2021). COVID-19 pandemisi sırasında uzaktan çalışmanın artan önemi: Bilinen yanlışlar ve doğruları. Çalışma ve Toplum, 2(69), 1099-1146.
  10. Büyüköztürk, Ş. (2020). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni Spss Uygulamaları Ve Yorum. Ankara: Pegem A Yayıncılık. (28), 177.
  11. Child D. (2006). The Essentials of Factor Analysis, 3.b., London: Continuum yayın evi. 5.b.
  12. Çakan, S. (2021). Uzaktan/Evden Çalışmanın İş Tatminine ve Örgütsel Bağlılığa Etkisi Üzerine Bir Araştırma: Bankacılık Sektörü Örneği. International Journal of Entrepreneurship and Management Inquiries, 5(9), 227-244.
  13. Çelenk, H. (2008). Esnek çalışmanın işgücü maliyetlerine ve rekabet gücüne etkisi ve tekstil sektöründe uygulaması (Doctoral dissertation, Marmara Universitesi (Turkiye)).
  14. Deloitte, (2020). COVID-19: Çalışanlara ve Çalışma Hayatına Olası Etkileri, https://www2.deloitte.com/tr/tr/pages/human-capital/articles/covid-19-calisanlara-ve-calisma-hayatina-olasi-etkileri.html (Erişim Tarihi: 10 Mart 2020).
  15. Demir, M. (2023). Covıd-19 Pandemi Dönemi Uzaktan Çalışmanın İş-Aile ve Yaşam Dengesi Üzerine Etkisi: Öğretmenler Özelinde Nitel Bir Araştırma. Kapanaltı Muhasebe Finans Ekonomi Dergisi, (3), 44-52.
  16. Demirel, Y. (2008). Örgütsel güvenin örgütsel bağlılık üzerine etkisi: Tekstil sektörü çalışanlarına yönelik bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 179-194.
  17. Demirel, Y. ve Güngör, B. (2018). Algılanan Psikolojik Güçlendirmenin İç Girişimciliğe Etkisi Üzerine Bir Araştırma. 2. International EMI Entrepreneurship & Social Sciences Congress, 09-11 November 2018, Cappadocia.
  18. De Graaff, T., ve Rietveld, P. (2007). Substitution between working at home and out-of-home: The role of ICT and commuting costs. Transportation Research Part A: Policy and Practice, 41(2), 142-160.
  19. Fayard, A. L., Weeks, J., & Khan, M. (2021). Designing the hybrid office. Harvard Business Review, 99(2), 114-123.
  20. George, D., ve Mallery, M. (2010). SPSS for windows step-by-step: A simple guide and reference.
  21. Grant, C.A., Wallace, L.M., Spurgeon, P.C., Tramontano, C., Charalampous, M. (2019). Construction and Initial Validation of the E-Work Life Scale to Measure Remote E-Working, Employee Relations, 41(1), 2.
  22. Gotz, M. ve Jankowska, B. (2017). Clusters and Industry 4.0 – Do they fit together? European Planning Studies, 25(9), 1633-1653.
  23. Gürkanlar, E. (2010). Esnek çalışma saatlerinin kadın çalışanların sosyal rolleri ve çalışma performansı üzerine etkileri: Akdeniz Üniversitesinde bir araştırma. Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi.
  24. Hall, D. T., Schneider, B., ve Nygren, H. T. (1970). Personal factors in organizational identification. Administrative Science Quarterly, 176-190.
  25. Hidayat, M. I., ve Ariyanto, E. (2021). The Effect of Quality of Work Life on Worker Performance When Work from Home through Job Satisfaction and Organizational Commitment as Intervening Variables (Case Study at PT Patra Jasa Head Office). European Journal of Business and Management Research, 6(6), 59-66.
  26. ILO, (2017), Working anytime, anywhere: The effects on the world of work, Publications Office of the European Union, Luxembourg, and the International Labour Office, Geneva.
  27. ILO, (2020). Teleworking During The COVID-19 Pandemic and Beyond A Practical Guide. Geneva, 1-47.
  28. Işık E., Özyılmaz, A., Toprak, M., Bayraktar, Y., Büyükakın, F., & Olgun, M. F. (2022). Will Outbreaks Increase or Reduce Income Inequality? The Case of COVID-19. Istanbul Business Research, 51(2), 583-605.
  29. Kaya, H. (2008). Kamu ve özel sektör kuruluşlarının örgütsel kültürünün analizi ve kurum kültürünün çalışanların örgütsel bağlılığına etkisi: Görgül bir araştırma.
  30. Kelliher, C., ve Anderson, D. (2010). Doing more with less? Flexible working practices and the intensification of work. Human relations, 63(1), 83-106.
  31. Klein, M., (2020). “İşletmelerde Dijital Dönüşüm ve Etmenleri”, Journal of Business in The Digital Age, 2020, 3(1), ss. 24-35.
  32. Koç, H., (2009). Örgütsel bağlılık ve sadakat ilişkisi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 8(28), 200-211.
  33. Kördeve, M. K., ve Aydıntan, B. (2016). Esnek çalışma ve örgütsel bağlılık ilişkisi: sağlık profesyonelleri üzerinde bir uygulama. İşletme araştırmaları dergisi, 8(2), 277-292.
  34. Kraus, S., Durst, S., Ferreira, J.J., Veiga, P., Kailer, N., Weinmann, A. (2022). Digital transformation in business and management research: An overview of the current status quo. International Journal of Information Management, 63, (2022)
  35. Kumar, R., Agrawal, V., Piyush, G. K., ve Singh, D. D. (2022). The Mediating Role Of Organizational Commitment In The Adoption Of Work-From-Home Arrangements After COVID-19. Journal of Positive School Psychology, 6(8), 6940-6966.
  36. Meyer, J. P.; Allen, N. J. (1991). “A Three-Component Conceptualization of Organizational Commitment”. Human Relations, 1, 61-89.
  37. Meyer, J. P., Allen, N. J., & Smith, C. A. (1993). Commitment to organizations and occupations: Extension and test of a three-component conceptualization. Journal of applied psychology, 78(4), 538.
  38. McLay, A., (2014). Re-reengineering the dream: agility as competitive adaptability, Int. J. Agile Systems and Management, Vol. 7, No. 2, 101–115, 2014.
  39. McLaughlin, R. (2017). Examining isolation and commitment as mechanisms by which remote work influences subsequent individual and organizational outcomes.
  40. Özcan, M., Baysal, C., ve Halis, M. (2022). Çalışanların Örgütsel Bağlılık Tutumları ve İş İlişkileri Açısından Uzaktan Çalışmayı Değerlendirmesi: Nitel Bir Çalışma. Turan: Stratejik Araştırmalar Merkezi, 14, 166-177.
  41. Özdamar K., (2004) Paket Programlar ile İstatiksel Veri Analizi, 5.b., Eskişehir: Kaan Kitabevi. s. 622-633.
  42. Porter, L. W., Crampon, W. J., & Smith, F. J. (1976). Organizational commitment and managerial turnover: A longitudinal study. Organizational behavior and human performance, 15(1), 87-98.
  43. STB, (2023). https://www.sanayi.gov.tr/istatistikler/istatistiki- bilgiler/ (Erişim Tarihi: 20 Mart 2023)
  44. Serinikli, N. (2021). Covid 19 Salgın Sürecinde Örgütsel Değişim: Uzaktan/Evden Çalışma Modeli. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31(1), 277-288.
  45. Scandura, T. A., ve Lankau, M. J. (1997). Relationships of gender, family responsibility and flexible work hours to organizational commitment and job satisfaction. Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 18(4), 377-391.
  46. Stanworth, C. (1998). Telework and the information age. New technology, work and employment, 13(1), 51-62.
  47. Taborosi, S., Strukan, E., Postin, J., Konjikusiç, M., ve Nikoliç, M. (2020). Organizational commitment and trust at work by remote employees. Journal of Engineering Management and Competitiveness (JEMC), 10(1), 48-60.
  48. Tekin, E. (2020). COVID-19 Kaygısının Motivasyon Üzerindeki Etkisi: Z Kuşağı Üzerine Bir Araştırma. Electronic Turkish Studies, 15(4).
  49. Tenderis, A., ve Kazdal, Ö. S. (2023). Hibrit Çalışma Modelinin Örgütsel Bağlılık Ve Çalışan Performansı Etkisi Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 1-11.
  50. Tortorella, G. L. ve Fettermann, D. (2017). Implementation of Industry 4.0 and lean production in Brazilian manufacturing companies. International Journal of Production Research, 56, 2975- 2987.
  51. Yeşil, A. (2018). Örgütlerde değişimin önemi ve değişim yönetimi üzerine kavramsal bir değerlendirme. Uluslararası Akademik Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(5), 307-323.