Journals / Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi / 2026 / Cilt: 10 Sayı: 2

Evaluating Denizli’s Religious Tourism Potential: A SWOT Analysis Approach

Denizli’nin İnanç Turizmi Potansiyeli’nin SWOT Analizi ile Değerlendirilmesi

Mehmet Yavuz Çetinkaya(PAMUKKALE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-4561-1310
Ahmet Çetin(PAMUKKALE ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-0753-8175
Alp Eren Vardal(PAMUKKALE ÜNİVERSİTESİ)0009-0009-1914-2061
Pages
834–861
Publication Date
2026-09-11
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The analysis findings reveal that the region’s deep-rooted Christian history, the diversity of its ancient cities, and its interfaith cultural richness constitute its most prominent strengths.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to analyze the religious tourism potential of Denizli within the framework of its rich historical and cultural heritage and to evaluate the integration of this potential into sustainable tourism strategies.
📊
Key Findings & Data:While growing awareness of religious tourism and expanding sectoral support offer significant opportunities for the region, the pressure exerted by tourist density on cultural assets and environmental risks emerge as threats.
💡
Conclusion & Impact:The analysis findings reveal that the region’s deep-rooted Christian history, the diversity of its ancient cities, and its interfaith cultural richness constitute its most prominent strengths.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnanç Turizmi · SWOT Analizi · Denizli

Abstract

This study aims to analyze the religious tourism potential of Denizli within the framework of its rich historical and cultural heritage and to evaluate the integration of this potential into sustainable tourism strategies. Adopting a qualitative research methodology, the study utilizes SWOT analysis to examine data gathered through a comprehensive literature review and in-depth interviews conducted with tourism stakeholders. The analysis findings reveal that the region’s deep-rooted Christian history, the diversity of its ancient cities, and its interfaith cultural richness constitute its most prominent strengths. However, marketing and promotional deficiencies, infrastructure inadequacies, limited conservation efforts, and the underutilization of Islamic and Jewish tourism assets are identified as weaknesses. While growing awareness of religious tourism and expanding sectoral support offer significant opportunities for the region, the pressure exerted by tourist density on cultural assets and environmental risks emerge as threats. Consequently, the study underscores the necessity of strategic planning for Denizli to brand itself as a religious tourism destination. The restoration of historical and religious sites, the implementation of effective promotion strategies, infrastructural improvements, and the development of inclusive policies encompassing all faith groups are of critical importance for regional development and sustainable tourism management. Thus, this study serves as a strategic roadmap for decision-makers and sectoral stakeholders.

Özet

Bu araştırma, Denizli’nin zengin tarihî ve kültürel mirası çerçevesinde inanç turizmi potansiyelini analiz etmeyi ve bu potansiyelin sürdürülebilir turizm stratejilerine entegrasyonunu değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği araştırmada, kapsamlı literatür taraması ve turizm paydaşlarıyla gerçekleştirilen derinlemesine mülakatlardan edinilen veriler, SWOT Analizi aracılığıyla incelenmiştir. Analiz bulguları; bölgenin köklü Hristiyanlık tarihini, antik kent çeşitliliğini ve inançlar arası kültürel zenginliğini en belirgin güçlü yönler olarak ortaya koymaktadır. Buna karşın; tanıtım ve pazarlama eksiklikleri, altyapı yetersizlikleri, koruma çalışmalarının sınırlılığı ve İslami ile Musevi turizm unsurlarının yeterince değerlendirilmemesi zayıf yönler olarak tespit edilmiştir. Artan inanç turizmi farkındalığı ve sektörel destekler bölge için önemli fırsatlar sunarken, turist yoğunluğunun kültürel varlıklar üzerindeki baskısı ve çevresel riskler tehdit unsuru oluşturmaktadır. Sonuç olarak araştırma, Denizli’nin inanç turizmi destinasyonu olarak markalaşması için stratejik planlamanın zorunluluğunu ortaya koymaktadır. Tarihi ve dini mekânların restorasyonu, etkin tanıtım stratejileri, altyapı iyileştirmeleri ve tüm inanç gruplarını kapsayan bütüncül politikaların geliştirilmesi, bölgesel kalkınma ve sürdürülebilir turizm yönetimi açısından kritik önem taşımaktadır. Araştırma, karar alıcılar ve sektör paydaşları için stratejik bir yol haritası niteliğindedir.

🔖

Cite This Article

Çetinkaya, M. Y., Çetin, A., Vardal, A. E. (2026). Evaluating Denizli’s Religious Tourism Potential: A SWOT Analysis Approach. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, Cilt: 10 Sayı: 2, 834–861. https://doi.org/10.32572/guntad.1896713

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (82)

  1. Adirestuty, F., Ratnasari, R. T., Wardhana, A. K., Miraj, D. A., & Battour, M. (2025). Gastronomy of religious tourism: overview and future research agenda. Geojournal of Tourism and Geosites, 58(1), 188-199. https://doi.org/10.30892/gtg.58116-1401
  2. Agiş, F. D. (2019). İnanç turizmi. https://turkiyeturizmansiklopedisi.com/inanc-turizmi
  3. Aktaş, A., & Ekin, Y. (2007). The importance and the role of faith (religious) tourism as alternative tourism resources in Turkey. In R. Raj., & N. D. Morpeth (Eds.), Religious tourism and pilgrimage festivals management an international perspective (pp. 170-183). CAB International
  4. Alakuş, H. (2018). Bürokratik ve siyasal engellerin turizm sektörüne etkisi: Avrupa birliği genişleme süreci örneği [Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=as2oTjW5jfr9IKSvmCdJYnMc8yQg7p7LGIRZKjQB7Cg0qgb4hwtYqjkh6MDX-DxH
  5. Apleni, L., Vallabh, D., & Henama, U. S. (2017). Motivation for tourists’ participation in religious tourism in Eastern Cape: a case study of Buffalo City, South Africa. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 6(2), 1-14. http://www.ajhtl.com/uploads/7/1/6/3/7163688/article_7_vol_6__2__2017.pdf
  6. Aylan, S., & Bıldırcın, C. (2023). Sardes’in inanç turizm potansiyeli ve turizm açısından kullanılabilirliği. International Academic Social Resources Journal, 8(56), 4430-4436. https://doi.org/10.29228/ASRJOURNAL.73886
  7. Bahar, M. (2015). İnanç turizmi açısından Kilis ilinin değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=X-M9ZoIuIoNTj2P7iY13hUvPl1qagK1SZgz1Y9a82z0vDeh1fAVZsD4UlHEfAt9Y
  8. Baltacı, M., & Aytemir, Ş. (2024). Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin inanç turizminin SWOT analizi ile değerlendirilmesi. Turizm Ekonomi ve İşletme Araştırmaları Dergisi, 6(1), 1-16. https://izlik.org/JA89WS98WT
  9. Başbakanlık Devlet Planlama Teşkilatı. (1963). Kalkınma Planı (Birinci Beşyıl) 1963-1967. https://www.sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2022/07/Kalkinma_Plani_Birinci_Bes_Yillik_1963-1967. pdf
  10. Başer, F., & Başçı, A. (2012). İnanç turizmi kapsamında Aziz Pavlus Evi’nin önemi ve tanıtım faaliyetlerine ilişkin ziyaretçi görüşlerinin değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(19), 423-443. https://izlik.org/JA22PX23TW
  11. Beyazıt, Y., & Beyazıt, M. (2016). Denizli Teslim Baba Tekkesi. Denizli Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları.
  12. Bottoni, R. (2025). Religious tourism in Turkey in the shift from secular to Islamic nationalism: the case of Hagia Sophia. In A. Angelucci, F. Cortelezzi., & A. Cupri (Eds), Religious tourism and sustainability in the MENA region (pp.115-133). Ledizioni.
  13. Ceylan, S. (2019). Denizli. Online Türkiye Turizm Ansiklopedisi. https://turkiyeturizmansiklopedisi.com/denizli
  14. Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2017). Research design: qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage Publications.
  15. Creswell, J. W., & Miller, D. L. (2000). Determining validity in qualitative inquiry. Theory into Practice, 39(3), 124-130. https://doi.org/10.1207/s15430421tip3903_2
  16. Çakmak, T. F. (2014). İnanç turizminin turistik destinasyon pazarlamasındaki yeri ve önemi: Göbekli Tepe örneği [Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=gyLHMouPes-CvnhRcjQsKWzRmHDVXnmEDFWy09ZduOppwJ7CsrdjLOdCDiGtCCTY
  17. Çam, O. (2024). Muharrem Avcı, Hedef-2019 vuslatının 450. yıl dönümünde Hz. Pir Şeyh Şabanı Veli yılı (fikri, teklifi ve çabası serüveni). UMAY İnanç ve Kültür Araştırmaları Dergisi, (Ziya Gökalp Özel Sayısı, 2(4), 67-74. http://dx.doi.org/10.29228/UMAY.75314
  18. Çetinkaya, M. Y. (2023). Denizli. Türker, A., Kurt, S., & Köksal, G. (Eds), Anadolu’nun somut olmayan kültürel mirası. (s.177-202) içinde. Detay Yayıncılık.
  19. D’Andria, F. (2011). Phrygia Hierapolis'i - Pamukkale. Filiz Özdem (Ed.), Denizli tanrıların kutsadığı vadi. (s.127-166) içinde. Yapı Kredi Yayınları.
  20. D’Andria, F. (2018). Hierapolis Alma Philippum: Havari’nin kutsal alanın’daki yeni kazılar, araştırmalar ve restorasyonlar. Anatolia/Anadolu, (44), 83-156. https://doi.org/10.1501/andl_0000000453
  21. Denizli Haber. (2010). Denizli’nin güçlü ve zayıf yönleri belirleniyor. https:// www.denizlihaber.com/denizli/kent-genel/denizlinin-guclu-ve-zayif-yonleri-belirleniyor/?
  22. Denizli İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. (2025). İnanç turizmi. https://denizli.ktb.gov.tr/TR-261449/inanc-turizmi.html
  23. Emekli, G. (2004). Türkiye’de kültürel turizm. II. Uluslararası Turizm, Çevre ve Kültür Sempozyumu, İzmir, Türkiye.
  24. Emir, O. (2011). Turizmde SWOT Analizi (Afyonkarahisar Örneği). Detay Yayıncılık.
  25. Erbaş, A. (2002). İslam dışı dinlerde hac. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 4(5), 97-121. https://doi.org/10.17335/suifd.64833
  26. Go Türkiye. (2025). Denizli. https://denizli.goturkiye.com/tr-tr
  27. Gül, İ., & Sezerel, H. (2019). Helal turizmin yerli alanyazındaki dayanaklarının tartışılması. 20. Ulusal-4. Uluslararası Turizm Kongresi, Eskişehir, Türkiye.
  28. Gürbüz, S., & Aydın. B. O. (2018). İslami inanç destinasyonlarının tanıtımında Youtube videolarının kullanımı. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(1), 539-568. https://doi.org/10.19145/e-gifder.369922
  29. Güzel, Ö. (2010). Turistik ürün çeşitlendirmesi kapsamında yeni bir dinamik: inanç turizmi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 2(2), 87-100. https://izlik.org/JA56HY96ES
  30. Haven, T. L., & Van Grootel, D. L. (2019). Preregistering qualitative research. Accountability in Research, 26(3), 229-244. https://doi.org/10.1080/08989621.2019.1580147
  31. Henderson, J. C. (2002). Managing tourism and Islam in peninsula Malaysia. Tourism Management, 24(4), 447-456. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(02)00106-1
  32. İbret, Ü., Aydınözü, D., & Uğurlu, M. (2015). Kastamonu şehrinde kültür ve inanç turizmi. Marmara Coğrafya Dergisi, 32, 239-269. https://doi.org/10.14781/mcd.00582.
  33. Jafari, J. (2000). Encyclopedia of tourism. (1.Ed) Routledge.
  34. Karaman, S., & Usta, K. (2006). İnanç turizm açısından İznik ve bir uygulama çalışması. III. Balıkesir Ulusal Turizm Kongresi, Balıkesir, Türkiye.
  35. Kaynak, İ. H. (2010). İnanç turizminin medeniyetler arası iş birliğine etkileri: Türkiye örneği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 13(1-2),119-126.https://izlik.org/JA48UA29CM
  36. Kervankiran, İ., & Bulut, E. (2015). Antalya ili turizminin gelişimini ve etkilerini yerel halk nasıl değerlendirmektedir? Türk Coğrafya Dergisi, (65), 35-46. https://izlik.org/JA66CG26GK
  37. Kılınç, O., Ongun, U., & Kılınç, U. (2019). Sakin şehir, inanç ve kırsal turizm üçgeni: Yalvaç ilçesi’nin turizm potansiyeline yönelik SWOT analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 199-213. https://izlik.org/JA96WE22NT
  38. Kozak, M. (2017). Bilimsel araştırma: tasarım, yazım ve yayım teknikleri. Detay Yayıncılık
  39. Kunt, S., & Güngör, A. İ. (2017). Aziz Yuhanna’nın vahiy kitabı çerçevesinde yedi kiliseler ve bu kiliselerin Türkiye inanç turizmindeki yeri. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, 1, 71-92. https://izlik.org/JA53HG88HU
  40. Kunt, S., & Meydan Uygur, S. (2019). Seven churches of the revelation visited in route tourism in Turkey. International Journal of Professional Business Review, 4(1), 32-52. https://doi.org/10.26668/businessreview/2019.v4i1.92
  41. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2007). Türkiye Turizm Stratejisi Eylem Planı 2007-2013. https://www.ktb.gov.tr/TR-96696/turkiye-turizm-stratejisi.html
  42. Kültür ve Turizm Bakanlığı. (2012). İnanç Turizmi. https://yigm.ktb.gov.tr/TR-10173/inanc-turizmi.html
  43. Kvale, S. (2012). Doing interviews. Sage.
  44. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Sage.
  45. Marshall, M. N. (1996). Sampling for qualitative research. Family Practice, 13(6), 522-526. https://doi.org/10.1093/fampra/13.6.522
  46. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. Sage.
  47. Nolan, M. L., & Nolan, S. (1992). Religious sites as tourism attractions in Europe. Annals of Tourism Research, 19(1), 68-78. https://doi.org/10.1016/0160-73 83( 92)90107-Z.
  48. Okonkwo, E. E., & Nzeh, C. A. (2009). Faith-based activities and their tourism potentials in Nigeria. International Journal of Research in Arts and Social Sciences, 1, 286-298. https://www.academicexcellencesociety.com/faith_based_activities_and_their_tourism_potentials_in_nigeria.pdf
  49. Okuyucu, A., & Somuncu, M. (2013). Türkiye’de inanç turizmi: Bugünkü durum, sorunlar ve gelecek. International Conference on Religious Tourism and Tolerance, Konya, Türkiye.
  50. Okuyucu, A. (2020). İnanç turizmi açısından Türkiye’de dini çekiciliklerin dağılışı Turkish Studies – Social Sciences, 15(5), 2611-2628. https://dx.doi.org/10.47356/TurkishStudies.44886
  51. Öter, Z., & Çetinkaya, M.Y. (2016). Interfaith tourist behaviour at religious heritage sites: house of the Virgin Mary case in Turkey. International Journal of Religious Tourism and Pilgrimage, 4(4), 1-18. https://doi.org/10.21427/D7013P
  52. Özmen, N., & Eren, M. (2021). Safranbolu destinasyonunun inanç turizmi potansiyeline yönelik SWOT analizi çalışması. Ekonomi İşletme ve Yönetim Dergisi, 5(1), 62-82. https://izlik.org/JA85GT24AR
  53. Patton, M. Q. (2014). Qualitative research & evaluation methods: integrating theory and practice. Sage Publications.
  54. Raj, R., & Morpeth, N. D. (2007). Religious tourism and pilgrimage management: an International Perspective. CAB International.
  55. Reisinger, Y. (2009). International cultural tourism cultures and behaviour. Butterworth-Heinemann, Elsevier.
  56. Sargın, S. (2006). Yalvaç’ta inanç turizmi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 1-18. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/71995#page=7
  57. Serçek, S. (2011). Bütünleşik pazarlama iletişimi çerçevesinde Türkiye’de inanç turizminin geliştirilmesi: Mardin örneği. [Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=zqI_ZOq-b18GC2rT9c2JGut5_Lvgd1WTxi707FUPspy5f2Fg-kIIBI9KtpJ4foCN
  58. Sharpley, R., & Sundaram, P. (2005). Tourism: a sacred journey? The case of ashram tourism, India. International Journal of Tourism Research, 7(3), 161-171. https://doi.org/10.1002/jtr.522
  59. Soydan, E., & Şarman, N. (2013). Mardin ve Şırnak illerindeki Süryanilere ait dini yapıların kültür (ve inanç) turizmi potansiyeli. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(8), 589-607. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS1965
  60. Şahiner, T. (2012). İnanç turizmi potansiyeli ve halkın inanç turizmine bakışı açısından Karaman. [Yüksek Lisans Tezi, Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=rcbWnuqW6HxCZ_98ARapgqcx4IStnQwBuqQni4_bbzJjkwgCzyYZAXDoSw6L3U8R
  61. Şanlı, S. (2025). Kültür ve inanç turizmi bağlamında Türkiye’nin doğusunda Yahudi kültürel mirası. Karadeniz Araştırmaları, (86), 593-613. https://doi.org/10.56694/karadearas.1621631
  62. Şimşek, C. (2015) Laodikeia Kilisesi: Lykos Vadisi'nde Hıristiyanlık. Denizli Belediyesi Kültür Yayınları.
  63. Şimşek, C. (2017). Lykos (Çürüksu) vadisi’nin güzellikleri. Güney Ege Kalkınma Ajansı Dergisi (GEKA), 4(13), 38-40.
  64. Şimşek, C. (2024). Turizmde kesişim şehri. Geçmişten Günümüze Denizli Dergisi, Cafer Sadık Abalıoğlu Eğitim ve Kültür Vakfı, 68, 20-31.
  65. Tandoğan, U., & Avcı, E. (2012). Kuşadası’ndaki seyahat acentalarının İzmir’in inanç turizmi potansiyelini değerlendirme performansı üzerine bir uygulama. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 9(2), 17-33. https://izlik.org/JA93UT33YE
  66. Tapkı, S. (2019). Kırsal mekânda inanç turizmi̇ potansiyelini̇ belirlemek: Yozgat ili̇ terzili̇ köyü örneği̇. Journal of International Social Research, 12(65), 481-496. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2019.3462
  67. Timothy, D., & Olsen, D. (2006). Tourism and religious journeys. Routledge.
  68. Timothy, D.J., & Nyaupane G.P. (2009). Cultural heritage and tourism in developing world a regional perspective. Routledge.
  69. Tisdell, E. J., Merriam, S. B., & Stuckey-Peyrot, H. L. (2025). Qualitative research: a guide to design and implementation. John Wiley & Sons.
  70. Türkiye İstatistik Kurumu (2025). İstatistiksel tablolar, çıkış yapan ziyaretçi istatistikleri.https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Turizm-Istatistikleri-IV. Ceyrek:-Ekim-Aralik-ve-Yillik,-2024-53660&dil=1
  71. Türker, N. (2016). Religious tourism in Turkey. In I. Egresi (Ed), Alternative tourism in Turkey: Role, potential development and sustainability (pp.151-172). Springer.
  72. Türker, N., Akça, E., & Uçar, M. (2019). Dini mekânları ziyaret eden turistlerin seyahat motivasyonları: Kastamonu ilinde bir uygulama. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(1), 111-132. https://izlik.org/JA52JE33LE
  73. Türk Dil Kurumu (2025). İnanç. https://sozluk.gov.tr/
  74. Türkiye Kültür Portalı. (2024). Pamukkale Hierapolis Antik Kenti-Denizli. https:// www.kulturportali.gov.tr/turkiye/denizli/gezilecekyer/pamukkale-hierapolis-antik-kenti
  75. Ulutürk, M. (2025). İnanç turizmi destinasyonu. https://turkiyeturizmansiklopedisi.com/inanc-turizmi-destinasyonu
  76. Usta, K. M. (2005). İnanç turizmi potansiyeli açısından İznik'in değerlendirilmesi [Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=ePX_SaJ0b35Gq45swKG3lGzW1vWgEhih27IEnSVCsB30y0dQa0IsnfqAAfr_NSYb
  77. Yenipınar, U. (2022). Patristik Kapadokya babaları ve inanç turizmi. Journal of Global Tourism and Technology Research, 3(2), 95-116. https://doi.org/10.54493/jgttr.1134382
  78. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. (11 baskı) Seçkin Yayıncılık.
  79. Yılmaz, G., Erdinç, B., & Küçükali, S. (2013). İnanç turizmi çerçevesinde Antalya destinasyonunun incelenmesi: dinler (hoşgörü) bahçesi örneği. International Conference on Religious Tourism and Tolerance, Konya, Türkiye.
  80. Zaman, M. (2005). Türkiye’nin önemli inanç turizmi merkezlerinden biri: Sümela (Meryem Ana) manastırı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 6(2), 1-24. https://izlik.org/JA53DJ89BZ.
  81. Zengin, A. (2010). Eyüp kentsel sit alanının inanç turizmi kapsamında değerlendirilmesi ve Yerleşim Dokusunun Korunması Üzerine Bir Araştırma. [Yüksek Lisans Tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/TezGoster?key=zD1B0cW7zVr3VcnZjitVXl9R8Ld92zEWa9n0b0HThHI_wcTFVQQG2pd2uy15pTom
  82. Apleni, L., Vallabh, D., & Henama, U. S. (2017). Motivation for tourists’ participation in religious tourism in Eastern Cape: a case study of Buffalo City, South Africa. African Journal of Hospitality, Tourism and Leisure, 6(2), 1-14. http://www.ajhtl.com/uploads/7/1/6/3/7163688/article_7_vol_6__2__2017.pdf