Journals / All Azimuth: A Journal of Foreign Policy and Peace / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Transcending Hegemonic International Relations Theorization: Nothingness, Re-Worlding, and Balance of Relationship

Hegemonik Uluslararası İlişkiler Teorisini Aşmak: Hiçlik, Re-Worlding ve İlişkiler Dengesi

Pages
19–42
Publication Date
2017-05-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The manuscript compares the World History Standpoint promoted by the

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The manuscript compares the World History Standpoint promoted by the
📊
Key Findings & Data:The manuscript compares the World History Standpoint promoted by the
💡
Conclusion & Impact:The manuscript compares the World History Standpoint promoted by the
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kyoto Okulu · Hiçlik · Nishida Kitaro

Abstract

The manuscript compares the World History Standpoint promoted by the

Özet

Bu makale, Kyoto Felsefe Okulu tarafından ortaya atılan Dünya Tarihi Yaklaşımı ile iki rakibini - Batı-sonrası Re-Worlding ve Çinli ilişkiler dengesini- alternatif bir uluslararası ilişkiler teorisi oluşturma çabaları yönünden karşılaştırmaktadır. Dünya Tarihi Yaklaşımı, büyük güç siyasetinden etkilenen ulusların içinde bulundukları koşulları nasıl değerlendirdiklerini ve dünya siyasetindeki yerlerini anlamlandırmak için mevcut kültür kaynaklarının biraraya getirilmesine nasıl bel bağladıklarını açıklar. Bu görüş, uluslararası sistemin istikrarının bir dizi birbirine uyumlu kimlik yoluyla korunamayacağı tahmininde bulunur, çünkü tarih daha önceki “siyaseten hatalı” kimliklerin belli bir süre sonunda tüm gereklilikleriyle beraber geri dönmesine izin verecek kadar uzundur. Bu yaklaşım özellikle, farklı kimlikler arasında kalan ulusların uluslararası ilişkilerde farklı döngüler yaşayacaklarını; genişleyen uluslararası ilişkilere sahip ulusların ya da hegemonya statüsünden düşmekte olanların ilişkiler dengesini benimseyeceklerini; daha az nüfuzlu ulusların ise aksi halde ifade edemedikleri motivasyonlarını karşılamak için hegemonya düzenini pratik olarak yeniden yorumlayacaklarını öngörür. Bu anlamda, birer vaka çalışması olarak Dünya Tarihi Yaklaşımı için Japonya; re-worlding için Tayvan ve ilişkiler dengesi için de Çin ele alınacaktır. Makalede bu ülkeler arasındaki çatışmaların kuramsal sonuçlarına değinilmektedir.

🔖

Cite This Article

Shih, C. (2017). Transcending Hegemonic International Relations Theorization: Nothingness, Re-Worlding, and Balance of Relationship. All Azimuth: A Journal of Foreign Policy and Peace, Cilt: 6 - Sayı: 2, 19–42. https://ajindex.com/articles/119773

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Abe, Shinzo. “Prime Minister of Japan Shinzo Abe ‘Japan is Back’.” CSIS Statesmen's Forum. Accessed March 20, 2013. http://csis.org/press/press-release/csis-statesmens-forum-prime-minister-japan-shinzo-abe-japan-back.
  2. Ames, Roger, and David Hall. Laozi, Dao De Jing: A Philosophical Translation. New York: Ballantine Books, 2003.
  3. Bilgin, Pinar. The International in Security, Security in the International. Oxon: Routledge, 2016. ———. “Thinking Past ‘Western’ IR?” Third World Quarterly 29, no. 1 (2008): 5-23.
  4. Chong, Alan. “An Unfinished ‘Diplomacy of Encounter’: Asia and the West 1500-2015.” Japanese Journal of Political Science 17, no. 2 (2016): 208-31.
  5. Connolly, William. Identity/Difference: Democratic Negotiations of Political Paradox. Minneapolis: University of Minnesota Press, 2002.
  6. Davis, Bret, Brian Schroeder, and Jason M. Wirth. Japanese Continental Philosophy: Conversations with the Kyoto School. Bloomington: Indian University Press, 2011.
  7. Goto-Jones, Christopher. Re-Politicising the Kyoto School as Philosophy. London: Routledge, 2007. ———. Political Philosophy in Japan: Nishida, the Kyoto School and Co-prosperity. London: Routledge, 2005.
  8. Heisig, James W., and John C. Maraldo, eds. Rude Awakenings: Zen, the Kyoto School, and The Question of Nationalism. Honolulu: University of Hawaii Press, 1995.
  9. Hirano, Kenichiro. The Japanese in Manchuria 1906-1931: A Study of the Historical Background of Manchukuo. Cambridge: Harvard University Press, 1982.
  10. Huang, Chiung-chiu. “Balance of Relationship: Myanmar’s China Policy.” Pacific Review 28, no. 2 (2015): 189- 210. Huang, Chia-ning, and Chih-yu Shih. “China’s Quest for Grand Strategy: Power, National Interest, or Relational Security?” The Chinese Journal of International Politics 8, no. 1 (2014): 1-26. ———. No Longer Oriental: Self and European Characteristics in Japan’s Views on China. Taipei: The Research and Educational Center for China Studies and Cross Taiwan-Strait Relations, National Taiwan University, 2009.
  11. Huang, Wen-hong. “Xitian jiduolang changsuo luoji de neizai zhuanxiang” [The internal turn in Nishida Kitaro’s logic of place]. National Chengchi University Journal 23 (2010): 1-31.
  12. Huang, Yu-chun. Zai Taiwan yu zhongguo zhi jian—li denthui de sixiang mailuo yu zhongguo renshi [Trajectory of Lee Teng-hui’s thought and his views on China]. Taipei: The Research and Educational Center for China Studies and Cross Taiwan-Strait Relations, National Taiwan University, 2013.
  13. Hubbard, James, and Paul Swanson