AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that digital storytelling tools support students’ active participation in the learning process, strengthen linguistic production processes, and create pedagogically meaningful learning environments.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The digitalization process is transforming the teaching methods used in educational environments and the forms of learning; within this transformation, digital storytelling stands out as an important pedagogical tool that supports student-centered and interactive learning processes. Digital storytelling provides a multidimensional learning environment aimed at developing students’ both linguistic and pedagogical skills through the integrated use of text, visuals, audio, and animated elements. In this respect, digital storytelling transforms learning from a passive transfer of information into an active, production-based process. The aim of this study is to examine the effects of digital storytelling tools on students’ pedagogical and linguistic potentials and to reveal the functional contributions of these tools in educational settings. Within the scope of the research, the effects of digital storytelling on students’ reading, writing, and oral expression skills, as well as on pedagogical gains such as creativity, critical thinking, motivation, and digital literacy, are addressed from a holistic perspective. In this context, digital storytelling is considered not merely as a technological application but as an instructional approach that strengthens pedagogical meaning-making. The study is based on an analytical evaluation of research conducted on digital storytelling in both national and international literature. The findings indicate that digital storytelling tools support students’ active participation in the learning process, strengthen linguistic production processes, and create pedagogically meaningful learning environments. Accordingly, it is concluded that digital storytelling offers an effective method that supports pedagogical and linguistic potentials in contemporary educational practices.
Özet
Dijitalleşme süreci, eğitim ortamlarında kullanılan öğretim yöntemlerini ve öğrenme biçimlerini dönüştürmekte; bu dönüşüm içerisinde dijital hikâye anlatımı, öğrenci merkezli ve etkileşimli öğrenme süreçlerini destekleyen önemli bir pedagojik araç olarak öne çıkmaktadır. Dijital hikâye anlatımı; metin, görsel, ses ve hareketli unsurların bütünleşik kullanımı yoluyla öğrencilerin hem dilsel hem de pedagojik becerilerini geliştirmeye yönelik çok boyutlu bir öğrenme ortamı sunmaktadır. Bu yönüyle dijital hikâye anlatımı, öğrenmeyi pasif bilgi aktarımından aktif üretim temelli bir sürece dönüştürmektedir. Bu çalışmanın amacı, dijital hikâye anlatımı araçlarının öğrencilerin pedagojik ve dilsel potansiyelleri üzerindeki etkilerini incelemek ve bu araçların eğitim ortamlarındaki işlevsel katkılarını ortaya koymaktır. Araştırma kapsamında dijital hikâye anlatımının öğrencilerin okuma, yazma ve sözlü anlatım becerilerinin yanı sıra; yaratıcılık, eleştirel düşünme, motivasyon ve dijital okuryazarlık gibi pedagojik kazanımlar üzerindeki etkileri bütüncül bir bakış açısıyla ele alınmaktadır. Dijital hikâye anlatımı, bu bağlamda yalnızca teknolojik bir uygulama değil, pedagojik anlamlandırmayı güçlendiren bir öğretim yaklaşımı olarak değerlendirilmektedir. Çalışma, yerli ve yabancı literatürde dijital hikâye anlatımına ilişkin gerçekleştirilen araştırmaların analitik bir değerlendirmesine dayanmaktadır. Elde edilen bulgular, dijital hikâye anlatımı araçlarının öğrencilerin öğrenme sürecine aktif katılımını desteklediğini, dilsel üretim süreçlerini güçlendirdiğini ve pedagojik açıdan anlamlı öğrenme ortamları oluşturduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda dijital hikâye anlatımının, çağdaş eğitim uygulamalarında pedagojik ve dilsel potansiyelleri destekleyen etkili bir yöntem sunduğu sonucuna ulaşılmaktadır.