AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe academic difficulties students encounter during the education process and how these difficulties are addressed are also examined.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In recent years, thanks to various programmes launched within universities, Arabic language teaching has evolved from being merely a component of religious education into a multifaceted field that also addresses its literary, cultural, and communicative dimensions. The restructuring of Arabic at across different departments has facilitated the education of students who have received classical Arabic education alongside students who have graduated from secondary schools without Arabic education. This situation has brought to the fore various discussions regarding the language proficiency, learning motivation, learning speed, and adaptation processes of two groups with different educational backgrounds. Research conducted in our country on Arabic teaching generally focuses on various problematic issues such as Arabic teaching methods, students' educational levels, the effectiveness of Arabic preparatory programmes, the acquisition of speaking and listening skills, and deficiencies in reading comprehension. This study examines why students who have and have not received a classical education choose Arabic degree programmes in Turkey, their expectations before starting university, and the extent to which these expectations are met. It also analyses the personal, cultural, and religious effects of the Arabic education they have received on the students and how their educational backgrounds are reflected in their university education processes. The academic difficulties students encounter during the education process and how these difficulties are addressed are also examined.
Özet
Son yıllarda üniversiteler bünyesinde açılan çeşitli programlar sayesinde Arapça öğretimi, yalnızca dinî eğitimin bir parçası olmaktan çıkarak edebî, kültürel ve iletişimsel yönleriyle de ele alınan çok yönlü bir alan haline gelmiştir. Arapçanın üniversite düzeyinde farklı bölümlerin çatısı altında yeniden yapılanması, klasik Arapça eğitimi almış öğrenciler ile Arapça eğitiminin olmadığı liselerden mezun öğrencilerin aynı ortamda eğitim görmesine aracı olmuştur. Bu durum, iki farklı eğitim geçmişine sahip iki grubun dil yeterlilikleri, öğrenme motivasyonları, öğrenme hızları ve adaptasyon süreçleri açısından çeşitli tartışmaları gündeme getirmektedir. Arapça öğretimine dair ülkemizde yapılan araştırmalar, genellikle Arapçanın öğretim yöntemleri, öğrencilerin eğitim düzeyleri, Arapça hazırlık programlarının etkinliği, konuşma ve dinleme becerilerinin kazandırılması ve okuma-anlama eksiklikleri gibi çeşitli sorunsal konulara odaklanmaktadır. Bu çalışma, Türkiye’deki Arapça lisans programlarında öğrenim gören klasik usulde eğitim almış ve almamış öğrencilerin bu programları tercih nedenlerini, üniversiteye başlamadan önceki beklentilerini ve bu beklentilerin ne ölçüde karşılandığını incelemektedir. Ayrıca almış oldukları Arapça eğitimin öğrenciler üzerindeki kişisel, kültürel ve dinî etkileri ve eğitim geçmişlerinin üniversitedeki eğitim süreçlerine yansımaları da analiz edilmektedir. Eğitim süreci içerisinde öğrencilerin karşılaştıkları akademik zorluklar ve bu zorlukların öğrenme sürecine olan etkileri de araştırmanın kapsamındadır. Dolayısıyla çalışma, mevcut literatüre katkı sunmayı ve Arapça öğretiminde etkili ve bütüncül yaklaşımların geliştirilmesine yönelik somut öneriler ortaya koymayı hedeflemektedir.