AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results indicate that the growth contribution of FDI in Türkiye is regime sensitive and better captured in a dynamic framework than in a static average-effect specification.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the effects of foreign direct investment (FDI) on economic growth in Türkiye using an annual macroeconometric framework that explicitly accounts for timing, policy-regime dependence, and transmission channels. The empirical design is motivated by the view that FDI effects are not uniform across long historical periods and may emerge with lags rather than contemporaneously. Using World Development Indicators data for 1980 to 2024, the paper estimates a dynamic growth specification for real GDP per capita growth with lagged FDI, standard macroeconomic controls, crisis controls, and an interaction term that tests whether the growth effect of FDI changed in the post-2002 policy regime. To complement the baseline growth equation, the analysis also estimates channel equations that examine whether FDI is associated with domestic investment intensity and export-side technological upgrading. The results indicate that the growth contribution of FDI in Türkiye is regime sensitive and better captured in a dynamic framework than in a static average-effect specification. The evidence is consistent with delayed FDI effects and stronger transmission in the post-restructuring period. Channel results further suggest that part of FDI’s macroeconomic relevance operates through investment formation and technology-related export composition, rather than solely through a direct contemporaneous effect on growth.
Özet
Bu çalışma, doğrudan yabancı yatırımların (DYY) Türkiye’de ekonomik büyüme üzerindeki etkilerini, zamanlama, politika rejimi bağımlılığı ve aktarım kanallarını açık biçimde dikkate alan yıllık bir makroekonometrik çerçevede incelemektedir. Ampirik tasarım, DYY etkilerinin uzun tarihsel dönemler boyunca sabit olmadığı ve eş anlı değil, gecikmeli olarak ortaya çıkabileceği yaklaşımına dayanmaktadır. Dünya Bankası Dünya Kalkınma Göstergeleri verileri kullanılarak 1980-2024 dönemi için kişi başına reel GSYH büyümesine yönelik dinamik bir büyüme modeli tahmin edilmiştir. Modelde gecikmeli DYY, standart makroekonomik kontrol değişkenleri, kriz kuklaları ve DYY’nin büyüme etkisinin 2002 sonrası politika rejiminde değişip değişmediğini sınayan bir etkileşim terimi yer almaktadır. Temel büyüme denklemine ek olarak, DYY’nin yurtiçi yatırım yoğunluğu ve ihracatın teknoloji bileşimiyle ilişkisini inceleyen kanal denklemleri de tahmin edilmiştir. Bulgular, DYY’nin Türkiye’de büyümeye katkısının rejime duyarlı olduğunu ve statik ortalama etki yaklaşımına kıyasla dinamik bir çerçevede daha iyi yakalandığını göstermektedir. Bulgular, DYY etkilerinin gecikmeli olarak ortaya çıktığına ve yeniden yapılanma sonrası dönemde aktarımın güçlendiğine işaret etmektedir. Kanal sonuçları ayrıca, DYY’nin makroekonomik öneminin yalnızca büyüme üzerindeki doğrudan ve eş anlı etkiden değil, yatırım oluşumu ve teknoloji yoğun ihracat bileşimi üzerinden işleyen dolaylı mekanizmalardan da kaynaklandığını göstermektedir.