AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Since treatment noncompliance in psychotic disorder can result in an adverse disease course, interventions aimed at increasing compliance may be necessary.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: Treatment compliance is one of the most important variables that determine the disease course in psychotic disorders. This study evaluates after discharge compliance among patients with psychotic disorder hospitalized for treatment. It also compares groups classified on the basis of their treatment compliance. Materials and Methods: Thirty-nine patients hospitalized for treatment between 30.06.2018 and 30.06.2019 and with discharge diagnoses of psychotic disorder were included in the study. Information concerning patients’ treatment compliance was elicited by telephone at least five months after discharge. The Morisky Medication Adherence Scale, the Functioning Assessment Short Test, and the Clinical Global Impressions Scale were completed during these interviews. Results: Treatment noncompliance was determined in 20 (51.3%) of the patients included in the study, partial compliancein 10 (25.6%), and total compliance in nine (23.1%). Patients with noncompliant to treatment experienced more frequent re-hospitalizations and poorer functionality, and possessed less knowledge concerning their disease. Conclusion: Since treatment noncompliance in psychotic disorder can result in an adverse disease course, interventions aimed at increasing compliance may be necessary.
Özet
Amaç: Tedavi uyumu psikotik bozukluklarda hastalık gidişini belirleyen en önemli değişkenlerden birisidir. Bu çalışmada yatarak tedavi gören psikotik bozukluk hastalarının taburculuk sonrası dönemde tedavi uyumları değerlendirilecektir. Aynı zamanda tedavi uyumlarına göre sınıflandırılan gruplar arasında da karşılaştırmalar yapılacaktır. Gereç ve Yöntem: Mevcut çalışmaya 30.06.2018-30.06.2019 tarihleri arasında yatarak tedavi gören ve hastaneden çıkış tanısı psikotik bozukluk olan 39 hasta dahil edilmiştir. Hastalar taburculuklarından sonra telefon ile aranarak mevcut durumları ile ilgili bilgi alınmıştır. Hastalarla yapılan bu görüşmede ayrıca Morisky Tedavi Uyum Ölçeği, Kısa İşlevsellik Değerlendirme Ölçeği ve Klinik Global İzlenim Ölçeği doldurulmuştur. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların 20’sinin (% 51.3) tedavi uyumu düşük, 10’unun (% 25.6) tedavi uyumu orta ve dokuz hastanın (% 23.1) ise tedavi uyumu yüksek olarak bulunmuştur. Tedavi uyumu düşük olan hastaların taburculuk sonrası yeniden hastane yatışlarının daha sık olduğu, işlevselliklerinin daha kötü olduğu ve hastalıkları ile ilgili daha az bilgi sahibi oldukları tespit edilmiştir. Sonuç: Psikotik bozuklukta tedavi uyumundaki düşüklük hastalık seyrinin olumsuz olmasına neden olabileceği için tedavi uyumunu arttırmaya yönelik girişimler gerekebilir.