AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study argues that nationalist ideologies consolidate each other's exclusive practices within a globalized 21st-century context.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article offers a comparative analysis of Hindutva and Zionism, two ethno-religious nationalist ideologies, by highlighting their ideological convergence, settler-colonial parallels, and shared exclusionary policies. Informed by a relational comparative framework that brings together discourse analysis and settler-colonial theory, the article discusses how Modi-era Hindutva mirrors Zionist strategies: constructing "internal enemies," pursuing settler-colonial expansion, and mobilizing historical narratives of indigeneity. Among the primary findings are that, despite their historical contexts, both movements pursue expansionist and exclusionary politics, marginalize their respective Muslim minorities, and legitimize dominance through ancient civilization myths and security discourses. These intersecting nationalisms have profound socio-political implications through the channels of policy diffusion and increased marginalization of minorities to continued conflict, injustice, and human rights violations. This study argues that nationalist ideologies consolidate each other's exclusive practices within a globalized 21st-century context.
Özet
Bu makale, Hindutva ve Siyonizm gibi iki etno-dini milliyetçi ideolojiyi, ideolojik yakınlıklarını, yerleşimci-sömürgeci paralelliklerini ve ortak dışlayıcı politikalarını vurgulayarak karşılaştırmalı bir analiz sunmaktadır. Söylem analizi ve yerleşimci-sömürgeci teoriyi bir araya getiren ilişkisel karşılaştırmalı bir çerçeveye dayanan makale, Modi dönemindeki Hindutva'nın Siyonist stratejileri olan “iç düşmanlar” yaratmak, yerleşimci-sömürgeci genişlemeyi sürdürmek ve yerlilikle ilgili tarihsel anlatıları harekete geçirmeyi nasıl yansıttığını ele almaktadır. Başlıca bulgular arasında, tarihsel bağlamlarına rağmen, her iki hareketin de yayılmacı ve dışlayıcı politikalar peşinde olduğu, kendi Müslüman azınlıklarını marjinalleştirdiği ve eski uygarlık mitleri ve güvenlik söylemleri aracılığıyla hakimiyetini meşrulaştırdığı yer almaktadır. Bu kesişen milliyetçilikler, politika yayılımı ve azınlıkların artan marjinalleşmesi yoluyla, devam eden çatışmalar, adaletsizlik ve insan hakları ihlallerine kadar uzanan derin sosyo-politik sonuçlar doğurmaktadır. Bu çalışma, milliyetçi ideolojilerin 21. yüzyılın küreselleşmiş bağlamında birbirlerinin dışlayıcı uygulamalarını pekiştirdiğini savunmaktadır.Çalışma, bu ideolojilerin siyasi, askeri ve toplumsal dinamikleri nasıl etkilediğini vurgularken, yerleşimci sömürgecilik uygulamaları ve ayrımcı çerçevelerle olan paralelliklere dikkat çekmektedir. Önemli uyum noktalarını ortaya koyarken, Hindutva ve Siyonizm’in kendine özgü tarihsel ve bağlamsal farklılıklarını vurgulayan karşı argümanlarla eleştirel bir şekilde ilgilenmektedir. Bu ideolojileri milliyetçilik ve küresel siyaset üzerine daha geniş tartışmaların içine yerleştirerek, 21. yüzyılda etno-milliyetçi hareketlerin değişen doğasını anlamaya katkıda bulunmaktadır. Bu kapsamlı analiz, dışlayıcı politikaların risklerini aydınlatmakta ve çok etnikli, çeşitli toplumlar üzerindeki etkilerine dair eleştirel bir perspektif sunmaktadır.