AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur research was shaped in the light of these data obtained.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
During the years when nation-states were gaining increasing prominence, one of the most critical aspects of the policies implemented was demographic studies. Within this framework, many states recognized the critical importance of internal security during World War I. Newly established states, including the Republic of Türkiye, increased pressures on internal differences under the pretext of ensuring internal security and forced migrations. The separation of communities that had lived together under Ottoman rule for centuries made migrations inevitable. Muslims living in the lost lands of Rumelia and the Caucasus during this period had to migrate to Anatolia in order to escape the massacres. The Republic of Türkiye, which was established after the collapse of the Ottoman Empire, accepted significant amounts of immigrants within its borders at certain periods within the framework of the signed agreements. The agreement signed between Türkiye and Romania on September 4, 1936 was a turning point and hundreds of thousands of Turks were emigrated to Anatolia. As of 1936, the number of Romanian immigrants entering Turkey was 61,750. 2% of them were settled in Akşehir. The migrations that are the subject of the research started in 1934 and continued until 1951, accelerating in 1936 when nation-state policies gained momentum. All kinds of information about those who came to Akşehir and the transactions made were recorded in the registry books, and the preservation of these made it possible for the research to be carried out. Our research was shaped in the light of these data obtained.
Özet
Ulus Devletlerin giderek önem kazandığı yıllarda uygulanan politikaların belki de en önemli aşaması demografik yapıya yönelik yapılan çalışmalardır. Bu çerçevede I. Dünya Savaşı esnasında birçok devlet iç güvenliğin ne kadar önemli olduğunu görmüştür. Türkiye Cumhuriyeti başta olmak üzere yeni kurulmuş olan devletler bünyelerinde bulunan farklılıklara yönelik de iç güvenliği sağlama kaygısıyla baskılarını arttırmışlar ve onları göçe zorlamışlardır. Yüzlerce yıl Osmanlı hakimiyetinde bir arada yaşamış olan etnik farklılıkların ayrıştırılması göçleri kaçınılmaz hâle getirmiştir. Bu süreçte kaybedilen Rumeli ve Kafkasya topraklarında yaşamakta olan Müslümanlar katliamlardan kurtulmak için Anadolu’ya doğru zorunlu göç etmek durumunda kalmışlardır. Osmanlı Devleti’nin yıkılmasından sonra kurulan Türkiye Cumhuriyeti, İmzalanan antlaşmalar çerçevesinde belli dönemlerde önemli miktarlarda göçmeni sınırları içerisine almıştır. 4 Eylül 1936 yılında Türkiye ile Romanya arasında imzalanan antlaşma dönüm noktası olmuş yüzbinlerce Türk Anadolu’ya göç ettirilmiştir. 1936 yılı itibariyle Türkiye’ye giriş yapan Romanya muhacirinin sayısı 61.750 kişidir1. Bunların %2’si Akşehir’e iskân edilmiştir. Araştırmaya konu olan göçler 1934’te başlamış, ulus devlet politikalarının giderek hız kazandığı 1936’da hızlanarak 1951 yılına kadar devam etmiştir. Akşehir’e gelenlere dair her türlü bilgi ve yapılan işlemler kayıt defterlerine işlenilmiş ve bunların muhafaza edilmiş olması araştırmanın ortaya konmasına imkân tanımıştır. Araştırmamız da elde edilen bu veriler ışığında şekillenmiştir.