SavedAdd your journal

Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2010 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Thoughts and comments on old Anatolian Turkish

Eski Anadolu Türkçesi üzerinde düşünce ve yorumlar

ASİYE MEVHİBE COŞAR
Pages
246–262
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this paper opinions and comments about OAT will be analyzed

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The issue of The Old Anatolian Turkish (OAT), which is referred to the first half period, has remained controversial due to the lack of adequate documents.
📊
Key Findings & Data:The discussions of this period have focused on whether accessible written docments of VI.-XI. continued up to XIII without interruption, and aslo whether Oguz had a written literary language.
💡
Conclusion & Impact:In this paper opinions and comments about OAT will be analyzed
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The issue of The Old Anatolian Turkish (OAT), which is referred to the first half period, has remained controversial due to the lack of adequate documents. The discussions of this period have focused on whether accessible written docments of VI.-XI. continued up to XIII without interruption, and aslo whether Oguz had a written literary language. Another point of discussion is on the complexity of the language in the documents of XIII. In this paper opinions and comments about OAT will be analyzed

Özet

Eski Anadolu Türkçesi (EAT) olarak adlandırılan devrin ilk yarısı, daha çok elde eser bulunmamasından kaynaklanan sebeplerle henüz üzerinde bir fikir birliğine varılamamış durumdadır. Bu döneme ait tartışmalar; VI.-XI. yüzyıl arasında varlıkları takip edilebilen yazılı verilerin XIII. yüzyıla kadar geçen zaman içinde kesintiye uğrayıp uğramadığı, belki XII. yüzyıl sonunda yazıya geçirilen, ancak XIII. yüzyıl itibarıyla varlıklarından emin olunan eserlerin dilindeki karışıklık, dönem kültürünü oluşturan Oğuzların yazılı bir edebî dilleri olup olmadığı konularında yoğunlaşır. Bu çalışmada EAT’nin söz konusu meselelerine dair görüş ve yorumlar değerlendirilmeye çalışılmaktadır.

🔖

Cite This Article

COŞAR, A. M. (2010). Thoughts and comments on old Anatolian Turkish. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 5 - Sayı: 1, 246–262. https://ajindex.com/articles/109922

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. ARAT, Reşit R., “Anadolu Yazı Dilinin Tarihî İnkişafına Dair”, Makaleler, C. I, TKAE Yay., Ankara 1987, s. 317-318.
  2. BANGUOĞLU, Tahsin, “Oğuzlar ve Oğuzeli Üzerine”, TDAY-B 1959, s. 1-26.
  3. BANGUOĞLU, Tahsin, “Eski Türkçe Üzerine”, TDAY-B 1964, s. 77-84.
  4. BAYAT, Fuzuli, Türk Dili Tarihi, Karam Yay., Çorum 2006.
  5. BİLGİN, Azmi, “Eski Anadolu Türkçesi Döneminde Karışık Dil Unsurları Taşıyan Eserler ve Dil Özellikleri”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 69, İstanbul 1990, s. 63-76.
  6. BRENDEMOEN, Bernt, “Labiyal Ünlü Uyumunun Gelişmesi Üzerine Bazı Notlar”, Türkiyat Mecmuası, C. XIX, 1977-1979, s. 223-240.
  7. CAFEROĞLU, Ahmet, “İlk Anadolu Vatan Kültürü Kurucuları”, Türkiyat Mecmuası, C. XVII, İstanbul 1972, s. 1-12.
  8. CANPOLAT, Mustafa, “Behcetü‟l-Hadâik‟in Dili Üzerine”, TDAY-B 1967, Ankara 1968, s. 165-175.
  9. DEVELİ, Hayati, “Eski Türkiye Türkçesi Ağızlarının Sınıflandırılması”, Turkish Studies, C. III/3, Bahar 2008, s. 212-230, www.turkishstudies.net (ET: 08.01.2010).
  10. DİLAÇAR, A., “Türk Lehçelerinin Meydana Gelişinde Genel Temayüllerin Koyulaşması ve Körlenmesi”, TDAY-B 1957, s. 83-93.
  11. EMRE, A. Cevat, “Onbirinci Asırda Türk Diyalekleri”, TDAY-B 1941, S. 9-10, Ankara 1941, s. 12-20.
  12. ERCİLASUN, Ahmet B., Başlangıçtan Günümüze Türk Dili Tarihi, Akçağ Yay., Ankara 2004.
  13. GOLDEN, B. Peter, Türk Halkları Tarihine Giriş, KaraM Yay., Ankara 2002, s. 169-170.
  14. GUZEV, G. ve YILMAZ Ö. D., “Teorik Türk Dilbilimi Açısından Eski Anadolu Türkçesinin Özelliklerinin Kıymeti Üzerine”, Osmanlı, (Ed.Güler Eren), C. IX, Yeni Türkiye Yay., Ankara 1999, s. 412-417.
  15. GÜNDÜZ, Tufan “Oğuzlar”, Genel Türk Tarihi Ansiklopedisi, C. 2, Yeni Türkiye Yay., Ankara 2002, s. 457-492.
  16. İNALCIK, Halil, Şair ve Patron, Doğubatı Yay., İstanbul 2005.
  17. İNAN, Abdülkadir, “XII.-XV. yüzyıllarda Mısır‟da Oğuz-Türkmen ve Kıpçak Lehçeleri ve „Halis Türkçe‟”, TDAY-B 1953, s. 53-71.
  18. KARAHAN, Leylâ, “Eski Anadolu Türkçesinin Kuruluşunda Yazı Dili - Ağız İlişkisi”, Turkish Studies, C. I/1, Yaz 2006, s. 9-18, www. turkishstudies. net, (08.01.2010).
  19. KARAMANLIOĞLU, A. Fehmi, Türk Dili, Beşir Kitabevi, İstanbul 2002.
  20. KORKMAZ, Zeynep, “Eski Anadolu Türkçesinin Türk Dili Tarihindeki Yeri”, TDAY-B 2004/II, s. 99-105.
  21. KORKMAZ, Zeynep, “Eski Anadolu Türkçesi Üzerindeki Çalışmaların Bugünkü Durumu ve Karşılaştığı Sorunlar”, Türkoloji Dergisi, 1977, s. 14-22.
  22. KORKMAZ, Zeynep, Marzuban-Nâme, TDK Yay., Ankara 1976.
  23. KORKMAZ, Zeynep, “XI-XII. Yüzyıllar Arasında Oğuzca”, TDAY-B 1973/74, Ankara 1974, s. 41-48.
  24. KORKMAZ, Zeynep, “Yunus Emre ve An