AI Summary & Key Takeaways
AI InsightData were collected through document analysis, and printed, electronic, and visual materials were scientifically analyzed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Disasters have caused loss of life and the complete or partial destruction of basic necessities throughout human history. The social, economic, and cultural structures of countries affect public awareness and preparedness for natural disasters. Depending on the level of development, the losses and damages caused by disasters can be minimized, as earthquakes of the same intensity may result in different outcomes across countries. These differences arise from factors such as economic strength, public awareness, governance effectiveness, and the functioning of the legal system. This study aims to compare the disaster management practices of Chile and Türkiye—two countries with high earthquake risk and developing economies—through the lens of governance indicators, and to evaluate whether Chile's best practices can serve as a model for Türkiye. To serve this purpose, World Bank governance indicators for the period 2002–2023 were examined, and the relationship between disaster management policies and governance capacity was assessed using qualitative research methods. Data were collected through document analysis, and printed, electronic, and visual materials were scientifically analyzed.
Özet
Afetler, insanlık tarihi boyunca can kayıplarına ve temel ihtiyaçların tamamen veya kısmen yok olmasına neden olmuştur. Ülkelerin sosyal, ekonomik ve kültürel yapıları, toplumun afetlere hazırlık farkındalığını etkilemektedir. Gelişmişlik düzeyine bağlı olarak, afetlerin yol açtığı kayıp ve zararlar en aza indirilebilir; aynı şiddetteki depremler farklı ülkelerde farklı sonuçlar doğurabilir. Bu farklılıklar, ekonomik güç, toplumsal farkındalık, yönetişim etkinliği ve hukuki sistemin işleyişi gibi faktörlerden kaynaklanmaktadır. Bu çalışma, yüksek deprem riski taşıyan ve gelişmekte olan iki ülke olan Şili ve Türkiye’nin afet yönetimi uygulamalarını yönetişim göstergeleri bağlamında karşılaştırmayı ve Şili’nin iyi uygulamalarının Türkiye için bir model oluşturup oluşturamayacağını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu amaca hizmet etmesi için 2002–2023 dönemine ait Dünya Bankası yönetişim göstergeleri incelenmiş ve afet yönetimi politikaları ile yönetişim kapasitesi arasındaki ilişki nitel araştırma yöntemleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Veriler doküman analizi yoluyla toplanmış ve basılı, elektronik ve görsel materyaller bilimsel olarak analiz edilmiştir.