AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe think that the clinical management and treatment options of the patients could be developed according to these findings.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: The aim of this study was to investigate the relationship between eating attitudes and impulsivity in patients with attention deficit and hyperactivity disorder (ADHD). Materials and Methods: The ADHD group consisted of 56 adult patients. Fifty-six healthy adults without psychiatric disorders were included in the control group. Sociodemographic and clinical characteristics assessment form, Adult Attention Deficit Hyperactivity Disorder Self-Report Scale (ADHD), Eating Attitude Scale (EAS), Beck Depression Inventory (BDI) and Barrat Impulsivity Scale (BDS) were applied to ADHD and the control group. Results: Compared to the healthy group, ADHD-A, ADHD-B, ADHD total, BDI, EAS, BDS Attention, Motor, Planning and total scores were statistically significantly higher in the patient group, and the ratio of those with EAS ˃30 was statistically significantly higher. However, in the patient group with EAS >30, compared to those with EAS, associate / bachelor's degree graduates were lower, while high school graduates, family suicide, family mental illness were significantly higher, ADHD-A, ADHD-B, ADHD total, BDS Planning and total scores were statistically significantly higher. Conclusion: It could be kept in mind that in ADHD patients with ED comorbidity, inattention and impulsivity may be more pronounced. We think that the clinical management and treatment options of the patients could be developed according to these findings.
Özet
Amaç: Bu çalışmada dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu (DEHB) olan hastalarda yeme tutumları ve dürtüsellik ilişkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: DEHB tanısıyla tedavi görmekte olan 56 erişkin hasta DEHB grubunu oluşturmuştur. Kontrol grubu olarak 56 sağlıklı yetişkin çalışmaya alınmıştır. DEHB ve kontrol grubuna Sosyodemografik ve klinik özellikler değerlendirme formu, Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Bozukluğu Kendi Bildirim Ölçeği (ASRS), Yeme Tutum Ölçeği (YTÖ), Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve Barrat dürtüsellik ölçeği (BDÖ) uygulanmıştır. Bulgular: Sağlıklı gruba kıyasla hasta grubunda ASRS-A, ASRS-B, ASRS toplam, BDE, YTÖ, BDÖ Dikkat, Motor, Planlama ve toplam puanları istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek, YTÖ ˃30 olanların oranı istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek saptandı. Bununla birlikte hasta grubunda YTÖ ˂30 olanlara kıyasla YTÖ ˃30 olanlarda önlisans/lisans mezunu olanlar daha düşük oranda iken lise mezunu olanlar, ailede intihar, ailede ruhsal hastalık istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek oranda, ASRS-A, ASRS-B, ASRS toplam, BDÖ Planlama ve toplam puanları istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek saptandı. Sonuç: DEHB olan hastalarda yeme bozukluğu ve dürtüselliğin de eşlik olabileceği göz önünde bulundurulmalıdır. Bu fenomenlerin artan farkındalığı, DEHB olan bireyler için klinik yönetimi ve tedavi seçeneklerini geliştirebilir.