Journals / Usul İslam Araştırmaları / 2020 / Cilt: 33 - Sayı: 33

Kocanın Bir Te’dîb Aracı Olarak Nâşize Durumundaki Eşini Darb Etme Yetkisi Ve İdarenin Bu Yetkiyi Sınırlandırması

Pages
27–53
Publication Date
2020-06-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Peygamber’in (as) tatbikatı, makâsıdu’ş-şerîa ve fıkıh müktesebatı ışığında ortaya konulmaya çalışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Karı-koca ilişkisinde iyi muamele esastır.
📊
Key Findings & Data:Bu nitelikteki şer’î hükümler üzerinde yöneticilerin toplumun yararına olacak şekilde tedbir alma, tasarrufta bulunma yetkisi söz konusudur.
💡
Conclusion & Impact:Peygamber’in (as) tatbikatı, makâsıdu’ş-şerîa ve fıkıh müktesebatı ışığında ortaya konulmaya çalışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Karı-Koca · Te'dib · Darb

Özet

Karı-koca ilişkisinde iyi muamele esastır. Ne şekilde olursa olsun, evlilik bağı devam ettiği sürece iyi muâmele muhafaza edilir. Kocanın te’dîb hakkı, ıslah ve evliliği koruma amacına matuf olduğundan ötürü iyi muâmele esasını zedeleyecek şekilde kullanılamaz. Te’dîb vasıtalarından biri olan darbın şer’î hükmü ne vâcib ne de müstehabtır. Ayrıca bu hüküm, vahyin nüzulü esnasında toplumun mevcut örfüne uygun olarak belli bir maslahata dönük nâzil olan nas ile ortaya konmuştur. Bu bakımdan darbın hükmü, örf ve maslahata göre değişken karaktere sahiptir. Bu nitelikteki şer’î hükümler üzerinde yöneticilerin toplumun yararına olacak şekilde tedbir alma, tasarrufta bulunma yetkisi söz konusudur. Bu çalışmada; Kur'ân-ı Kerim’de bir terbiye aracı olarak geçen darbın hükmünün değişken karaktere sahip oluşu ve idarenin bu hüküm üzerindeki tasarruf yetkisi, Hz. Peygamber’in (as) tatbikatı, makâsıdu’ş-şerîa ve fıkıh müktesebatı ışığında ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ALPYSBAYEV, Y., BEŞER, F. (2020). Kocanın Bir Te’dîb Aracı Olarak Nâşize Durumundaki Eşini Darb Etme Yetkisi Ve İdarenin Bu Yetkiyi Sınırlandırması. Usul İslam Araştırmaları, Cilt: 33 - Sayı: 33, 27–53. https://ajindex.com/articles/117204

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Ahmed bin Hanbel, “el-Mevsuatü’l-Hadisiyye”, Müsned, Thk. Şü’ayb el-Arnavut ve diğerleri, Beyrut: Risale, 1994/1417, XV. Apaydın, Yunus, “Siyâset-i Şerʿiyye”, DİA, XXXVII. Askalânî, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed İbn Hacer, Fethu’l-Bârî, [y.y.]: Dâru’l-Fikr, [t.y.], I-IX. Ateş, Süleyman, “İslâm’ın Kadına Getirdiği Haklar”, İslâmî Araştırmalar, 1997, Cilt: 10, S. 4. Atwa, Abulʿâl Ahmad, el-Medhal ile’s-Siyâseti’ş-Şerʿiyye, Riyâd: Câmiʿatü’l-İmâm Muhammed b. Suûd el-İslâmiyye, 1993/1414. Begavî, Hüseyn b. Mesûd, Şerhu’s-Sünne, Thk. Şuayb Arnavut, Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1983/1403. Berki, Ali Himmet, Açıklamalı Mecelle, İstanbul: Hikmet Yayınları, 1978. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyn, es-Sünenü’l-Kübrâ, Thk. Muhammed Abdulkadir Ata, Beyrut: Dâru Mektebeti’l-İlmiyye, 2003/1424, VII. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâîl b. İbrâhîm el-Cu‘fî, el-Câmiʿu’s-Sahîh, Thk. Muhammed Züheir b. Nâsır, [y.y.], Dâru Tavki’n-Necât, 1422, I-VII. Cânan, İbrahim, Hz. Peygamber’in Sünnetinde Terbiye, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 1980.
  2. Cin, Halil, İslam ve Osmanlı Hukukunda Evlenme, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi, 1974. Cüveynî, Abdülmelik b. Abdullah, Nihâyetü’l-Matlab fi Dirâyeti’l-Mezheb, Thk. Abdulazim Mahmud ed-Dîb, Katar: Dâru’l-Minhâc, 2009/1430, I-XIII. Demirsoy, Çiğdem, Evlilik Terapisi Neyi Çözer? İstanbul: Psikohayat Dergisi, 2011, S.10. Derdîr, Ahmet, eş-Şerhü’s-Sagîr, Kahire: Matba’atü’l-Medeni, 1385, I-II. Dusûkî, Muhammed Arfa, Hâşiyetü’d-Dusûkî ʿalâ eş-Şerh el-Kebîr, [y.y.]: İhyâ-ü Kütübi’l- Arabiye, [t.y.], I-II. Ebû Davûd, Süleymen b. Eşʿas es-Sicistânî, Sünen, 1. Baskı, Beyrut: Daru’l-Arkam, 1999/1420. Erdoğan, Mehmet, Tesettür Meselesinden Türban Sorununa, İstanbul: İz Yayıncılık, 2008. İbn Âbidîn Muhammed Emin bin Ömer, Hâşiyetü İbn Abidin Reddü’l-Muhtâr ʿalâ’d-Dürri’l-Muhtâr, Thk. Husamuddin bin Muhammed Salih Farfur ve diğerleri, Dımeşk: Dâru’s-Sekâfe ve’t-Türâs, 2000/1421, I-X. İbn Âşûr, Tâhir, et-Tahrîr ve’t-Tenvîr, Tunus: Dâru’t-Tunusiyye, 1984, I-V. İbn Kudâme, Ebu Muhammed Muvaffakuddin Abdullah b. Ahmed b. Muhammed el-Makdisi, el-Muğnî, Beyrut: Dâru’l-Fikr, 1984, I-VIII. İbn Mâce, Ebû Abdillah b. Yezîd el-Kazvînî, Sünen, Thk. Muhammed Fuâd Abdulbâkî, Kahire: Dâru’l-Kutubi’l-Arabiyye, [t.y.], I. İbn Manzûr, Ebu’l-Fadl Cemaluddin Muhammed bin Mükerrem, Lisanu’l-Arab, Beyrut: Dâru Sâdır, [t.y.], I-V. İbn Nüceym, Ömer bin İbrâhîm, en-Nehrü’l-Fâik Şerhü Kenzi’d-Dakâik, Thk. Ahmet İzzu İnaye, Beyrut: Dâru’l