SavedAdd your journal

Journals / Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 3

İşe Adanmanın İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi: Mühendislik Fakülteleri Örneği

Emine Çetinel(ÇANKIRI KARATEKİN ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-5957-5886
Sevdiye Ersoy Yılmaz(Çankırı Karatekin Üniversitesi)0000-0002-1476-3944
Pages
657–676
Publication Date
2024-09-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Buradan hareketle işten ayrılma niyetini işe adanma dışında hangi faktörlerin daha güçlü bir şekilde etkilediği sorusunun yeni araştırmalar için bir çıkış noktası olabileceğini söylemek mümkündür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, nitelikli işgücünü işletmede tutmak için kullanılabilecek araçlardan biri olarak değerlendirilen işe adanmanın ve alt boyutları olan enerjik olma, kendini adama ve özdeşleşmenin işten ayrılma niyeti üzerinde bir etkisi olup olmadığı sorusuna yanıt bulmayı amaçlamaktadır.
📊
Key Findings & Data:Nicel araştırma yöntemleri kullanılarak tasarlanan çalışma kapsamında, Türkiye'de devlet ve vakıf üniversitelerinin mühendislik fakültelerinde çalışan 302 öğretim elemanından anket aracılığıyla veri toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Buradan hareketle işten ayrılma niyetini işe adanma dışında hangi faktörlerin daha güçlü bir şekilde etkilediği sorusunun yeni araştırmalar için bir çıkış noktası olabileceğini söylemek mümkündür.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İşe Adanma · Enerjik Olma · Kendini Adama

Özet

Bu çalışma, nitelikli işgücünü işletmede tutmak için kullanılabilecek araçlardan biri olarak değerlendirilen işe adanmanın ve alt boyutları olan enerjik olma, kendini adama ve özdeşleşmenin işten ayrılma niyeti üzerinde bir etkisi olup olmadığı sorusuna yanıt bulmayı amaçlamaktadır. Nicel araştırma yöntemleri kullanılarak tasarlanan çalışma kapsamında, Türkiye'de devlet ve vakıf üniversitelerinin mühendislik fakültelerinde çalışan 302 öğretim elemanından anket aracılığıyla veri toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20 İstatistik Programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda işe adanmanın ve alt boyutlarının işten ayrılma niyetini anlamlı ve negatif yönde etkilediği belirlenmiştir. Ancak yapılan analizlerde işe adanma ve alt boyutlarının işten ayrılma niyetini açıklama gücünün zayıf kaldığı görülmüştür. Buradan hareketle işten ayrılma niyetini işe adanma dışında hangi faktörlerin daha güçlü bir şekilde etkilediği sorusunun yeni araştırmalar için bir çıkış noktası olabileceğini söylemek mümkündür.

🔖

Cite This Article

Çetinel, E., Yılmaz, S. E. (2024). İşe Adanmanın İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi: Mühendislik Fakülteleri Örneği. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 3, 657–676. https://doi.org/10.18074/ckuiibfd.1447397

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (37)

  1. Altunışık, R., R. Coşkun, S. Bayraktaroğlu ve E. Yıldırım (2004). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, 3. Baskı, Sakarya Kitabevi, Sakarya.
  2. Arshad, H. ve Puteh, F. (2015). Determinants of turnover intention among employees. Journal of Administrative Science, 12(2), 1-15
  3. Asghar, M., Tayyab, M., Gull, N., Zhijie, S., Shi, R. ve Tao, X. (2021). Polychronicity, work engagement, and turnover intention: The moderating role of perceived organizational support in the hotel industry. Journal of Hospitality and Tourism Management, 49(2021), 129–139. Doi: 10.1016/j.jhtm.2021.09.004.
  4. Belete, A. (2018). Turnover intention influencing factors of employees: An empirical work review. International Journal of Research in Business Studies and Management, 5(7), 23-31.
  5. Berber, Cerit, N. ve Sarı, M. (2010). Kavramsal Değişime Dayalı Öğretim Stratejilerinin Fizik Dersine Yönelik Bazı Duyuşsal Özelliklerin Gelişimine Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(2), 45-64.
  6. Büyükbeşe, T. ve Gökaslan, O. M. (2018). İşe Gömülmüşlük, İşe Adanmışlık ve İşten Ayrılma Niyeti İlişkisi: Bir Alan Çalışması. Mukaddime, 9(2), 135-153, Doi: 10.19059/mukaddime.376745
  7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
  8. Cammann, C., M. Fichman, D. Jenkins, J. Klesh (1983). “Assessing organizational change: A guide to methods, measures, and practices,” Assessing the attitudes and perception of organizational members, Derl.: Seashore, S., E. Lawler, P. Mirvis, C. Cammann (New York: John Wiley & Sons.)
  9. Cho, Y. J. ve Lewis, G. B. (2012). Turnover intention and turnover behavior: Implications for retaining federal employees. Review of Public Personnel Administration, 32(1), 4-23. Doi: 10.1177/0734371X11408701.
  10. De Oliveira, L. B. ve Da Costa, R. J. (2017). Work engagement: Individual and situational antecedents and its relationship with turnover intention. Review of Business Management, São Paulo, 19(65), 415-431, Doi: 10.7819/rbgn.v19i64.3373.
  11. Edwards-Dandridge, Y., Simmons, B. D. ve Campbell, D. G. (2020). Predictor of turnover intention of registered nurses: Job satisfaction or work engagement? International Journal of Applied Management and Technology, 19, 87– 96. Doi: 10.5590/IJMAT.2020.19.1.07.
  12. Gupta, M. ve Shaheen, M. (2017). The relationship between psychological capital and turnover intention: Work engagement as mediator and work experience as moderator. Jurnal Pengurusan, 49, 117-126. Doi: 10.17576/pengurusan-2017-49-10.
  13. Hernandez, B., Stanley, B. ve LaDeitrich, M. (2014). Job embeddedness and job engagement: Recommendations for a supportive social work environment. Human Service Organizations: Management, Leadership & Governance, 38:4, 336-347, Doi: 10.1080/23303131.2013.878013.
  14. Jaharuddin, N. S. ve Zainol, L. N. (2019). "The impact of work-life balance on job engagement and turnover intention, The South East Asian Journal of Management, 13(1), Article 7. Doi: 10.21002/seam.v13i1.10912.
  15. Kang, M. ve Sung, M. (2019). To leave or not to leave: The effects of perceptions of organizational justice on employee turnover intention via employee-organization relationship and employee job engagement, Journal of Public Relations Research, 31:5-6, 152-175, Doi: 10.1080/1062726X.2019.1680988.
  16. Kahn, W. A. (1990). Psychological conditions of personal engagement and disengagement at work. Academy of Management Journal, 33(4), 692-724. Doi: 10.2307/256287.
  17. Karadavut, T. (2021). Bağımsız Korelasyon Katsayıları İçin Hipotez Testleri: SPSS ve Microsoft Excel Uygulamaları. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 375-389. Doi: 10.17240/aibuefd.2021.21.62826-810642
  18. Karasar, N. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Akademi Yayınları, Ankara.
  19. Kim, W. (2017). Examining mediation effects of work engagement among job resources, job performance, and turnover intention. Performance Improvement Quarterly, 29 (4), 407-425. Doi: 10.1002/piq.21235.
  20. Lehtonen, E. E., Nokelainen, P., Rintala, H. ve Puhakka, I. (2022). Thriving or surviving at work: how workplace learning opportunities and subjective career success are connected with job satisfaction and turnover intention?, Journal of Workplace Learning, 34(1), 88-109. Doi 10.1108/JWL-12-2020-0184.
  21. Lestari, D. ve Margaretha, M. (2021). Work life balance, job engagement and turnover intention: Experience from Y generation employees. Management Science Letters, 11 (2021), 165–170. Doi: 10.5267/j.msl.2020.8.019.
  22. Lim, A., Loo J. P., Joshua T. K. ve Lee, P. H. (2017). The impact of leadership on turnover intention: The mediating role of organizational commitment and job satisfaction. Journal of Applied Structural Equation Modeling, 1(1), 27-41.
  23. Markos, S. ve Dibekulu, T. (2021). Relationship between employee engagement and turnover intention - an empirical evidence, Journal of Organisation and Human Behaviour, 10(1), 09-22.
  24. Medina-Garrido, J. A., Biedma-Ferrer, J. M. ve Rodríguez-Cornejo, M. V. (2021). I quit! Effects of work-family policies on the turnover intention, Int. J. Environ. Res. Public Health, 18(1893), 1-21. Doi:0.3390/ijerph18041893.
  25. Miao, S., Rhee, J. ve Jun, I. (2020). How much does extrinsic motivation or intrinsic motivation affect job engagement or turnover intention? A comparison study in china. Sustainability, 12(3630), 1-18. Doi:10.3390/su12093630.
  26. Mxenge, S. V., Dywili, M. ve Bazana, S. (2014). Job engagement and employees’ intention to quit among administrative personnel at the university of fort hare in south africa. International Journal of Research in Social Sciences, 4(5), 129-144.
  27. Noermijati, N., Wongviboonrath, S., Itlay, W. ve Sudiro, A. (2020). Work-family conflict, job engagement, emotional exhaustion: Their influence on the turnover intention of indigenous Papuan female employees. Jurnal Aplikasi Manajemen, 18(1), 1-13. Doi:10.21776/ub.jam.2020.018.01.01.
  28. Peng, J.-C., Yin-Ling, L. ve Mei-Man, T. (2014). Person-organization fit and turnover intention: Exploring the mediating effect of work engagement and the moderating effect of demand-ability fit. The Journal of Nursing Research, 22(1), 1-11. Doi: 10.1097/jnr.0000000000000019.
  29. Putri, G. C. ve Hasanati, N. (2022). Individual and situational factors: Literature review predictors of turnover intention. American Research Journal of Humanities & Social Science (ARJHSS), 5()1, 63-68.
  30. Saks, A. M. (2006). Antecedents and consequences of employee engagement, journal of managerial psychology. 21(7), 600-619. Doi 10.1108/02683940610690169.
  31. Saks, A. M., Gruman, J. A. ve Zhang, Q. (2022). Organization engagement: A review and comparison to job engagement. Journal of Organizational Effectiveness: People and Performance, 9(1), 20-49. Doi 10.1108/JOEPP-12-2020-0253.
  32. Saleem, S., Rasheed, M. I., Malik, M. ve Okumus, F. (2021). Employee-fit and turnover intentions: the role of job engagement and psychological contract violation in the hospitality industry. Journal of Hospitality and Tourism Management, 49(2021), 385–395. Doi: 10.1016/j.jhtm.2021.10.009.
  33. Santhanam, N. ve Srinivas, S. (2020). Modeling the impact of employee engagement and happiness on burnout and turnover intention among blue-collar workers at a manufacturing company. Benchmarking: An International Journal, 27(2), 499-516. Doi 10.1108/BIJ-01-2019-0007.
  34. Schaufeli, W. B., Martínez, I. M., Pinto, A. M., Salanova, M. ve Bakker, A. B. (2002). Burnout and engagement in university students: A cross-national study. Journal of Cross-Cultural Psychology, 33(5), 464-481. Doi:10.1177/0022022102033005003.
  35. Schaufeli, W. B. ve Bakker, A. B. (2004). Job demands, job resources, and their relationship with burnout and engagement: A multi-sample study. Journal of Organizational Behavior, 25, 293–315. Doi: 10.1002/job.248.
  36. Sheehan, C., Tham, T. L., Holland, P. ve Cooper, B. (2019). Psychological contract fulfilment, engagement and nurse professional turnover intention. International Journal of Manpower, 40(1), 2-16. Doi 10.1108/IJM-08-2017-0211.
  37. Waseem, S. N., Frooghiy, B. R. ve Khan, S. (2016). Empirical assessment of the constructs: Workplace engagement, job burnout and turnover intention. Journal of Education & Social Sciences, 4(2), 112-131. Doi:10.20547/jess0421604203.