Journals / Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica / 2026 / Cilt: 34 Sayı: 3

Late reconstruction of lateral ankle ligaments with Colville’s technique

Lateral ayak bileği ligamanlarının Colville tekniği ile geç dönem rekonstrüksiyonu

Pages
293–299
Publication Date
2006-09-11
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Conclusion: By means of Colville’s technique, a stability of nearly 100% can be obtained, with preservation of subtalar joint motions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objectives: We evaluated the results of Colville’s technique in young active patients with chronic lateral ankle instability.
📊
Key Findings & Data:Methods: Between 1993 and 1996, reconstruction of lateral ankle ligaments with Colville’s augmented technique was performed in six male patients (mean age 25, range 20-35 years) with chronic lateral ankle instability.
💡
Conclusion & Impact:Conclusion: By means of Colville’s technique, a stability of nearly 100% can be obtained, with preservation of subtalar joint motions.
🔬Design:Makale
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ankle injuries/surgery · ankle joint/physiology · ligaments

Abstract

Objectives: We evaluated the results of Colville’s technique in young active patients with chronic lateral ankle instability. Methods: Between 1993 and 1996, reconstruction of lateral ankle ligaments with Colville’s augmented technique was performed in six male patients (mean age 25, range 20-35 years) with chronic lateral ankle instability. The interval between injury and operation ranged from 18 months to 32 months (mean 25 months). According to Trevino’s classification system, all patients had grade IIIc lateral ankle injuries. Mean follow-up was 20 months (range 14-32 months). Results: We achieved excellent results in all patients. None of the patients developed recurrent instability. No complications such as infection, skin loss, and sural-nerve injury were encountered. Conclusion: By means of Colville’s technique, a stability of nearly 100% can be obtained, with preservation of subtalar joint motions.

Özet

Amaç: Ayak bileği lateral bağlarınm kronik instabilitelerinde Colville tekniğinin aktif spor ve eğitim uygulanan genç hastalardaki sonuçları değerlendirildi. Çalışma planı: Kliniğimizde 1993-1996 yılları arasinda kronik ayak bileği lateral instabilitesi olan altı erkek hastaya (ort. Yaş 25; yaş dağılımı 20-35) güçlendirilmiş Colville tekniğiyle rekonstrüksiyon uygulandı. Yaralanmadan ameliyata kadar geçen süre ortalama 25 ay idi (dağılım 18-32 ay). Altı hastada da Trevino'nun değerlendirme kriterlerine göre tip IIIc ayak bileği lateral bağ lezyonu vardı. Olgular ortalama 20 ay süreyle (dağılım 14-32 ay) takip edildi. Sonuçlar: Tüm olgularda mükemmel sonuç elde edildi. Hiçbir hastada rekürent instabilite gözlenmedi. Enfeksiyon, yara yerinde iyileşmeme, sural sinir lezyonu gibi tomplikasyonlara rastlanmadı. Çıkarımlar: Colville tekniğiyle, stabilite %100'e yakın oranlarda sağlanırken, subtalar eklem hareketleri de korunmaktadır. Anahtar sözcükler: Ayak bileği yaralanması/cerrahi; ayak bileği eklemi/fizyoloji; ligaman, artiküler/cerrahi; eklem instabilitesi/etyoloji/ cerrahi; tendon/cerrahi.

🔖

Cite This Article

Rodop, O., Kiral, A., Arpacioglu, M. (2006). Late reconstruction of lateral ankle ligaments with Colville’s technique. Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica, Cilt: 34 Sayı: 3, 293–299. https://doi.org/10.3944/aott.v34i3.1803

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...