Journals / Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 28 - Sayı: 1

Civil Society Contribution to Democratic Public Policy-Making

Demokratik Kamu Politikalarına Sivil Toplum Katkısı: Konya STK Platformu Örneği

Pages
139–167
Publication Date
2021-03-23
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

STK gözüyle ve algısıyla kamu politikası konusu ele alındığı için, bu politikaların geliştirilmesi ve en azından sivil gözle olayın değerlendirilmesi mümkün olacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Sivil toplum, Türkiye’de özellikle son yıllarda çeşitli akademik çalışmalara konu olmuş, ancak daha fazla çalışmayı gerektiren bir alan olarak değerlendirilebilir.
📊
Key Findings & Data:Demokrasi ve yönetişim tartışmaları sivil toplum kuruluşlarının katılımcı ve hesap verebilir bir kamu politikası anlayışında oldukça büyük önemi haiz olduğunu ortaya koymaktadır.
💡
Conclusion & Impact:STK gözüyle ve algısıyla kamu politikası konusu ele alındığı için, bu politikaların geliştirilmesi ve en azından sivil gözle olayın değerlendirilmesi mümkün olacaktır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2018 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler kamu politikası · demokrasi · Sivil Toplum

Özet

Öz Sivil toplum, Türkiye’de özellikle son yıllarda çeşitli akademik çalışmalara konu olmuş, ancak daha fazla çalışmayı gerektiren bir alan olarak değerlendirilebilir. Sivil toplumcu bir anlayışın demokratik yönetim ve siyasal katılım geleneğine katkısı bağlamında ve güncel gelişmeler ışığında önemi her geçen gün artmaktadır. Bununla birlikte Türkiye gibi ekonomik, toplumsal ve siyasal konularda yeni kamu politikaları üretme ve uygulama ihtiyacı olan ülkeler düşünüldüğünde sivil toplum kuruluşlarının kamusal sorunlar hakkında politika öneri ve katkı sunabilmesi, daha güçlü bir toplumsal mutabakat zeminini oluşturulmasına yardım eder. Demokrasi ve yönetişim tartışmaları sivil toplum kuruluşlarının katılımcı ve hesap verebilir bir kamu politikası anlayışında oldukça büyük önemi haiz olduğunu ortaya koymaktadır. Toplumsal hayatın olağan ve olağanüstü soru(n)ları karşısında herhangi bir kamusal alanda çalışma yürüten sivil toplum kuruluşlarının ilgili sorun alanları karşısında hem pro-aktif zemin oluşturma hem politika üretme ve uygulama aşamalarında hem de sorunlara çözüm anlamında reaktif desteğinin ilgili sorunsalın çözümünü ve meşruiyet alanını artıracağını söylemek yanlış olmayacaktır. Çalışmamızda demokrasi, katılımcılık, hesap verebilirlik ve yönetişim ilkeleri çerçevesinde sivil toplum kuruluşlarının üstlendikleri görev ve sorumlulukların ortaya konulması amaçlanmaktadır. Bu bağlamda Konya ili özelinde farklı alanlardaki sivil toplum kuruluşlarının bir üst çatı altında bir araya geldikleri Konya Sivil Toplum Kuruluşları Platformu üyelerinin genel kamu politikalarına yaklaşımları ve çeşitli kamusal aktörlerle olan ilişkileri ve performans düzeyleri 2018 yılı Mayıs ayında, Ufuk Turu Toplantılarında uygulanan bir anket çalışması bulguları çerçevesinde tartışılacaktır. Böylece sivil toplum ile kamu politikaları arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi hedeflenmektedir. STK gözüyle ve algısıyla kamu politikası konusu ele alındığı için, bu politikaların geliştirilmesi ve en azından sivil gözle olayın değerlendirilmesi mümkün olacaktır.

🔖

Cite This Article

KUTLU, Ö., KAHRAMAN, S., DİNÇER, S. (2021). Civil Society Contribution to Democratic Public Policy-Making. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 1, 139–167. https://ajindex.com/articles/115291

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Akatay, A. ve Harman, S. (2014). Sivil Toplum Kuruluşları
  2. Baskı, Bursa: Ekin Yayınevi. Anderson, J. E. (2010). Public Policymaking: An Introduction. Seventh Edition, Boston: Wadsworth Cengage Learning. Aron, R. (1976). Demokrasi ve Totalitarizm
  3. Baskı, Çev. V. Hatay, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. Arslan, Z. (2005). Soruşturma: Hangi Demokrasi, Sivil Toplum, Cilt. 3, Sayı. 9, 88-91 Arslanel, M. N. (2017). Türkiye’de Demokrasi Sürecinde Sivil Toplumun Gelişimi. Konya: Çizgi Kitabevi Yayınları. Ataay, F. (2006). Yönetişim ve Sivil Toplum, Memleket: Siyaset ve Yönetim Dergisi, Sayı 1, 1-12. Ateş, H. ve Nohutçu, A. (2006). Kamu Hizmeti Sunumunda Gönüllü Kuruluşlar ve Devlet. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, Cilt. 6, Sayı. 11, 244-276. Bayhan, V. (2002). Demokrasi ve Sivil Toplum Örgütlerinin Engelleri: Patronaj ve Nepotizm, CU Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt. 26, Sayı. 1, ss. 1-13. Bayrakcı, E., Kahraman, S. ve Dinçer, S. (2018). Demokratik Yerel Yönetim Anlayışının Güçlendirilmesinde Kent Konseylerinin Rolü. Journal of Social and Humanities Sciences Research, Cilt. 5, Sayı. 25, 2230-2252. Bayramoğlu, S. (2014). Yönetişim Zihniyeti: Türkiye’de Üst Kurullar ve Siyasal İstikrarın Dönüşümü, 3. Baskı, İstanbul: İletişim Yayıncılık. Bedük, A., Usta, S. ve Kocaoğlu, M. (2006). Avrupa Birliği’ne Giriş Sürecinde Türkiye’de Sivil Toplum Kuruluşları ve Demokratikleşme Sürecindeki Misyonları, Selçuk Üniversitesi Karaman İİBF Dergisi, Sayı. 10, 52-64. Beem, C. (1996). Civil Society in America: A Public Debate about Political Theory. http://americanvalues.org/catalog/pdfs/wp-52.pdf, (Erişim Tarihi: 07.10.2019). Birkland, T. A. (2014). An Introduction to the Policy Process: Theories, Concepts and Models of Public Policy Making. 3rd Edition, New York: Routledge. Council of Europe (CoE) (2001). Recommendations on the Participation of Citizens. https://rm.coe.int/16804f513c, (Erişim Tarihi: 07.10.2019). Çaha, Ö. (2005). Sivil Toplumun Türkiye’deki Sorunları. Ed. A. Küçük, S. Bakan ve A. Karadağ, Türkiye’de Siyasal Hayat-II
  4. Baskı, İstanbul: Aktüel Yayınları, 689-707. Demir, F. (2011). Kamu Politikası ve Politika Analizi Çalışmalarının Teorik Çerçevesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı. 30, 107-120. Demirel, T. (2013). Siyasal Güçler. Ed. D. Dursun ve M. Altunoğlu, Siyaset Bilimi
  5. Baskı, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Basımevi, 180-203. Deniz, B. (2005). Katılımcı Demokrasi Pratiğinde STK’ların Rolü ve Tüketici Örgütleri Deneyi