Journals / Bartın Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 4 - Sayı: 8

GHAZALI AND IBN RUSHD ON THE METHODS OF MAKING JUDGMENT BASIC PARADIGMS

GAZALÎ VE İBN RÜŞD'ÜN HÜKÜM İSTİNBÂTINDAKİ TEMEL PARADİGMALARI

Pages
95–131
Publication Date
2017-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In our paper, the views of both authors in this context will be given broadly.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, we will focus on the methods used by the two important personalities who have left deep traces in the history of Islamic thought and come from different fiqh traditions and are raised in different basins, and the basic ideas that are effective in the follow-up of these methods.
📊
Key Findings & Data:Ghazali, the first of these names, lived in Baghdad in the late 18th century and belonged to the Shafi'i school.
💡
Conclusion & Impact:In our paper, the views of both authors in this context will be given broadly.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Interpretation · law · judicial methods

Abstract

In this article, we will focus on the methods used by the two important personalities who have left deep traces in the history of Islamic thought and come from different fiqh traditions and are raised in different basins, and the basic ideas that are effective in the follow-up of these methods. Ghazali, the first of these names, lived in Baghdad in the late 18th century and belonged to the Shafi'i school. Ibn Rushd, the hijri VI. He lived in Andalusia for centuries and came from Maliki tradition.With these differences mentioned, both names could not be imprisoned within the boundaries of a particular school, and put forward ideas that could be dealt with in a wide range of ways. Of course, it is possible to relate this flexibility in their views to the knowledge they possess. Indeed, both authors are well known for their ability to bring together many disciplines such as kalam, philosophy, mysticism, jurisprudence, and they draw attention with their views on language and logic, especially in Islamic sciences. In our paper, the views of both authors in this context will be given broadly.

Özet

Bu makalede İslâm düşünce tarihinde derin izler bırakan, farklı fıkhî geleneklerden gelen ve farklı havzalarda yetişen iki önemli şahsiyetin hüküm istinbâtında izledikleri metodlar ile bu metodların izlenmesinde etkili olan temel tasavvurlar ele alınacaktır. Bu isimlerden birincisi olan Gazalî, hicri V. yüzyıl’da Bağdat’ta yaşamış ve Şafiî ekole mensuptur. İbn Rüşd ise, hicri VI. asırda Endülüs’te yaşamış ve Malikî gelenekten gelmiştir. Zikredilen bu farklılıklarla birlikte her iki isim de belirli bir ekolün sınırları içine hapsedilemeyecek ve geniş bir yelpazede ele alınabilecek fikirler ileri sürmüşlerdir. Görüşlerindeki bu esnekliğin, sahip oldukları bilgi birikimiyle ilgisini kurmak elbette mümkündür. Nitekim her iki müellif de kelam, felsefe, tasavvuf, fıkıh gibi pek çok disiplini bir araya getirmeyi başarmasıyla tanınır, özellikle İslami ilimlerde dil ve mantığa dair görüşleriyle dikkat çekerler. Makalemizde her iki müellifin bu bağlamdaki görüşlerine genişçe yer verilecektir.

🔖

Cite This Article

ARK, Ü. (2017). GHAZALI AND IBN RUSHD ON THE METHODS OF MAKING JUDGMENT BASIC PARADIGMS. Bartın Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 8, 95–131. https://ajindex.com/articles/119901

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Abdülaziz el-Buhârî, Alâuddîn Abdülaziz b. Ahmed b. Muhammed (v.730), Keşfu’l-esrâr an usûli Fahri’l-İslam el-Pezdevî, thk. Muhammed el-Mu’tasım billah el-Bağdadî, I-IV, Daru’l-Kütübi’l-Arabî, Beyrut, 1997.
  2. Abusenna, Mona. “İbn Rushd, Founder of Hermeneutics, (Averroes and Englihtenment içinde) Newyork, 1996.
  3. Alsaç, Hatice. ed-Darûrî Adlı Eseri Bağlamında İbn Rüşd’ün Usûl Anlayışı, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), AÜSBE. 2013
  4. Apaydın, Yunus.“Kıyas”, DİA, Ankara, 2002,
  5. XXV. Apaydın, Yunus. “İbn Rüşd”, DİA, İstanbul, 1999, XX. Apaydın, “İctihad” XXI, 443. Aybakan, Bilal. “İbn Rüşd’ün Fıkhî (Şer’î) Kıyas Hakkındaki Düşünceleri”, Cumhuriyetin Kuruluşunun 75. Kuruluş Yılı Münasebetiyle Ölümünün 800 Yılında İbn Rüşd Uluslararası Sempozyumu, (11-13 Aralık 1998).
  6. Aydın, Mehmet. “Gazalî’nin Düşüncesinde Dil İncelemesinin Yeri: Dil, Zihin ve Dış Dünya Arasındaki İlişki”, DEÜİFD, 2010,
  7. XXXII. Aydın, Mehmet. “Gazalî’nin Dil Felsefesinin Dayandığı İlkeler ve Kavramsal Uzanımları”, DEÜİFD, 2009, XXX. Bâkıllânî, Ebû Bekr Muhammed b. Tayyib b. Muhammed el-Basrî (v.403). et-Takrîb ve’l-irşâd, thk. Abdulhamîd b. Ali Ebû Züneyd, Müessesetü’r-Risale, Beyrut, 1998.
  8. Bardakoğlu, Ali. “Fıkıh Özelinde Dini Bilgi ve Günümüzde İslam Algısı”, İslam Hukuk Araştırmaları Dergisi, sy. 25, 2015, s. 11-32. Basrî, Ebu’l-Hüseyin Muhammed b. Ali b. Tayyib (v.436). el-Mu‘temed fî usûli’l-fıkh, thk. Halil el-Meys, I-II, Daru’l-Kütübi’l-‘İlmiyye, Beyrut, 1983.
  9. Bravo, Işıl Bayar. “İbn Rüşd’ün Epistemolojisi”, Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2008, sy. 18. Boynukalın, Ertuğrul. “Makâsıdü’ş-şerîa”, DİA, Ankara, 2003, XXVII. Câbirî, Muhammed Âbid. Nahnu ve't-turâs: Kırâât muâsıra fî turâsina'l-felsefi, çev. Said Aykut, Felsefi Mirasımız ve Biz, İstanbul, 2000, Kitabevi Yayınları. Cüveynî, Kitabu’t-telhîs fî usûli’l-fıkh, thk. Abdullah Cülem en-Nibâlî-Şebbîr Ahmed el-Umerî, Daru’l-Beşâiri’l-İslamiyye, Beyrut, 1996
  10. Çağırıcı, Mustafa. “Gazzâlî” DİA, İstanbul, 1996,
  11. XXXIII. Çaldak, Hüseyin. “Gazalî’ye Göre Fasid Kıyas”, CÜİFD, 2007, sy. XI/I. Çapak, İbrahim. Gazalî’nin Mantık Anlayışı, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara, 2005.
  12. Dönmez, İbrahim Kâfi. “İslam Hukukunda Müctehidin Nasslar Karşısındaki Durumu ile Modern Hukukta Hâkimin Kanun Karşısındaki Durumu Arasında Bir Mukayese”, Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, sy. 4, İstanbul.
  13. Dönmez, İbrahim Kâfi. “Maslahat”, DİA, Ankara, 2003, XXVIII. Dum