AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt is important to monitor the development of communication skills as a part of paediatric health monitoring and to closely follow up with early interventions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Limited socialisation during the COVID-19 pandemic is one of the factors that may affect children’s social and communication skills. In this study, we assessed the social communication skills of children aged 1-2 years during the COVID-19 pandemic period and compare them with the pre-pandemic era. Material and Methods: Children who were two years old before the pandemic (Group 1) and children who were two years old during the pandemic quarantine (Group 2) were included in the study. For both groups, demographic information, anthropometric measurements at birth, ages at reaching developmental milestones, Social Communication Area Screening Test for Infants (SCASI) scores at 15 and 24 months [total, pre-speech skills (F1a), vocabu lary (F1b), awareness skills scores (F2; n)], and screen time exposu re were collected from medical records. Comparative analyses of these variables between the two groups were performed. Results: A total of 202 children (Group 1; n=123, Group 2; n=79) were included in the study. The rate of girls was higher in Group 2 (p=0.041). No significant difference was found in terms of birth weeks, birth height, weight, head circumference measurements and the initial times of head holding, sitting without support and walking independently. The screen exposure duration for ≥2 hours at 15 and 24 months was higher in Group 2 (p=0.110; p=0.014, respectively). In the Social Communication assessments, the rate of children with risky SCASI results was higher in Group 2, both at 15 and 24 months (p=0.312; p=0.004, respectively). Conclusion: Our findings suggest that the COVID-19 pandemic might have an impact on the social communication skills of children aged 1–2 years. It is important to monitor the development of communication skills as a part of paediatric health monitoring and to closely follow up with early interventions.
Özet
Amaç: COVID-19 pandemisi sırasında sınırlı sosyalleşme, çocukların sosyal ve iletişim becerilerini etkileyebilecek faktörlerden biridir. Bu çalışmada, COVID-19 pandemisi döneminde 1-2 yaş arası çocukların sosyal iletişim becerilerini değerlendirmeyi ve pandemi öncesi dönemle karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Pandemi öncesinde iki yaşında olan çocuklar (Grup 1) ve pandemi karantinası sırasında iki yaşında olan çocuklar (Grup 2) çalışmaya dahil edildi. Her iki grup için demografik bilgiler, doğumdaki antropometrik ölçümler, gelişimsel kilometre taşlarına ulaşma yaşları, 15 ve 24 aylık Bebekler İçin Sosyal İletişim Alanı Tarama Testi (SİATT) skorları (toplam, konuşma ön cesi beceriler (F1a), kelime kullanımı (F1b), farkındalık becerileri skorları (F2)) ve ekrana maruz kalma süresi tıbbi kayıtlardan toplandı. Bu değişkenlerin iki grup arasında karşılaştırmalı analizleri yapıldı. Bulgular: Toplam 202 çocuk (Grup 1; n=123, Grup 2; n=79) çalışmaya dahil edildi. Grup 2'de kız çocuklarının oranı daha yük sekti (p=0,041). Doğum haftası, doğum boyu, kilo, baş çevresi ölçümleri ve baş tutma, desteksiz oturma ve bağımsız yürüme başlangıç zamanları açısından anlamlı bir fark bulunmadı. Grup 2'de 15 ve 24. aylarda ≥2 saat ekrana maruz kalma süresi daha yüksek saptandı (sırasıyla p=0,110; p=0,014). Sosyal İletişim değerlendirmelerinde, riskli SIATT sonuçları olan çocukların oranı hem 15. hem de 24. ayda Grup 2'de daha yüksekti (sırasıyla p=0,312; p=0,004). Sonuç: Bulgularımız, COVID-19 pandemisinin 1-2 yaş arası ço cukların sosyal iletişim becerileri üzerinde etkili olabileceğini göstermektedir. Pediatrik sağlık izleminin bir parçası olarak iletişim becerilerinin gelişiminin izlenmesi ve erken müdahalelerle yakından takip edilmesi önemlidir.