Bunlardan 33’ü yenilebilir, 23’si yenilemeyen ve 4 tanesi ise zehirli tür olarak değerlendirilmiştir. .
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, Düzce Üniversitesi Konuralp Kampüsü makrofungus çeşitliliğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. 2018-2019 yılları arasında yapılan arazi çalışmaları ile toplanan numunelerin alan kayıtları etiketlenerek, ayrı ayrı poşetlere alınarak laboratuvara getirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Arazi ve labaratuar çalışmalarının sonucu olarak Basidiomycota’dan 25 familyaya ait ve Ascomycota’dan 1 familyaya ait 60 takson rapor edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bunlardan 33’ü yenilebilir, 23’si yenilemeyen ve 4 tanesi ise zehirli tür olarak değerlendirilmiştir. .
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2018-2019 Verileri
⚙️Variables:Makrofunguslar · Sistematik · Düzce Üniversitesi
Özet
Bu çalışma, Düzce Üniversitesi Konuralp Kampüsü makrofungus çeşitliliğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. 2018-2019 yılları arasında yapılan arazi çalışmaları ile toplanan numunelerin alan kayıtları etiketlenerek, ayrı ayrı poşetlere alınarak laboratuvara getirilmiştir. Laboratuvarda gerekli mikolojik teknikler uygulanarak kurutulan, spor baskıları alınan makrofungusların gerekli mikroskobik veriler elde edilmiştir. Arazi ve labaratuar çalışmalarının sonucu olarak Basidiomycota’dan 25 familyaya ait ve Ascomycota’dan 1 familyaya ait 60 takson rapor edilmiştir. Tüm taksonlar habitat bilgileri, coğrafi konumları, etnomikolojik verileri ve toplama tarihleri ile birlikte listelenmiştir. Bunlardan 33’ü yenilebilir, 23’si yenilemeyen ve 4 tanesi ise zehirli tür olarak değerlendirilmiştir. .
TEKEL, S., YÜKSEL, B. (2020). Düzce Üniversitesi Konuralp Kampüsü Makrofungusları. Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 161–178. https://ajindex.com/articles/118280
Stern KR. Bidlack JE. Jansky SH. Kingdom Fungi. In: Stern KR, ed. Introductory plant biology. 11th ed. Newyork: McGraw-Hill Companies, Inc, 2008: 346-70 [2] Weier TE, Stocking CR, Barbour MG. The higher fungi. In: Robbins WW, ed. Botany an introduction to plant biology. 4th ed. New York: John Wiley and sons, Inc, 1970: 499-537. [3] M., Abatay, “Değişik ekolojilerde odunda gelişebilen yenilebilir fungus türleri üzerine araştırmalar,” V. Türkiye Fitopatoloji Kongresi, Antalya, 1988. [4] F., Gücin, “Doğu Anadoludaki bazı illerimiz ve çevresinde tespit edilen odun tahripçisi makrofunguslar,” I. Uluslararası Çevre Koruma Sempozyumu Bildirileri Çevre Kirliliği ve Kontrolü, Antalya, 1988 [5] S. Sümer, “Batı Karadeniz Bölgesi, Özellikle Bolu Çevresinde Bulunan Odun Tahripçisi Mantarlar,” İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Yayınları, İ.Ü. Yayın No 2907, O.F. Yayın No 312, İstanbul, 1982. [6] D. Yaǧiz, A. Afyon, M. Konuk, and S. Helfer, “Contributions to the macrofungi of Bolu and Düzce Provinces, Turkey,” Mycotaxon. 2006. [7] Y. Yüksel, B., Akbulut, S., Baysal, İ., Gültekin, “Düzce yöresinin yenilebilir mantarları,” in I. Uluslarası Odun Dışı Orman Ürünleri Sempozyumu, 2007, p. 7. [8] Anonim. (2019, 5 Ekim). [Online]. Erişim: https://www.mgm.gov.tr/ veridegerlendirme/il-ve-ilceler istatistik.aspx?m=DUZCE [9] R. Watling, “Identification of The Larger Fungi,” Hult. Educ. Publ. Ltd, p. 281, 1973. [10] P. Sysouphanthong, K. D. Hyde, E. Chukeatirote, and E. C. Vellinga, “A review of genus Lepiota and its distribution in east Asia,” Curr. Res. Environ. Appl. Mycol., 2011. [11] Anonymous, 2014a. 2013
Yılı İklim Değerlendirmesi, Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Meteoroloji Genel Müdürlüğü, Araştırma Dairesi Başkanlığı, Ankara, 34s. [12] Anonymus. (2019, 9 January). [Online].Erişim: https:www.indexfungorum.org/ names/names.asp. [13] P. M., Kirk, P. F., Cannon, D. W., Minter, ve J. A. Stalpers, “Dictionary of the Fungi. 10th Edition.
CABI Publishing. Wallingford, UK, 2008. [14] H. H. Doǧan, C. Öztürk, G. Kaşik, and S. Aktaş, “A checklist of aphyllophorales of Turkey,” Pakistan J. Bot., 2005. [15] E. Sesli and C. M. Denchev, “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey,” Mycotaxon, 2008. [16] Akata I., “Ilgaz Dağı Milli Parkı ve Yakın Çevresinin Makrofungus Florası,” Ankara Üniversitesi, 2010. [17] M. G. Akata, I., Halıcı, “A New Lycoperdon record for Turkish Mycobiota,” Mantar Derg., pp. 9–11, 2010. [18] H. Kırış, Z., Halıcı,