AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that, due to its domed upper covering, reflective surface character, and potential to generate focused and delayed reflections, the hammam currently exhibits long reverberation times and low speech intelligibility.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Historical buildings can be sustained within urban memory not only through their physical preservation, but also through their active integration into contemporary life practices. In this context, adaptive reuse emerges as an effective conservation strategy that enables a building to respond to present-day needs while preserving its original identity. However, such transformation necessitates that the building’s physical environmental control performance, particularly its acoustic comfort conditions, be reassessed in accordance with the new use scenario. This study examines acoustic comfort analysis and improvement strategies in historic buildings through the case of the Konya Sille Subaşı Hammam, which is planned to be adaptively reused as a seminar hall. The methodology consists of three main stages: (i) determining background noise levels and room acoustic parameters (EDT, T30, EDT/T30, D50, and STI) through in-situ measurements conducted at two source points and seven receiver points defined in accordance with ISO 3382, (ii) constructing a three-dimensional model of the building and carrying out acoustic simulations using ODEON software, and (iii) developing a scenario-based improvement proposal tailored to the new function. The findings indicate that, due to its domed upper covering, reflective surface character, and potential to generate focused and delayed reflections, the hammam currently exhibits long reverberation times and low speech intelligibility. The analyses revealed high reverberation times (EDT and T30), while the values of speech intelligibility parameters (D50 and STI) remained inadequate for a seminar hall function, demonstrating that the building in its current state does not meet the requirements of its present use. In the proposed improvement scenario, significant enhancement in acoustic performance was achieved through the application of sound-absorbing plaster, appropriate surface arrangements, audience seating layout, and guiding reflective panels. Consequently, the study demonstrates that acoustic analyses should be incorporated into the decision-making process from the very beginning of restoration in the adaptive reuse of historic buildings, and that functional sustainability can only be achieved through holistic performance-based approaches that respond effectively to user requirements.
Özet
Tarihi yapıların kentsel bellekteki yerini koruyarak sürdürülebilirliğinin sağlanması, yalnızca yapıların fiziksel olarak muhafaza edilmesiyle değil, güncel yaşam pratiklerine aktif bir şekilde dâhil edilmeleriyle mümkündür. Bu bağlamda "yeniden işlevlendirme (adaptive reuse)”, yapının özgün kimliğini korurken çağdaş ihtiyaçlara yanıt vermesini sağlayan etkili bir koruma stratejisidir. Ancak bu dönüşüm, mekânın fiziksel çevre denetimi performansının, özellikle de akustik konfor koşullarının yeni kullanım senaryosuna göre sağlanmasını zorunlu kılmaktadır. Bu çalışma, günümüzde seminer salonu olarak yeniden işlevlendirilmesi planlanan Konya Sille Subaşı Hamamı örneği üzerinden tarihi yapılarda akustik konfor analizini ve iyileştirme stratejilerini incelemektedir. Çalışmanın yöntemi üç temel aşamadan oluşmaktadır: (i) ISO 3382 esas alınarak belirlenen 2 kaynak ve 7 alıcı noktası üzerinden alan ölçümleri ile arka plan gürültüsü ve hacim akustiği parametrelerinin (EDT, T30, EDT/T30, D50 ve STI) belirlenmesi, (ii) yapının üç boyutlu modelinin oluşturulup ODEON yazılımı ile akustik simülasyonunun hazırlanması, (iii) yeni işleve yönelik senaryo temelli iyileştirme önerisinin geliştirilmesi. Bulgular, hamamın kubbeli üst örtüsü, yansıtıcı yüzey karakteri ile odaklanmış ve gecikmiş yansıma üretme potansiyeli nedeniyle mevcut durumda uzun çınlama sürelerine ve düşük konuşma anlaşılabilirliğine sahip olduğunu göstermektedir. Analizlerde yüksek çınlama süreleri (EDT ve T30) tespit edilmiş olup; özellikle konuşma anlaşılabilirliği parametrelerinde (D50 ve STI) değerlerin seminer salonu işlevi açısından yetersiz düzeyde kalması, yapının mevcut haliyle işlev gereksinimlerini karşılamadığını ortaya koymaktadır. Geliştirilen iyileştirme önerisinde yutucu sıva uygulamaları, uygun yüzey düzenlemeleri, dinleyici yerleşimi ve yönlendirici yansıtıcı paneller aracılığıyla akustik performansta belirgin iyileşme sağlanmıştır. Sonuç olarak çalışma, tarihî yapıların yeniden işlevlendirilmesinde akustik analizlerin restorasyon sürecinin başlangıcından itibaren karar verme mekanizmasına dâhil edilmesi gerektiğini ve işlevsel sürdürülebilirliğin ancak kullanıcı gereksinimlerini karşılayan bütüncül performans yaklaşımlarıyla sağlanabileceğini ortaya koymaktadır.