Journals / Asia Minor Studies / 2026 / Cilt: 9 Sayı: 1

Akka Wars in the Literary work, “en-Nevâdirü’s-sultâniyye ve’l-mehâsinü’l Yûsufiyye” by Bahaeddin Ibn Seddad, Who Eyewitnessed the Crusades

Haçlı Seferlerinin Görgü Tanığı Bahâeddin İbn Şeddâd’ın “en-Nevâdirü’s-sultâniyye ve’l-mehâsinü’l Yûsufiyye” Adlı Eserinde Akkâ Savaşları”

Fatma Çapan(GAZİANTEP ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8682-4179
Pages
665–681
Publication Date
2021-01-22
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu sırada Kral Guy tarafından Kudüs’e giden yolda önemli bir liman kenti olan Akkâ ele geçirilmeye çalışılmıştır.Ancak Sultan Selâhaddin şehri korumak için başlangıçta haçlılara karşı başarılı mücadeleler vermesine rağmen Fransa ve İngiltere krallarının yardıma gelmesiyle güçlenen haçlı orduları karşısında başarı elde edememiştir ve Akkâ şehri yeniden haçlıların eline geçmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Doğu Roma İmparatoru I.
📊
Key Findings & Data:Haçlı Seferi sonunda Urfa, Antakya, Kudüs gibi önemli stratejik bölgelerde haçlı kontlukları kurulmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Bu sırada Kral Guy tarafından Kudüs’e giden yolda önemli bir liman kenti olan Akkâ ele geçirilmeye çalışılmıştır.Ancak Sultan Selâhaddin şehri korumak için başlangıçta haçlılara karşı başarılı mücadeleler vermesine rağmen Fransa ve İngiltere krallarının yardıma gelmesiyle güçlenen haçlı orduları karşısında başarı elde edememiştir ve Akkâ şehri yeniden haçlıların eline geçmiştir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Haçlılar · Kudüs · Akkâ

Özet

Doğu Roma İmparatoru I. Aleksios Komnenos Türkleri Anadolu’dan atmak amacıyla büyük bir ordu kurmak için batıdan ücretli askerler talep etmiştir. Bu talebi büyük bir fırsata çevirmek ve Hristiyan dünyasının tek lideri olmak isteyen Papa II. Urbanus ise Kudüs’teki Hıristiyanların Müslümanlar tarafından zulme uğratıldığı gerekçesiyle Haçlı Seferleri çağrısı yapmıştır. Bu çağrı üzerine yapılan I. Haçlı Seferi sonunda Urfa, Antakya, Kudüs gibi önemli stratejik bölgelerde haçlı kontlukları kurulmuştur. Ancak Sultan Selâhaddin Eyyubî Hıttîn Savaşı sonrasında 2 Ekim 1187 tarihinde Kudüs’e girmeyi başarmış ve 88 yıl süren haçlı hakimiyetine son vermiştir. Bu durum batıda oldukça büyük bir şok ve korkuya neden olmuştur. Bunun üzerine Kudüs’ün ele geçirilmesi için Papa VIII. Gregorius tarafından yeni bir haçlı seferi çağrısı yapılmıştır. Bu çağrıya Almanya, Fransa ve İngiltere kralları olumlu cevap vererek yola çıkmıştır. Ancak Alman Kralı Friedrich Barbarossa yolda hayatını kaybetmiş ve orduları dağılmıştır. İngiltere ve Fransa kralları ise aralarındaki anlaşmazlıklar nedeniyle dört yıl sonra sefere çıkabilmiştir. Doğudaki haçlılar ise Kudüs’ü yeniden ele geçirmek için mücadelelerine devam etmiştir. Bu sırada Kral Guy tarafından Kudüs’e giden yolda önemli bir liman kenti olan Akkâ ele geçirilmeye çalışılmıştır.Ancak Sultan Selâhaddin şehri korumak için başlangıçta haçlılara karşı başarılı mücadeleler vermesine rağmen Fransa ve İngiltere krallarının yardıma gelmesiyle güçlenen haçlı orduları karşısında başarı elde edememiştir ve Akkâ şehri yeniden haçlıların eline geçmiştir.

🔖

Cite This Article

Çapan, F. (2021). Akka Wars in the Literary work, “en-Nevâdirü’s-sultâniyye ve’l-mehâsinü’l Yûsufiyye” by Bahaeddin Ibn Seddad, Who Eyewitnessed the Crusades. Asia Minor Studies, Cilt: 9 Sayı: 1, 665–681. https://doi.org/10.17067/asm.826858

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Altan, E., (2014). “Haçlılara karşı mücadelenin önde gelen liderlerinden Nûreddin Mahmud b. Zengî (1146-1174)” (Türk Tarihinde Lider ve Liderlik Anlayışı), Editör. A. Arslan, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Araştırma Merkezi, İstanbul.
  2. Altan, E., (2003). İkinci haçlı seferi (1147-1148), TTK, Ankara.
  3. Altan, E., (2013). “Renaud de Châtillon: Antakya Prinkepsi (1153-1160), Mâvera-Ürdün Senyörü (1177-1187)”, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Faküültesi Tarih Dergisi, (55), İstanbul.
  4. Ayönü, Y., (2014). Selçuklular ve Bizans, TTK, Ankara.
  5. Bayındır, A., (Kasım/2018). “Türkiye Selçukluları Kuruluş Dönemi Kutalmışoğlu Süleyman-Şah (1075-1308)”, Akademik Matbuat Dergisi, 2(2), ss. 19-30.
  6. Bayındır, A., (2020). Selçuklularda saltanat mücadeleleri, Hiperyayın, İstanbul.
  7. Bahâeddin İbn Şeddâd, “en-Nevâdirü’s-sultâniyye ve’l-mehâsinü’l Yûsufiyye”, Hindawi Eğitim ve Kültür Vakfı Yay., Kahire, 2015.
  8. Becker, C. H., (2001). “Eyûbîler”, İA, IV., MEB, Eskişehir.
  9. Buhl, F., (2001)., “Akkâ”, İA., I., MEB., Eskişehir.
  10. Demirkent, I., (1994). “Haçlı seferleri düşüncesinin doğuşu”, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Degisi, S.35, İstanbul.
  11. Demirkent, I., (1988)., “Hıttîn zaferi ve Kudüs’ün müslümanlarca fethinin Batı’daki Akisleri”, Belleten Dergisi, (52), TTK, Ankara, s. 1548-1549.
  12. Demirkent, I., (1996). Türkiye Selçuklu hükümdarı Sultan I. Kılıçarslan, TTK, Ankara.
  13. Khoniates Niketas, Historia (Ioannes ve Manuel Komnenos Devirleri), (Çev.:Fikret Işıltan), TTK, Ankara, 1995.
  14. Komnena Anna, Alexıad (Anadolu’da ve Balkan Yarımadası’nda İmparator Alexios Komnenos Dönemi’nin Tarihi), (Çev.:Bilge Umar), İnkılâp Kitapevi yay., İstanbul, 1996.
  15. Mucamu’l-Me’ani. https://www.almaany.com/رطل.24-02-2018.
  16. Ostrogorsky Georg, Bizans devleti tarihi, TTK, Ankara, 1999.
  17. Şeşen, R., (2016). Kudüs Fatihi Selâhaddin Eyyubî, Yeditepe yay., İstanbul.
  18. Runciman, S., (1992a). Haçlı seferleri tarihi(Akkâ Krallığı ve Daha Sonraki Haçlı Seferleri), III., (Çev.:Fikret Işıltan), TTK, Ankara.
  19. Runciman, S., (1992b). Haçlı seferleri tarihi(Kudüs Krallığı ve Frank Doğu 1100-1187), II., (Çev.:Fikret Işıltan), TTK, Ankara.
  20. Turan, O., (1969). Selçuklular tarihi ve Türk-islâm medeniyeti, Turan Neşriyat Yurdu, İstanbul.
  21. Turan, O., (2016). Selçuklular zamanında Türkiye, Ötüken yay., İstanbul.
  22. Urfalı Mateos, Vekayinamesi, (952-1136) ve Papaz Grigor’un Zeyli(1136-1162), (Çeviren:Hrant D. Andreasyan), TTK, Ankara, 2000.