AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that female power in the Turkish world was built on mutual legitimacy, division of labor, and shared responsibility, rather than being a field of struggle against male dominance.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article examines how women in the Turkish world constructed and sustained political and social authority within a complementary and collaborative structure alongside men. By focusing on queenship and similar forms of leadership, the study aims to demonstrate that women in the Turkish political tradition were not excluded or marginalized actors; on the contrary, they assumed simultaneous and active roles side-by-side with men in decision-making processes. The gender perspective is addressed within the framework of complementarity and partnership in Turkish culture, rather than a conflict-based patriarchal reading. The institutionalization processes of female authority are analyzed through mechanisms such as marriages and political alliances, intra-palace division of labor, advisory roles, and diplomatic activities. Case studies selected from Central Asian and steppe geographies show that female leaders were not merely symbolic figures but played active and decisive roles in state administration, diplomacy, and the preservation of social order. The findings reveal that female power in the Turkish world was built on mutual legitimacy, division of labor, and shared responsibility, rather than being a field of struggle against male dominance. This study aims to provide a local and historical contribution to the literature on history and gender by emphasizing the unique structure of female authority in Turkish history.
Özet
Bu makale, Türk dünyasında kadınların siyasi ve toplumsal otoriteyi erkeklerle birlikte, tamamlayıcı ve iş birliğine dayalı bir yapı içerisinde nasıl inşa ettiklerini ve sürdürdüklerini incelemektedir. Çalışma, kraliçelik ve benzeri liderlik biçimlerini merkeze alarak, Türk siyasi geleneğinde kadınların iktidardan dışlanan ya da ötekileştirilen aktörler olmadığını; aksine karar alma süreçlerinde erkeklerle yan yana, eş zamanlı ve etkin roller üstlendiklerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Toplumsal cinsiyet perspektifi, çatışmacı bir patriyarka okuması yerine, Türk kültüründeki tamamlayıcılık ve ortaklık anlayışı çerçevesinde ele alınmıştır. Makalede, evlilikler ve siyasi ittifaklar, saray içi görev paylaşımı, danışmanlık rolleri ve diplomatik faaliyetler gibi mekanizmalar üzerinden kadın otoritesinin kurumsallaşma süreçleri analiz edilmiştir. Orta Asya ve bozkır coğrafyalarından seçilen vaka çalışmaları, kadın liderlerin yalnızca sembolik figürler olmadığını; devlet yönetimi, diplomasi ve toplumsal düzenin korunmasında aktif ve belirleyici roller üstlendiklerini göstermektedir. Bulgular, Türk dünyasında kadın iktidarının erkek egemenliğine karşı bir mücadele alanı olmaktan ziyade, karşılıklı meşruiyet, görev paylaşımı ve ortak sorumluluk anlayışı üzerine inşa edildiğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma, Türk tarihinde kadın otoritesinin özgün yapısını vurgulayarak tarih ve toplumsal cinsiyet literatürüne yerel ve tarihsel bir katkı sunmayı hedeflemektedir.