SavedAdd your journal

Journals / İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi / 2018 / Cilt: 17 Sayı: 34

PLANLAMADA DOĞAL EŞİK DEĞERLENDİRME KRİTERLERİ

Leyla Suri0000-0002-3225-1221
Pages
47–67
Publication Date
2018-12-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sürdürülebilirlik ilkesinden hareketle; Doğal ve yapay alan sınırlarının belirlenmesinde, ekosistem doğal dengesinin korunabilmesi, bu amaçla doğal eşiklerin değerlendirilme kriterlerinin incelenmesi, makalenin konusunu oluşturmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Planlama sisteminde; analitik çalışmalar, planlamanın ön aşamasını oluşturur.
📊
Key Findings & Data:Analitik değerlendirme yapmak üzere araştırılan, gözlemlenen doğal, sosyal, kültürel yapıya ait yerleşme alanlarını ilgilendiren tüm veriler, analiz çalışmalarında potansiyellerin değerlerin bilinmesi adına önemli bir yer tutar.
💡
Conclusion & Impact:Sürdürülebilirlik ilkesinden hareketle; Doğal ve yapay alan sınırlarının belirlenmesinde, ekosistem doğal dengesinin korunabilmesi, bu amaçla doğal eşiklerin değerlendirilme kriterlerinin incelenmesi, makalenin konusunu oluşturmuştur.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ekosistem kırsal ve kentsel planlama · taşıma kapasitesi · doğal eşikler

Özet

Planlama sisteminde; analitik çalışmalar, planlamanın ön aşamasını oluşturur. Analitik değerlendirme yapmak üzere araştırılan, gözlemlenen doğal, sosyal, kültürel yapıya ait yerleşme alanlarını ilgilendiren tüm veriler, analiz çalışmalarında potansiyellerin değerlerin bilinmesi adına önemli bir yer tutar. Aynı zamanda analitik veriler, sorun ve potansiyellerin belirli kategorilerle anlaşılması, ekonomik ve uygulanabilir çözümlerin ve plan kararlarının oluşturulabilmesi açısından da önem taşır. Sürdürülebilirlik ilkesinden hareketle; Doğal ve yapay alan sınırlarının belirlenmesinde, ekosistem doğal dengesinin korunabilmesi, bu amaçla doğal eşiklerin değerlendirilme kriterlerinin incelenmesi, makalenin konusunu oluşturmuştur.

🔖

Cite This Article

Suri, L., *, L. S. (2018). PLANLAMADA DOĞAL EŞİK DEĞERLENDİRME KRİTERLERİ. İstanbul Ticaret Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, Cilt: 17 Sayı: 34, 47–67. https://ajindex.com/articles/1171175

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (43)

  1. Aksu, G. A. (2012). Peyzaj Değişimlerinin Analizi. İstanbul, Sarıyer Örneği. (Analysis of landscape changes: A case study in Istanbul sariyer). Ph.D. thesis, Istanbul University, Institute of Science, Istanbul, Turkey.
  2. Aksu, G. A.; Musaoğlu, N.; Uzun, A. (2017). An auxiliary tool for landscape evaluation: Ecological risk analysis based on analytic hierarchy process. Fresenius Environmental Bulletin, 26(1/2017), 84–92.
  3. Aksu, G.A.; Küçük, N., (2018). Evaluation of urban topography–biotope–population density relations for Istanbul–Beşiktaş urban landscape using AHP. Environment, Development and Sustainability, https://doi.org/10.1007/s10668-018-0217-9
  4. Alkan, H., Oğurlu, İ., (2014). Changes In The Environmental Perception, Attitude and Behaviour Of Participants At The End Of Nature Training Projects, Environmental Engineering and Management Journal, Vol.13, No. 2, 419-428, ISSN: 1582-9596
  5. Atabay, S., (1993), Ekolojik Planlama Ders Notları, YTÜ Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü
  6. Balcı, N., (1976), “Vejetasyonun -Özellikle Ormanların- Hidrolojide, Arazi Kullanma ve Toprak Dengesindeki Rolü”, 1. Orman Kadastro Semineri 15 Ocak-22 Şubat 1974, İÜ Orman Fakültesi, Orman Genel Müdürlüğü Yayınları, Sıra No:607, Seri No:13, Ankara
  7. Balcı, N., Özyuvacı, N., Özhan, S., (1984), Su Kaynaklarının Geliştirilmesi ve Korunmasında Orman Ekosistemlerinin Rolü, Ulusal Çevre Sempozyumu, 12-15 Kasım 1984, Adana,
  8. Çepel, N., (1994a) Peyzaj Ekolojisi, İÜ Orman Fakültesi Yayınları, 429, Istanbul
  9. Çepel, N., (1995), Orman Ekolojisi, IÜ Orman Fakültesi Yayınları, 433, Istanbul
  10. Çevre Kanunu, (1983), Kanun Numarası: 2872, Resmi Gazete Tarihi: 11.08.1983, Sayısı: 18132
  11. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Teşkilatı Kuruluş ve Yetkilerini belirleyen 644 sayılı KHK, (2011), Resmi Gazete Tarihi: 04.07.2011, Sayısı: 27984
  12. Erinç, S., (1984), Ortam Ekolojisi ve Degradasyonal Ekosistem DeğiŞiklikleri,IÜ Deniz Bilimleri ve Coğrafya EnstitüsüYayınları, Istanbul
  13. Eroğlu, M., (2015) Böcek Ekolojisi - Karadeniz Teknik Üniversitesi Orman Fakültesi Yaban Hayatı Ekolojisi ve Yönetimi Bölümü- KTÜ Yayını
  14. Fındık Üretiminin Planlanması ve Dikim Alanlarının Belirlenmesi H. Kanun, (2009), Kanun Numarası: 2844, Resmi Gazete Tarihi: 15.07.2009, Sayısı: 27289
  15. Hardin G. (1994) The Tragedy of the Unmanaged Commons. Trends Ecol Evol. 1994 May;9(5):199. doi: 10.1016/0169-5347(94)90097-3. Epub 2003 Nov 7.
  16. Hızal, A. ve Şengönül, K., (1992), “Istanbul’un Su Havzalarında Bitki Örtüsünün Tahribi ve Getirdiği Sorunlar”, Istanbul’daki Su Havzalarının Çevre Sorunları ve Konuları Sempozyumu, 17 12 1992, IÜ Orman Fakültesi, Türk Tabiatını Koruma Derneği Istanbul Şubesi, Istanbul
  17. Işık, K., (1997), “Kent Ekosistem Modeli ve Çevre Sorunları”, Doğayı Korumada Kent ve Ekoloji Sempozyumu, 19.12.1997, Türkiye’de Doğayı Koruma Vakfı, IÜ Orman Fakültesi, İÜ Çevre Sorunları Araştırma ve Uygulama Merkezi ve İTÜ Mimarlık Fakültesi, Istanbul
  18. Kantarcı, D., (1986), Genetik Toprak Sınıflandırmasının Ana Konuları 1. Ayrışma ve Oluşum Olayları, İstanbul Üniversitesi, Orman Fakültesi Dergisi, Seri B, Cilt 36, Sayı 2, İstanbul
  19. Kıyı Kanunu, (1990), Kanun Numarası: 3621, Resmi Gazete Tarihi: 17.04.1990, Sayısı: 20495
  20. Köy İçme Suları Hk. Kanun, (1960), Kanun Numarası: 3287, Resm i Gazete Tarihi: 09.05.1960, Sayısı: 3287
  21. Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu. (1983, 2004), Kanun Numarası: 2872, ek 5226, Resmi Gazete Tarihi: 11.08.1983, 14.7.2004, Sayısı: 18132
  22. Maden Kanunu, (1985), Kanun Numarası: 3213 (değişik 5177), Resmi Gazete Tarihi: 15.06.1985, Sayısı: 18785
  23. Mekansal Planlar Yapım Yönetmeliği, (2014), Yönetmelik Numarası: 29030, Resmi Gazete Tarihi: 14.06.2014, Sayısı: 29030
  24. Mera Kanunu, (1998), Kanun Numarası: 4342 (değişik 5178), Resmi Gazete Tarihi: 28.02.1998, Sayısı: 23272
  25. Milli Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolü Seferberliği Kanunu, (1995), Kanun Numarası 4122: Resmi Gazete Tarihi: 26.07.1995, Sayısı: 22355
  26. Milli Parklar Kanunu, (1983), Kanun Numarası: 2873, Resmi Gazete Tarihi: 11.08.1983, Sayısı: 18132
  27. Nüfus Planlaması H. Kanun, (1983), Kanun Numarası: 2827, Resmi Gazete Tarihi: 27.05.1983, Sayısı: 18059
  28. Oğurlu, İ., (2016), Yaban Hayatı Ekolojisi, Süleyman Demirel Üniversitesi Orman Fakültesi Yayın No; 19, İsparta
  29. Orman Kanunu, (1956), Kanun Numarası: 6831 (değişik 4999), Resmi Gazete Tarihi: 08.09.1956, Sayısı: 9402
  30. Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye ait Tarım Arazilerinin Satışı H. Kanun, (2012), Kanun Numarası: 6292, Resmi Gazete Tarihi: 26.04.2012, Sayısı: 28275
  31. Su Ürünleri Kanunu, (1971), Kanun Numarası: 1380, Resmi Gazete Tarihi: 04.04.1971, Sayısı: 13799
  32. Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu, (1984), Kanun Numarası: 3083, Resmi Gazete Tarihi: 01.12.1984, Sayısı: 18592
  33. Suri, L., (1998), İstanbul Metropolünde Havza Planlaması ve YönetimiMetropoliten Alanlar Planlama Sorunları Sempozyumu, Yıldız Teknik Üniversitesi, Mimarlik Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü Yayını
  34. Suri, L., (2000), İçme Suyu Havzalarında Planlama ve Yönetim Ömerli İçme Suyu Havzası Örneği, Doktora Tezi, Yıldız Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Şehir ve Bölge Planlama Bölümü
  35. Suri, L., (2004), İçme Suyu Havzalarında Planlama Taleplerı ve Uygulamaları, Istanbul ve Su Sempozyumu, 09 01 2004 TMMOB Mimarlar Odası Istanbul Buyukkent Subesi Yayını
  36. Suri, L., (2008), İçme Suyu Havzalarında Planlama İlkeleri ve Yönetim, Kent Yönetimi İnsan ve Çevre Sorunları Sempozyumu İTÜ, İstanbul Büyükşehir Bel., İSTAÇ İstanbul Büyükşehir Belediyesi Yayını
  37. Şahin, Y., (2014), Etik Ama Otoriter Bir Kavram, Kültürel Taşıma Kapasitesi AÜ. SBF Dergisi 59-4
  38. T. C. Anayasası (1982), Resmi Gazete Tarihi: 09.11.1982, Sayısı: 17863Tohumlukların Tescil, Kontrol ve Sertifikasyonu H. Kanun, (1963), Kanun Numarası: 308, Resmi Gazete Tarihi: 29.08.1963, Sayısı: 11493
  39. Tohumculuk Kanunu (2006), Kanun Numarası: 5553, Resmi Gazete Tarihi: 08.11.2006, Sayısı: 26340
  40. Ulusal Bor Araştırma enstitüsü Kurulması Hakkında Kanun, (2003), Kanun Numarası: 4865, Resmi Gazete Tarihi: 18.06.2003, Sayısı: 25142
  41. Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu, (2010), Kanun Numarası: 3083, Resmi Gazete Tarihi: 13.06.2010, Sayısı: 27610
  42. Yer Altı Suları Hk. Kanun, (1960), Kanun Numarası: 167, Resmi Gazete Tarihi: 23.12.1960., Sayısı: 10688
  43. Yeni Bitki Çeşitlerine Ait Islahçı Haklarının Korunmasına İlişkin Kanun, (2004), Kanun Numarası: 5042, Resmi Gazete Tarihi: 15.01.2004., Sayısı: 25347