AI Summary & Key Takeaways
AI InsightADC measurements should be interpreted together with conventional MRI findings and clinical information in routine practice.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to evaluate the diffusion-weighted magnetic resonance imaging (DWI) findings of renal masses and to assess the complementary role and limitations of apparent diffusion coefficient (ADC) measurements in routine clinical practice. Materials and Methods: This retrospective, single-center study included 50 renal lesions detected on abdominal magnetic resonance imaging examinations performed between 2009 and 2011. Lesions were classified as benign or malignant based on histopathological confirmation or characteristic imaging findings with clinical follow-up. Diffusion-weighted imaging was performed using b-values of 0 and 1000 s/mm², and ADC measurements were obtained by placing regions of interest within the lesions while avoiding necrotic or hemorrhagic areas. ADC values of renal lesions and adjacent normal renal parenchyma were recorded and compared. Interobserver agreement between two radiologists was assessed using the intraclass correlation coefficient (ICC). Results: Of the 50 renal lesions, 25 were benign and 25 were malignant. Malignant lesions demonstrated significantly lower mean ADC values (1.43 ± 0.73 ×10⁻³ mm²/s) compared with benign lesions (2.76 ± 0.98 ×10⁻³ mm²/s) (p < 0.001). Inflammatory lesions exhibited intermediate ADC values, showing partial overlap between benign and malignant groups. Interobserver agreement for ADC measurements was high. Conclusion: Diffusion-weighted MRI provides complementary information in the evaluation of renal masses by reflecting tissue diffusion characteristics. However, due to overlapping ADC values among different lesion types, its diagnostic value is limited when used in isolation. ADC measurements should be interpreted together with conventional MRI findings and clinical information in routine practice.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, böbrek kitlelerinin difüzyon ağırlıklı manyetik rezonans görüntüleme (DAG-MRG) bulgularını değerlendirmek ve görünür difüzyon katsayısı (ADC) ölçümlerinin rutin klinik pratikteki tamamlayıcı rolünü ve sınırlılıklarını ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntemler: Bu tek merkezli, retrospektif çalışmada 2009–2011 yılları arasında yapılan batın manyetik rezonans görüntüleme tetkiklerinde saptanan 50 böbrek lezyonu değerlendirildi. Lezyonlar, histopatolojik doğrulama veya karakteristik görüntüleme bulguları ve klinik izlem temel alınarak benign ve malign olarak sınıflandırıldı. Difüzyon ağırlıklı görüntüleme b-değerleri 0 ve 1000 s/mm² olacak şekilde uygulandı ve nekroz ile hemoraji alanlarından kaçınılarak lezyonlardan ADC ölçümleri yapıldı. Böbrek lezyonları ve komşu normal renal parankime ait ADC değerleri karşılaştırıldı. İki radyolog arasındaki gözlemci uyumu intraclass korelasyon katsayısı (ICC) ile değerlendirildi. Bulgular: Toplam 50 böbrek lezyonunun 25’i benign, 25’i malign olarak sınıflandırıldı. Malign lezyonların ortalama ADC değerleri (1,43 ± 0,73 ×10⁻³ mm²/sn), benign lezyonlara göre (2,76 ± 0,98 ×10⁻³ mm²/sn) istatistiksel olarak anlamlı derecede daha düşük bulundu (p < 0,001). İnflamatuar lezyonlar, benign ve malign gruplar arasında kısmi ADC örtüşmesi gösterdi. ADC ölçümlerinde gözlemciler arası uyum yüksekti. Sonuç: Difüzyon ağırlıklı MR, böbrek kitlelerinin değerlendirilmesinde doku difüzyon özelliklerine ilişkin tamamlayıcı bilgi sağlamaktadır; ancak farklı lezyon tipleri arasında ADC değerlerinin örtüşmesi nedeniyle tek başına kullanıldığında tanısal değeri sınırlıdır. ADC ölçümleri, konvansiyonel MR bulguları ve klinik verilerle birlikte yorumlanmalıdır.