AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPregnancy number and women’s attitudes were key predictors of recent exposure to violence, while parity, education, neighborhood type, and childhood exposure influenced attitudes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study is to determine the prevalence of exposure to violence among women living in urban and semi-urban neighborhoods in Manisa, to assess attitudes toward violence against women, and to identify factors associated with exposure to violence and attitude scores. Method: This cross-sectional study was conducted with 329 married women aged 18–64 years living in four randomly selected urban and semi-urban neighborhoods in Manisa. Face-to-face interviews were carried out in households selected using a cluster sampling method. The dependent variables of the study were attitudes toward violence against women and exposure to violence in the past 12 months. For risk assessment, two separate multivariable models were constructed. In the first model, exposure to violence in the past 12 months was considered the dependent variable and logistic regression analysis was applied. In the second model, the attitude score toward violence against women was evaluated as the dependent variable, and linear regression analysis was used. The data were analyzed using SPSS version 27 with descriptive statistics, chi-square tests, t-tests, ANOVA, logistic regression, and linear regression analyses. A Type I error level of 0.05 was accepted. Results: The mean age of the study group was 39.3 ± 11.5 years; 56.8% of the women were housewives, and 54.1% had a high school or higher level of education. The proportion of women who had experienced at least one type of violence at any point in their lives was 76.0%, while 21.0% reported exposure to violence in the past 12 months. The most common types of lifetime violence were emotional violence (73.9%), followed by physical violence (41.9%). In the multivariable logistic regression analysis, the number of pregnancies was positively associated with exposure to violence in the past 12 months (OR = 1.65; 95% CI: 1.04–2.73), whereas the attitude score toward violence against women was inversely associated with exposure to violence (OR = 0.69; 95% CI: 0.49–0.99), and both associations were statistically significant. The mean score on the Attitudes Toward Violence Against Women Scale was 113.9 ± 24.2. A higher number of pregnancies, living in a semi-urban neighborhood, lower educational level, and exposure to domestic violence during childhood were significantly associated with the attitude score. Conclusion: Emotional violence was the most frequent type, followed by physical, economic, sexual, and cyber violence. Pregnancy number and women’s attitudes were key predictors of recent exposure to violence, while parity, education, neighborhood type, and childhood exposure influenced attitudes.
Özet
Amaç: Bu araştırmanın amacı, Manisa’da kentsel ve yarıkentsel mahallelerde yaşayan kadınlarda şiddete maruziyet sıklığını belirlemek, kadına yönelik şiddete ilişkin tutumları değerlendirmek ve şiddet maruziyeti ile tutum puanlarıyla ilişkili faktörleri ortaya koymaktır. Yöntem: Kesitsel tipteki araştırma, Manisa’da rastgele seçilen dört mahallede yaşayan 18–64 yaş arası 329 evli kadınla yürütülmüştür. Küme örneklem yöntemiyle seçilen hanelerde yüz yüze anket uygulanmıştır. Çalışmanın bağımlı değişkenleri kadınların kadına yönelik şiddete karşı tutumu ve son 12 ayda şiddete maruziyet durumudur. Risk değerlendirmesi amacıyla iki ayrı çok değişkenli model oluşturulmuştur. Birinci modelde son 12 ayda şiddete maruziyet durumu bağımlı değişken olarak ele alınmış ve lojistik regresyon analizi uygulanmıştır. İkinci modelde ise kadına yönelik şiddete ilişkin tutum puanı bağımlı değişken olarak değerlendirilmiş ve doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Veriler SPSS 27 programında tanımlayıcı, ki-kare, t-testi, ANOVA, lojistik ve doğrusal regresyon analizleriyle değerlendirilmiştir. Tip 1 hata 0.05 kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırma grubunun yaş ortalaması 39.3±11.5, %56.8’i ev hanımı ve %54.1’i lise ve üzeri eğitime sahiptir. Hayatında en az bir defa herhangi bir şiddet türüne maruz kalan kadın oranı %76.0, son 12 ayda şiddet gören kadın oranı %21.0’dir. Hayat boyu en fazla görülen şiddet türü %73.9 ile duygusal şiddet, %41.9 ile fiziksel şiddettir. Çok değişkenli lojistik regresyon analizinde gebelik sayısı ile son 12 ayda şiddete maruziyet arasında doğru orantılı (OR=1.65; %95 GA: 1.04-2.73), kadına yönelik şiddete ilişkin tutum puanı ile şiddete maruziyet arasında ise ters orantılı (OR=. 0.69; %95 GA: 0.49-0.99) ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır. İSKEBE Kadına Yönelik Şiddet Tutum Ölçeği (İSKEBE Tutum Ölçeği) puan ortalaması 113.9±24.2’dir. Gebelik sayısının artması, yarıkentsel mahallede yaşama, eğitim seviyesinin düşmesi ve çocuklukta aile içi şiddete maruziyetin tutum puanı ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Sonuç: Kadınlarda en fazla görülen şiddet türü duygusal şiddettir, bunu sırasıyla fiziksel, ekonomik, cinsel ve siber şiddet takip etmektedir. Kadının son 12 ay içerisinde şiddet görmesini etkileyen en önemli değişkenler gebelik sayısı ve kadının şiddete yönelik tutumudur. Tutumu etkileyen en önemli değişkenler ise gebelik sayısı, yaşanılan mahalle tipi, kadının eğitim düzeyi ve çocuklukta aile içi şiddete maruziyetidir.