SavedAdd your journal

Journals / Usul İslam Araştırmaları / 2018 / Sayı: 29

Fıkıh Usûlünde Mürâât-ı Hilâf ve Hüccet Değeri

Fatih ORHAN
Pages
97–122
Publication Date
2018-07-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

We will try to understand the nature and the way of functionality of this rule and determine if it can be accepted as an evidence within this context or not.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz: Fıkıh usulüne ilişkin bir kavram olan ve sadece Malikî mezhebinde dile getirilen mürâât-ı hilâf, hükmün teşriinde hükmün doğurabileceği sonuçların dikkate alınması gibi bir amaca hizmet eder.
📊
Key Findings & Data:Maslahat temelli olan bu kavramın mahiyeti ise, adından da anlaşılacağı üzere fıkhî bir meselede muhalifin delili ile amel etmekten ibarettir.Bir müçtehidin bir başka müçtehidi taklit etmesi gibi sonuca götürüyor olması yanında uygulanışına dair bazı sıkıntılı durumların varlığı, kavram üzerinde bazı tartışmalara kapı aralamıştır.
💡
Conclusion & Impact:We will try to understand the nature and the way of functionality of this rule and determine if it can be accepted as an evidence within this context or not.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Mürâât-ı hilâf · Malikî Mezhebi · Fıkıh Usûlü

Özet

Öz: Fıkıh usulüne ilişkin bir kavram olan ve sadece Malikî mezhebinde dile getirilen mürâât-ı hilâf, hükmün teşriinde hükmün doğurabileceği sonuçların dikkate alınması gibi bir amaca hizmet eder. Maslahat temelli olan bu kavramın mahiyeti ise, adından da anlaşılacağı üzere fıkhî bir meselede muhalifin delili ile amel etmekten ibarettir.Bir müçtehidin bir başka müçtehidi taklit etmesi gibi sonuca götürüyor olması yanında uygulanışına dair bazı sıkıntılı durumların varlığı, kavram üzerinde bazı tartışmalara kapı aralamıştır. Biz de bu kâidenin mahiyetini ve işleyiş biçimini anlamaya ve bu minvalde bir delil sayılıp sayılmayacağını tespite çalışacağız.Murâât-ı Hılâf in the Prıncıples of Islamıc Jurısprudence and it’s Value of ProofAbstract: Mürâât-ı hilâf (taking evidence of opponents into account), which is a concept concerning Usul al-Fiqh (the principles of Islamic jurisprudence) and used by Maliki sect only, serves a purpose of taking potential results of judgment into account while establishing a judgment. The nature of this concept, which is based on affairs, consist of acting with the evidence of the opposing view in a matter about the Islamic Law as it can be understood from its name. Besides it can produce a result such as imitating of a mujtahid by another one, the existence of some confusing situations about it’s practicing caused to some conflicts over the concept. We will try to understand the nature and the way of functionality of this rule and determine if it can be accepted as an evidence within this context or not.

🔖

Cite This Article

ORHAN, F. (2018). Fıkıh Usûlünde Mürâât-ı Hilâf ve Hüccet Değeri. Usul İslam Araştırmaları, Sayı: 29, 97–122. https://ajindex.com/articles/117265

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Adevî, Ali es-Saîdî, Haşiyetü’l-Adevî alâ şerhi Kifâyeti’t-Tâlib’r-Rabbânî, tah. Yusuf eş-Şeyh Muhammed el-Bekâî, Dâru’l-fikr, Beyrut tz. Âmidî, Ebü’l-Hasen (Ebü’l-Kâsım) Seyfüddîn Alî b. Muhammed b. Sâlim es-Sa’lebî, el-İhkâm fî usûli’l-ahkâm, tah. Abdurrezzak el-Afîfî, el-Mektebü’l-İslâmî, Beyrut-Şam tz. Aslan, Mehmet Selim, İctıhad ve Fetva Faaliyetlerinde Olası Sonuçların Dikkate Alınması (İ‘tıbâru’l-meâlât), İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi, sayı, 27, Konya 2016.
  2. Avvam, Muhammed b. Abdüsselam, el-Fikrü’l-menheciyyü’l-ilmî inde’l-usûliyyîn, el-ma’hedü’l-âlemî li’l-fikri’l-İslamî, USA 2014. Aynî, Ebû Muhammed (Ebü’s-Senâ) Bedrüddîn Mahmûd b. Ahmed b. Mûsâ b. Ahmed, el-Binâye fî şerhi’l-Hidâye, Dâru’l- kütübi’l-ilmiyye, Lübnan 2000.
  3. Bardakoğlu, Ali, “Delil”, TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA), Ankara 1994. Debûsî, Ebû Zeyd Abdullah (Ubeydullah) b. Muhammed b. Ömer b. Îsâ, Takvîmü’l-edille fi’l-usûl, Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye 2001.
  4. Dönmez, İbrahim Kâfi, “Sedd-i Zerâi”, TDV İslâm Ansiklopedisi (DİA), Ankara 2009. Ebû Yusuf, Ya’kūb b. İbrâhîm b. Habîb b. Sa‘d, el-Harâc, el-Matbaatü’s-selefiyye, Kahire 1382. Erdoğan, Mehmet, Fıkıh ve Hukuk Terimleri Sözlüğü, Ensar Neşriyat, İstanbul 2015. Ezherî, Ebû Mansûr Muhammed b. Ahmed b. Ezher, Tehzibu’l-luga, Dâr-ı İhyâi’t-türâsi’l-Arabî, Beyrut 2001. Hacvî, Muhammed b. el-Hasen b. el-Arabî es-Seâlibî, el-Fikrü’s-sâmî fî târîhi’l-fıkhi’l-İslâmî, Matbaa-i idareti’l-meârif, Ribad 1340. Haraşî, Ebû Abdillâh Muhammed b. Abdillâh b. Alî, Şerhu’s-sağîr alâ Muhtasarı Halîl, Dâru’l-fikr li’t-tabâati, Beyrut tz. İbn Arafe, Ebû Abdillâh Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Arafe, el-Muhtasar fi’l-fıkh, tah. Abdurrahman Muhammed Hayr, Dâr-ı merkezi’l-Fârûk 2014. el-Hudûdü’l-fıkhiyye, (Muhammed b. Kāsım er-Rassâ‘ tarafından yazılan el-Hidâyetü’l-kâfiyetü’ş-şâfiye li-beyâni hakâiki İbn Arafeti’l-vâfiye adlı şerhiyle birlikte yayımlanmıştır), tah. Muhammed Ebu’l-Ecfân ve Tahir el-Ma’murî, Dâru’l-garbi’l-İslamî, Lübnan 1993. İbn Ebû Zeyd, Ebû Muhammed Abdullāh b. Ebî Zeyd Abdirrahmân el-Kayrevânî, en-Nevâdir ve’z-ziyâdât alâ mâ fi’l-Müdevvene ve ğayrihâ mine’l-ümmehât min mesâili Mâlik ve ashâbih, tah. Muhammed Haccî, Dâru’l-garbi’l-İslamî, Beyrut 1999.
  5. İbn Rüşd, Ebü’l-Velîd Muhammed b. Ahmed b. Ahmed, el-Beyân ve’t-tahsîl, Dâru’l-garbi’l-İslâmî, Beyrut 1988. İbn Rüşd el-Hafîd, Ebü’l-Velîd Muhammed b. Ahmed b. Muhammed, Bidayetü’l-müçtehit ve nihayetü’I-muktesid, Mektebetü İbn Teymiyye, Kahire 1415. İbn Şâs, Ebû Muhammed Celâlüddîn Abdul