AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this article, based on the published dîvâns of more than a hundred poets who wrote poetry in the field of Dîwân poetry, the extent to which the concept of justice is handled in relation to the art of exaggera-tion will be discussed, and the forms in which exaggeration takes place in Turkish Dîwân poetry will be examined.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The primary elements that add harmony, clarity, elegance and grace to poetry are undoubtedly figu-res of speech. Figures of speech clear the way for the poem to be read again and again by purifying it from monotony and equipping it with various layers of meaning. Figures of speech such as proportion, contrast, exaggeration, identification, simile, intak, esoteric clairvoyance, allusion, and istifham are some of the arts that provide this beauty in poetry. Exaggeration is one of the most important and effective factors that broadens the horizons of po-etry, elevates it to the sky, and opens the doors of imagination wide, allowing the reader to reach the unatta-inable and reach the unattainable. Indeed, the fact that arts such as eloquence, diagnosis, penetration, and insight, which have a high impact on poetry, are also bound to exaggeration confirms the rule of exaggera-tion over poetry. In this article, based on the published dîvâns of more than a hundred poets who wrote poetry in the field of Dîwân poetry, the extent to which the concept of justice is handled in relation to the art of exaggera-tion will be discussed, and the forms in which exaggeration takes place in Turkish Dîwân poetry will be examined.
Özet
Şiire âhenk, selaset, zarafet ve letafet katan unsurların başında hiç şüphesiz ki söz sanatları gelir. Söz sanatları, yeknesaklıktan arındırıp çeşitli anlam tabakalarıyla mücehhez kılarak şiirin tekrar tekrar okunmasının önünü açar. Tenasüp, tezat, mübalağa, teşhis, teşbih, intak, tecâhül-i arif, telmih, istifham gibi söz sanatları, şiirdeki bu güzelliği temin eden sanatlardan bazılarıdır. Mübalağa, şiirin ufkunu açıp onu yücelten, hayâl kapılarını ardına kadar aralayarak okuyucuyu ulaşılmazlara ulaştırıp erişilmezlere eriştiren en mühim ve en müessir âmillerin başında gelir. Nitekim şiirde yüksek tesire sahip hüsn-i talil, teşhis, intak, tecâhül-i ârif gibi sanatların yine mübalağa ile merbut oluşu, mübalağanın şiir üzerindeki hükmünü teyit eder mahiyettedir. Bu makalede, mübalağa hakkında oldukça muhtasar bilgi verildikten sonra tanınmış olup olmama-sına bakılmaksızın Dîvân şiiri kulvarında 14. yüzyıl ile 20. yüzyıl arasında şiir kaleme almış yüzü aşkın şairin neşredilmiş dîvânlarından hareketle adâlet mefhumunun mübalağa sanatıyla ne derecede münasebettar bir şekilde işlendiği üzerinde durulacak, mübalağanın Türk Dîvân şiirinde hangi suretlerde yer aldığı tetkik ve tespit edilecektir.