AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings demonstrate that the concepts within the narrative are not arranged randomly; rather, they form a systematic chain, and that classical rhetorical devices function not merely as aesthetic elements, but as fundamental instruments that construct the architecture of meaning.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The narrative of Prophet Abraham in the Qur'an appears, at first glance, to be a fragmented account dispersed across different sūrahs. Viewed from a broader perspective, however, this fragmented mode of narration proves not to be a matter of disorder but rather to exhibit an internal coherence of its own. In order to demonstrate this coherence, the present study has been undertaken with the aim of explaining the semantic relationships established among the key concepts occurring in the narrative, and how these relationships are reinforced within the framework of the classical rhetorical sciences (balāghah). Determining the relationships among verses that appear, on the surface, to be independent of one another particularly through the rhetorical resources of the Arabic language is of considerable importance for the correct understanding of the Qur'an. The study does not attempt to cover all textual occurrences and concepts related to the story of Abraham; instead, it is limited to core concepts that represent the relational structure. Likewise, the rhetorical analyses are conducted not on the entire corpus, but on selected sample passages. The findings demonstrate that the concepts within the narrative are not arranged randomly; rather, they form a systematic chain, and that classical rhetorical devices function not merely as aesthetic elements, but as fundamental instruments that construct the architecture of meaning.
Özet
Kur’an-ı Kerim’de yer alan Hz. İbrahim kıssası, farklı surelere dağılmış parçalı bir anlatıma sahip gibi görünmektedir. Geniş bir bakış açısıyla bakıldığında söz konusu parçalı anlatımın dağınıklık değil, kendi içinde bir bütünlük arz ettiği görünmektedir. Bu bütünlüğün ortaya konması adına bu çalışma, kıssada yer alan temel kavramların birbirleriyle kurduğu anlam ilişkilerini ve bu ilişkilerin klasik belâgat ilimleri bağlamında nasıl güçlendirildiğini açıklamak amacıyla kaleme alınmıştır. Birbirinden bağımsız gibi görünen ayetler arasındaki ilişkilerin özellikle Arap dilinin belagatı üzerinden belirlenmesi Kurʼan’ın doğru anlaşılması açısından önem arz etmektedir. Çalışma, Hz. İbrahim kıssasının geçtiği tüm metni ve kavramları kapsamayıp yalnızca ilişkisel yapıyı temsil eden çekirdek kavramlarla sınırlandırılmış, belâgî çözümlemeler ise metnin tamamı yerine seçilen örneklem pasajlar üzerinden yapılmıştır. İnceleme sonucunda, kıssadaki kavramların rastgele dizilmediği, aksine sistematik bir zincir oluşturduğu ve klasik belâgat sanatlarının metinde yalnızca estetik bir unsur olarak yer almadığı, aksine bu anlam mimarisini inşa eden temel araçlar olarak işlev gördüğü tespit edilmiştir.