SavedAdd your journal

Journals / Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Sayı: 72

TRUST AND PERCEPTION OF FAKE NEWS ON SOCIAL MEDIA: AN EXAMINATION OF USER BEHAVIORS AND FACTORS

SOSYAL MEDYADA GÜVEN VE SAHTE HABER ALGISI: KULLANICI DAVRANIŞLARI VE FAKTÖRLERİN İNCELENMESİ

Şerif Arslan(ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-4369-8982
Pages
301–328
Publication Date
2026-01-19
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Research findings indicate that individual awareness, social connection diversity, and online trust perception play critical roles in combating fake news in digital media.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to examine the effects of increasingly prevalent fake news in digital media environments on social media users, focusing on their perceptions of information reliability and their verification behaviors.
📊
Key Findings & Data:The survey instrument developed for this research was administered both online and through face-to-face interviews across Turkey between November 30, 2024, and May 31, 2025.
💡
Conclusion & Impact:Research findings indicate that individual awareness, social connection diversity, and online trust perception play critical roles in combating fake news in digital media.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2024 Verileri
⚙️Variables:Sahte haber · Sosyal medya · Medya okuryazarlığı

Abstract

This study aims to examine the effects of increasingly prevalent fake news in digital media environments on social media users, focusing on their perceptions of information reliability and their verification behaviors. While social media platforms facilitate rapid information flow and interaction among users, they also provide fertile ground for the swift dissemination of false and misleading content. Within this context, the study investigates the impact of social network diversity, fake news awareness, online trust, information verification habits, and news sharing tendencies on social media users’ perceptions of information reliability. The survey instrument developed for this research was administered both online and through face-to-face interviews across Turkey between November 30, 2024, and May 31, 2025. Data collected from a total of 1996 participants were analyzed using quantitative methods. Participants were assessed regarding their sensitivity to fake news, levels of media literacy, and attitudes toward trustworthy content. The findings highlight essential measures to prevent the spread of fake news and to enhance media literacy among users. Furthermore, the study offers strategic recommendations for supporting access to reliable information on digital platforms. Research findings indicate that individual awareness, social connection diversity, and online trust perception play critical roles in combating fake news in digital media. It has been determined that social connection diversity increases awareness of fake news by fostering critical thinking through the presentation of different perspectives. It underscores the critical importance of social media users being informed and conscious consumers of content for maintaining the health of the digital information ecosystem.

Özet

Bu çalışma, dijital medya ortamında giderek yaygınlaşan sahte haberlerin sosyal medya kullanıcıları üzerindeki etkilerini, bilgi güvenilirliği algısını ve kullanıcıların doğrulama davranışlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Sosyal medya platformları, hızlı bilgi akışı ve kullanıcılar arası etkileşim imkânı sunarken, yanlış ve yanıltıcı içeriklerin de hızla yayılmasına zemin hazırlamaktadır. Bu bağlamda çalışmada; sosyal bağların çeşitliliği, sahte haber farkındalığı, çevrimiçi güven, bilgi doğrulama alışkanlıkları ve haber paylaşma eğilimlerinin, sosyal medya kullanıcılarının bilgi güvenilirliği algıları üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Araştırma kapsamında geliştirilen anket formu, 30 Kasım 2024 – 31 Mayıs 2025 tarihleri arasında Türkiye genelinde hem çevrimiçi ortamda hem de yüz yüze görüşmeler aracılığıyla uygulanmıştır. Toplam 1996 katılımcıdan elde edilen veriler, nicel analiz yöntemleriyle değerlendirilmiştir. Katılımcılardan, sahte haberlere yönelik duyarlılıkları, medya okuryazarlığı seviyeleri ve güvenilir içeriklere dair tutumları hakkında değerlendirmeler alınmıştır. Elde edilen bulgular, sahte haberlerin yayılmasını önlemek ve kullanıcıların medya okuryazarlığını artırmak adına yapılması gerekenleri ortaya koymakta; dijital platformlarda güvenilir bilgiye erişimin nasıl desteklenebileceğine yönelik stratejik öneriler sunmaktadır. Araştırma bulguları, dijital medyada sahte haberlerle mücadelede bireysel bilinç, sosyal bağ çeşitliliği ve çevrimiçi güven algısının kritik roller oynadığını göstermektedir. Sosyal bağ çeşitliliğinin, farklı perspektifler sunarak eleştirel düşünmeyi geliştirmesi yoluyla sahte haber farkındalığını artırdığı tespit edilmiştir. Çalışma, sosyal medya kullanıcılarının bilinçli içerik tüketicisi olmasının dijital bilgi ekosisteminin sağlığı açısından kritik önem taşıdığını vurgulamaktadır.

🔖

Cite This Article

Arslan, Ş. (2026). TRUST AND PERCEPTION OF FAKE NEWS ON SOCIAL MEDIA: AN EXAMINATION OF USER BEHAVIORS AND FACTORS. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı: 72, 301–328. https://doi.org/10.30794/pausbed.1731845

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (77)

  1. Açıkalın, Ş. N., ve Canbey, M. (2022). Post-truth bağlamında sosyal medya. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 57, 1–11. https://doi.org/10.47998/ikad.1026154
  2. Akyüz, S. S., Gülnar, B., ve Kazaz, M. (2021A). Yeni Medyada Haber Güvenilirliği Sorunu: Üniversite Öğrencilerinin Sahte/Yalan Haberlere Yönelik Doğrulama Refleksleri. OPUS International Journal of Society Researches, 17(36), 2816-2840. https://doi.org/10.26466/opus.838464
  3. Akyüz, S. S., Kazaz, M., ve Gülnar, B. (2021B). İletişim fakültesi öğrencilerinin sahte/yalan haberlerle ilgili görüşlerine yönelik betimleyici bir çalışma. Selçuk İletişim, 14(1), 216-239. https://doi.org/10.18094/josc.778359
  4. Allcott, H., ve Gentzkow, M. (2017). Social media and fake news in the 2016 election. The Journal of Economic Perspectives, 31(2), 211–235. https://doi.org/10.1257/jep.31.2.211
  5. Aufderheide, P. (1993). Media literacy: A report of the National Leadership Conference on Media Literacy.
  6. Bak, J. (2019). Social capital and information literacy: Exploring the link. Journal of Information Science, 45(4), 457–468. https://doi.org/10.1177/0165551518818325
  7. Bakshy, E., Messing, S., ve Adamic, L. A. (2015). Exposure to ideologically diverse news and opinion on Facebook. Science, 348(6239), 1130–1132. https://doi.org/10.1126/science.aaa1160
  8. Balcı, Ş. ve Karaman, S. Y. (2023). Sosyal Medya Kullanım Motivasyonlarının Yalan Haber Paylaşımı Üzerindeki Etkileri: Konya’daki Üniversite Gençliği Araştırması. Erciyes İletişim Dergisi, 10(2), 749-775 https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1189483
  9. BBC. (2021). Young people and fake news: The challenge of tackling misinformation. https://www.bbc.co.uk/newsround/55982041. Erişim tarihi 25 Mart 2025.
  10. Belsley, D.A., Kuh, E. and Welsch, R.E. (1980) Regression Diagnostics; Identifying Influence Data and Source of Collinearity. Wiley, New York. http://dx.doi.org/10.1002/0471725153
  11. Berger, J., ve Milkman, K. L. (2012). What makes online content viral? Journal of Marketing Research, 49(2), 192–205. https://doi.org/10.1509/jmr.10.0353
  12. Bode, L., ve Vraga, E. K. (2015). In related news, that was wrong: The correction of misinformation through related stories functionality in social media. Journal of Communication, 65(4), 619–638. https://doi.org/10.1111/jcom.12166
  13. Chen, G. M., Pain, P., ve Chen, V. Y. (2015). Tweeting for social change: How social media is changing civic engagement. Social Media + Society, 1 (2). https://doi.org/10.1177/2056305115604856
  14. Choi, J. (2016). News sharing in social media: The effect of gratifications and prior experience. Computers in Human Behavior, 64, 345– 354. https://doi.org/10.1016/j.chb.2016.06.039
  15. Choi, J., ve Lee, H. (2015). Trust in online news media and its influence on trust in government. Korean Journal of Journalism ve Communication Studies, 59(6), 187–213.
  16. Corritore, C. L., Kracher, B., ve Wiedenbeck, S. (2003). On-line trust: Concepts, evolving themes, a model. International Journal of Human-Computer Studies, 58 (6), 737-758. https://doi.org/10.1016/S1071-5819(03)00041-7
  17. Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). SAGE Publications.
  18. Çömlekçi, M. F. (2019). Sosyal medyada dezenformasyon ve haber doğrulama platformlarının pratikleri. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 7(3), 1549-1563. https://doi.org/10.19145/e-gifder.583825
  19. Çömlekçi, M. F., ve Başol, O. (2019). Sosyal medya haberlerine güven ve kullanıcı teyit alışkanlıkları üzerine bir inceleme. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi. (30), 55-77. https://doi.org/10.16878/gsuilet.518697
  20. Demandsage. (2024). Fake news statistics. https://www.demandsage.com/fake-news-statistics/. Erişim tarihi 4 Nisan 2025
  21. Ellison, N. B., Steinfield, C., ve Lampe, C. (2007). The benefits of Facebook "friends": Social capital and college students' use of online social network sites. Journal of Computer-Mediated Communication, 12 (4), 1143–1168. https://doi.org/10.1111/j.1083-6101.2007.00367.x
  22. Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS Statistics (5th ed.). Sage Publications.
  23. Flanagin, A. J., ve Metzger, M. J. (2007). The role of site features, user attributes, and ınformation verification behaviors on the perceived credibility of web-based ınformation. New Media & Society, 9, 319-342. https://doi.org/10.1177/1461444807075015
  24. Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of cognitive–developmental inquiry. American Psychologist, 34(10), 906–911. https://doi.org/10.1037/0003-066X.34.10.906
  25. Fridman, A., Gershon, R., ve Gorman, S. (2020). COVID-19 misinformation and conspiracy theories on social media. Journal of Health Communication, 25(6), 423-430. https://doi.org/10.1080/10810730.2020.1830439
  26. Friggeri, A., Adamic, L. A., Eckles, D., ve Cheng, J. (2014). Rumor cascades. Proceedings of the International AAAI Conference on Web and Social Media, 8(1), 101–110.
  27. Gillespie, T. (2014). The relevance of algorithms. In T. Gillespie, P. J. Boczkowski, ve K. A. Foot (Eds.), Media technologies: Essays on communication, materiality, and society (pp. 167–193). MIT Press.
  28. Granovetter, M. (1973). The strength of weak ties. American Journal of Sociology, 78(6), 1360–1380.
  29. Göksel, A. G., ve Akgül, A. (2021). Üniversite öğrencilerinin sosyal medyaya güven düzeylerinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 241-256. https://doi.org/10.33689/spormetre.976094
  30. Guess, A., Nagler, J., ve Tucker, J. (2019). Less than you think: Prevalence and predictors of fake news dissemination on Facebook. Science Advances, 5(1), eaau4586. https://doi.org/10.1126/sciadv.aau4586
  31. Gujarati, D.N. ve Porter, D.C. (2009). Basic Econometrics. 5th Edition, McGraw Hill Inc., New York.
  32. Güngör, M., ve Eşiyok, K. (2025). Sosyal medyada dezenformasyonun yayılması, motivasyonları ve düzeltme zorlukları üzerine bir araştırma. Erciyes İletişim Dergisi, 12(1), 159-186 https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.1533170
  33. Hermida, A. (2010). Twittering the news: The emergence of ambient journalism. Journalism Practice, 4(3), 297–308. https://doi.org/10.1080/17512781003640703
  34. Hobbs, R. (2010). Digital and media literacy: A plan of action. The Aspen Institute.
  35. Johnson, T. J., ve Kaye, B. K. (2017). Credibility of social network sites for political information among politically interested Internet users. Social Science Computer Review, 35(2), 176–191. https://doi.org/10.1177/0894439316685571
  36. Kalınkara, V., ve Erdoğan, İ. (2021). Medya okuryazarlığı ve haber paylaşımı: Üniversite öğrencileri üzerine bir inceleme. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 53, 121–140.
  37. Katz, E., ve Lazarsfeld, P. F. (2019). Personal influence: The part played by people in the flow of mass communications. Routledge.
  38. Kavaklı, N. (2019). Yalan haberle mücadele ve internet teyit/doğrulama platformları. Erciyes İletişim Dergisi, 6(1), 663-682. https://doi.org/10.17680/erciyesiletisim.453398
  39. Kılıç, A. (2024). Post truth / hakikat ötesi çağda yeni medya okuryazarlığı. In S. Kılıç (Ed.), Medya ve iletişim bağlamında post-truth dönem (ss. 1-31). Konya: Eğitim Yayınevi.
  40. Kim, A., Moravec, P. L., ve Dennis, A. R. (2019). Combating fake news on social media with source ratings: The effects of user and expert reputation ratings. Journal of Management Information Systems, 36(3), 931–968. https://doi.org/10.1080/07421222.2019.1628921
  41. Koçer, S., ve Yengin, D. (2021). Üniversite öğrencilerinin medya okuryazarlığı düzeyleri ile sahte haber algıları arasındaki ilişki. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 53, 155–180.
  42. Lee, C. S., ve Chae, Y. G. (2020). Exploring the role of social media in news consumption and the effects of social capital on political participation. New Media ve Society, 22(8), 1402–1420. https://doi.org/10.1177/1461444819882760
  43. Levesque, R. J. R. (2020). Media literacy, education, and social media. Educational Psychology Review, 32(3), 501–528. https://doi.org/10.1007/s10648-020-09516-w
  44. Lewandowsky, S., Ecker, U. K. H., ve Cook, J. (2017). Beyond misinformation: Understanding and coping with the "post-truth" era. Journal of Applied Research in Memory and Cognition, 6(4), 353–369. https://doi.org/10.1016/j.jarmac.2017.07.003
  45. Livingstone, S. (2004). Media literacy and the challenge of new information and communication technologies. Communication Review, 7(1), 3–14. https://doi.org/10.1080/10714420490280152
  46. Majerczak, P., ve Strzelecki, A. (2022). Trust, media credibility, social ties, and the intention to share towards information verification in an age of fake news. Behavioral Sciences, 12(2), 51. https://doi.org/10.3390/bs12020051
  47. Marwick, A. E., ve boyd, d. (2010). I tweet honestly, I tweet passionately: Twitter users, context collapse, and the imagined audience. New Media ve Society, 13(1), 114–133. https://doi.org/10.1177/1461444810365313
  48. Metzger, M. J., Flanagin, A. J., ve Medders, R. B. (2010). Social and heuristic approaches to credibility evaluation online. Journal of Communication, 60(3), 413–439. https://doi.org/10.1111/j.1460-2466.2010.01488.x
  49. Mihailidis, P. (2018). Civic media literacies: Re-imagining human connection in an age of digital abundance. Routledge.
  50. Mihailidis, P., ve Viotty, S. (2017). Spreadable spectacle in digital culture: Civic expression, fake news, and the role of media literacies in "post-fact" society. American Behavioral Scientist, 61(4), 441–454. https://doi.org/10.1177/0002764217701217
  51. Nunnally, J. C., & Bernstein, I. H. (1994). Psychometric theory. USA: McGraw-Hill.
  52. Ofcom. (2022). News consumption in the UK. https://www.ofcom.org.uk/media-use-and-attitudes/attitudes-to-news/one-in-three-internet-users-fail-to-question-misinformation/. Erişim tarihi 18 Nisan 2025.
  53. Papacharissi, Z. (2002). The virtual sphere: The internet as a public sphere. New Media ve Society, 4(1), 9–27. https://doi.org/10.1177/14614440222226244
  54. Pariser, E. (2011). The filter bubble: What the internet is hiding from you. Penguin UK.
  55. Pennycook, G., ve Rand, D. G. (2019A). Fighting misinformation on social media using crowdsourced judgments of news source quality. Proceedings of the National Academy of Sciences, 116(7), 2521–2526. https://doi.org/10.1073/pnas.1806781116
  56. Pennycook, G., ve Rand, D. G. (2019B). Lazy, not biased: Susceptibility to partisan fake news is better explained by lack of reasoning than by motivated reasoning. Cognition, 188, 39–50. https://doi.org/10.1016/j.cognition.2018.06.011
  57. Pennycook, G., ve Rand, D. G. (2019C). The implied truth effect: Attaching warnings to a subset of fake news stories increases perceived accuracy of stories without warnings. Management Science, 66(11), 4944–4957. https://doi.org/10.1287/mnsc.2019.3478
  58. Pennycook, G., ve Rand, D. G. (2020). Fighting misinformation on social media using crowdsourcing. Proceedings of the National Academy of Sciences, 117(8), 3975–3981. https://doi.org/10.1073/pnas.1912441117
  59. Pennycook, G., ve Rand, D. G. (2021). The psychology of fake news. Trends in Cognitive Sciences, 25(5), 388–402. https://doi.org/10.1016/j.tics.2021.02.007
  60. Potter, W. J. (2013). Media literacy. SAGE Publications.
  61. Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon ve Schuster. Schmidt, J. H. (2014). Twitter and the rise of personal publics. In K. Weller, A. Bruns, J. Burgess, M. Mahrt, ve C. Puschmann (Eds.), Twitter and society (pp. 3–18). Peter Lang.
  62. Shirky, C. (2008). Here comes everybody: The power of organizing without organizations. Penguin Press.
  63. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (6th ed.). Pearson Education.
  64. Tavakol, M., ve Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach’s alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53–55. https://doi.org/10.5116/ijme.4dfb.8dfd
  65. Tandoc, E. C., Jr., Lim, Z. W., ve Ling, R. (2018). Defining "fake news": A typology of scholarly definitions. Digital Journalism, 6(2), 137–153. https://doi.org/10.1080/21670811.2017.1360143
  66. Taş, O., ve Taş, T. (2018). Post-hakikat çağında sosyal medyada yalan haber ve suriyeli mülteciler sorunu. Galatasaray Üniversitesi İletişim Dergisi (29), 183-208. https://doi.org/10.16878/gsuilet.500943
  67. Tsfati, Y., vd. (2020). Causes and consequences of mainstream media dissemination of fake news: Literature review and synthesis. Annals of the International Communication Association, 44(2), 157–173. https://doi.org/10.1080/23808985.2020.1759443
  68. Tsfati, Y., ve Cappella, J. N. (2003). Do people watch what they do not trust? Exploring the association between news media skepticism and exposure. Communication Research, 30(5), 504–529. https://doi.org/10.1177/0093650203253371
  69. Utma, S. (2022). Medyada gerçeklik algısının dönüşümü: Medya ve dezenformasyon. Ankara: İKSAD Publishing House
  70. Ünal, Y., Şencan, İ., ve Kurbanoğlu, S. (2022). Gerçek ötesi dönemde türkiye’deki lisans öğrencilerinin haber tüketim ve paylaşım davranışları. Türk Kütüphaneciliği, 36(3), 334-359. https://doi.org/10.24146/tk.1081859
  71. Vosoughi, S., Roy, D., ve Aral, S. (2018). The spread of true and false news online. Science, 359(6380), 1146–1151. https://doi.org/10.1126/science.aap9559
  72. Wardle, C., ve Derakhshan, H. (2017). Information disorder: Toward an interdisciplinary framework for research and policy making. Council of Europe.
  73. Wineburg, S., ve McGrew, S. (2017). Lateral reading and the nature of expertise: Reading less and learning more when evaluating digital information. Teachers College Record, 119(12), 1–40.
  74. Worldmetrics. (2024). Social media misinformation statistics. https://worldmetrics.org/social-media-misinformation-statistics/. Erişim tarihi 19 Mayıs 2025.
  75. Yaşar, İ. H. ve Uğurhan, Y. Z. C. (2021). Sosyal medyada güven ve teyit: Sosyal medya kullanım sıklığı bağlamında bir inceleme. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 6(1), 32-52. https://doi.org/10.47107/inifedergi.856506
  76. Yazgan, Ç. Ü. (2023). Güveniyorum o halde korkuyorum: Sosyal medyaya güvenin ve kullanıcı teyitlerinin Covıd-19 korkusuna etkisi. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi (63), 1-16. https://doi.org/10.47998/ikad.1129036
  77. Zhou, X., vd. (2020). Social media use and its effects on individual and social information processing. Journal of Social Media Studies, 15(2), 91–108. https://doi.org/10.1007/jsms.2020.231