AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In conclusion, no significant relationship was found between DII and eating behaviors or obesity in this study.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Obesity and inflammation are closely related and play a fundamental role in the development of many chronic diseases. To reduce the risk of chronic diseases in adulthood, it is crucial to evaluate adolescents’ eating behaviors and determine the inflammatory potential of their diets. This study aimed to examine adolescents’ dietary intakes and to reveal the relationship between the Dietary Inflammatory Index (DII), eating behaviors, and obesity. Method: This cross-sectional study was conducted with 140 adolescents aged 10–19 years who attend a nutrition and diet outpatient clinic. Participants’ sociodemographic data, anthropometric measurements, eating behaviors, and three-day food intake were evaluated. DII scores were calculated based on three-day dietary intake, and the Adolescent Eating Behavior Scale (AYDÖ) was used to assess eating behaviors. Results: The mean age of participants was 13.0±2.1 years, and 52.8% were female. The mean body mass index (BMI) was 21.54±4.53 kg/m², and body fat percentage was 23.86±7.16%. Among the participants, 45.4% were classified as “normal” and 24.1% as “overweight.” The mean AYDÖ score was 325.3±63.5, and 66.7% of adolescents had a “good” eating behavior score. The mean DII score was 2.7±3.05. Significant negative correlations were found between DII and energy, protein, carbohydrate, fat, monounsaturated and polyunsaturated fatty acids, fiber, thiamine, riboflavin, vitamins B6, A, D, E, K, and C, folic acid, and calcium intakes. No significant associations were found between eating behavior scores and either obesity parameters or DII scores, whereas weak positive correlations were observed with vitamin A and vitamin D intakes. Conclusion: In conclusion, no significant relationship was found between DII and eating behaviors or obesity in this study. However, the DII, obesity, and eating behaviors represent a complex phenomena shaped by the interaction of genetic, environmental, and behavioral factors. Therefore, further research investigating this topic from different perspectives is needed.
Özet
Amaç: Obezite ve inflamasyon birbirleriyle yakından ilişkili olup birçok kronik hastalığın temelinde yer almaktadır. Yetişkinlik döneminde kronik hastalık riskinin azaltılabilmesi için adölesanların yeme davranışlarının değerlendirilmesi ve tükettikleri besinlerin inflamatuar potansiyelinin belirlenmesi önemlidir. Bu çalışmanın amacı, adölesanların besin tüketimlerini inceleyerek diyet inflamatuar indeksi ile yeme davranışları ve obezite arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Yöntem: Kesitsel tipteki bu çalışma, beslenme ve diyet polikliniğine başvuran 10–19 yaş arası 140 adölesan ile yürütülmüştür. Katılımcıların sosyodemografik verileri, antropometrik ölçümleri, yeme davranışları ve üç günlük besin tüketimleri değerlendirilmiştir. Üç günlük kayıtlar üzerinden Diyet İnflamatuar İndeksi (Dİİ) puanları hesaplanmış ve yeme davranışlarının belirlenmesinde Adölesanlarda Yeme Davranışı Ölçeği (AYDÖ) kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların ortalama yaşı 13.0±2.1 yıl olup %52.8’i kızdır. Beden kütle indeksi ortalaması 21.54±4.53 kg/m², vücut yağ oranı %23.86 ± 7.16 bulunmuştur. Katılımcıların %45.4’ü “normal”, %24.1’i “hafif şişman” grubundadır. AYDÖ puan ortalaması 325.3±63.5 olup, %66.7’si “iyi” düzeyde yeme davranışına sahiptir. Dİİ ortalaması 2.7±3.05’tir. Dİİ ile enerji, protein, karbonhidrat, yağ, tekli ve çoklu doymamış yağ asitleri, posa, tiamin, riboflavin, B6, A, D, E, K, C vitaminleri, folik asit ve kalsiyum alımları arasında anlamlı ve negatif yönlü ilişkiler saptanmıştır. Yeme davranışı puanları ile obezite parametreleri ve Dİİ arasında ilişki görülmezken, A ve D vitamini alımı ile zayıf pozitif korelasyon belirlenmiştir. Sonuç: Sonuç olarak, bu çalışmada Dİİ ile yeme davranışı ve obezite arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Ancak Dİİ, obezite ve yeme davranışları; genetik, çevresel ve davranışsal faktörlerin etkileşimiyle şekillenen karmaşık olgulardır. Dolayısıyla, konunun farklı boyutlarıyla ele alındığı ileri araştırmalara ihtiyaç duyulmaktadır.