SavedAdd your journal

Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2011 / Cilt: 6 - Sayı: 1

XVIII Century classical Turkish literature: mesnevi

XVIII. Yüzyıl klasik Türk edebiyatı: mesneviler

AHMET KARTAL
Pages
211–234
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, we will give knowledge from Kutadgu Bilig which was written by Yusuf Has Hacip than XVIII. century mesnevi literature in the period up to be informed about the short.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Masnavi is one of the most widely used forms of classical Turkish poetry verse.
📊
Key Findings & Data:Both the rhyming couplets formed themselves and to be free in the number of couplets, especially in off-balance as long mesnevi issues are discussed.
💡
Conclusion & Impact:In this study, we will give knowledge from Kutadgu Bilig which was written by Yusuf Has Hacip than XVIII. century mesnevi literature in the period up to be informed about the short.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Masnavi is one of the most widely used forms of classical Turkish poetry verse. Both the rhyming couplets formed themselves and to be free in the number of couplets, especially in off-balance as long mesnevi issues are discussed. In this study, we will give knowledge from Kutadgu Bilig which was written by Yusuf Has Hacip than XVIII. century mesnevi literature in the period up to be informed about the short.

Özet

Bu çalışmada önce Balasagunlu Yûsuf‟un 1070 tarihinde kaleme aldığı Kutadgu Bilig‟den XVIII. asra kadar olan dönem içindeki mesnevi edebiyatı hakkında kısa bilgi verilerek, her dönemin öne çıkan özelliği vurgulanmıştır. Akabinde XVIII. asır mesnevi edebiyatı kısaca değerlendirilip hüviyeti ortaya konulmaya çalışılmış, özellikle mesnevînin konusunda oluşan değişikliğe dikkat çekilmiştir. Daha sonra mesneviler konularına göre tasnif edilmiş, mesnevîler hakkında bilgi verilmiş, özelliği belirtilmiş ve değeri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Ayrıca taşıdığı yenilikler dikkatlere sunulmuş ve üzerinde yapılan çalışmalar belirtilmiştir.

🔖

Cite This Article

KARTAL, A. (2011). XVIII Century classical Turkish literature: mesnevi. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 6 - Sayı: 1, 211–234. https://ajindex.com/articles/109698

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. ABDULKADİROĞLU Abdulkerim (1999), “Beliğ’in Gül-i Sadberg‟i [Manzum Yüz Hadis Tercümesi]”, Kültürümüzden Esintiler, Ankara, s. 151-99). ABDULKADİROĞLU Abdulkerim (1999a), “Şehrengizler Üzerine Düşünceler ve Beliğ‟in Bursa Şehrengizi”, Kültürümüzden Esintiler, Ankara, s. 228-84. ABDULKADİROĞLU Abdulkerim (1999b), “Sergüzeşt-nâme-i Fakir be-Azîmet-i Tokat”, Kültürümüzden Esintiler, Ankara, s. 200-27. AKKAYA Hüseyin (trhs.), “Nevres-i Kadîm‟in Gazve-i Bedr Adlı Mesnevîsi”, http://www.cumhuriyet.edu.tr/akademik/fak_ilahiyat/der2/1HAkkaya.htm (23/08/2010).
  2. AKSOY Hasan (2002), “Türk Edebiyatında Mevlidler”, Türkler, 11, Ankara, s. 758-61. AKSOYAK İ. Hakkı (trhs.), “XVIII. Yüzyıl ġâiri Edirneli Nâtık‟ın Kaleminden Edirne‟de Bir Aşk Hikâyesi”, 1. Edirne Kültür AraĢtırmaları Sempozyumu Bildirileri (23-25 Ekim 2003), trhs.: 573-88
  3. ALICI Lütfi (2004), “Ârif Süleyman ve Hilye-i Nebî Adlı Eseri”, Akademik Araştırmalar Dergisi, nr. 19, İstanbul, s. 129-48.
  4. ALPARSLAN Ali (1988),
  5. Şeyh Galib, Ankara.
  6. ARSLAN Mehmet (1994), Pendnâme-i Zarîfî, Sivas. ARSLAN Mehmet (1994a), Zâtî Süleymân Efendi, Divan ve Sevânihu’n-nevâdir fî-Ma’rifeti’l- anâsır, Sivas. ARSLAN Mehmet (1999), Subhî-zâde Feyzî, Hamse, Sivas. ALTAY Emine (1998), Subhizâde Feyzî’nin Hayatı-Eserleri ve Aşk-nâme Mesnevîsi, Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi.
  7. AYDOGDU Orhan (2009), “İstanbul Hakkında Bilinmeyen Bir Mesnevî: İstanbul-nâme”, Turkish Studies [Klâsik Türk Edebiyatında Mesnevî, Prof. Dr. Halûk İPEKTEN Anısına], c. 4/7, s. 158-86.
  8. BALKAYA Halit (1997), Na‟tî Mustafa ve Edhem-nâme Mesnevîsinin Tenkidli Metni ile İncelemesi, Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi.
  9. BATİSLAM Hanife Dilek (2003), Hasbihâl-i Sâfî, İstanbul:
  10. Kitabevi.
  11. BEYZADEOĞLU Süreyya Ali (1993), Sübülzâde Vehbî, İstanbul:
  12. İklim Yayınları.
  13. BEYZADEOĞLU Ali (2004), Sünbülzâde Vehbî, Lutfiyye, İstanbul: Milî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  14. BİLKAN Ali Fuat (2006), “Mesneviler”, Türk Edebiyatı Tarihi, c. 2, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, s. 291-306.
  15. BTK (1987), Büyük Türk Klâsikleri, 6, İstanbul:
  16. Ötüken-Söğüt. CEYHAN Semih (1998), Abdullâh Salâhî Uşşâkî’nin Vücûd Risâleleri, Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi.
  17. CEYHAN Adem (2000), “Süleyman Nahîfî‟nin Mevlidü’n-nebî Mesnevîsi”, A.Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 17, Erzurum, s. 89-141.
  18. COŞKUN Menderes (2002), Manzum Bir Şairler Tezkiresi [Hasîb’in Silkü’l-le’âl-i Âl-i Osmân’ındaki Şâir Biyografileri], Ankara.
  19. COSKUN Menderes (2007), Bosnalı Muhlis’in Manzum Seyaha