SavedAdd your journal

Journals / Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 22 - Sayı: 1

The USA Factor in the Sino-Soviet Dispute

Sovyet-Çin Uyuşmazlığında ABD Faktörü

Umut BEKCAN
Pages
233–243
Publication Date
2020-03-22
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Now the US was the only leader of the new international system.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Sino-Soviet dispute was officially cemented in the early 1960s.
📊
Key Findings & Data:In the second half of the 1980s the tension of the Cold War relaxed.
💡
Conclusion & Impact:Now the US was the only leader of the new international system.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Soviet Union · China · The United States

Abstract

The Sino-Soviet dispute was officially cemented in the early 1960s. Certainly, this situation harmed the power, unity and prestige of the socialist bloc. In this process, the United States (USA) established diplomatic relations with the People’s Republic of China (PRC/China). China also responded positively to this rapprochement to balance the “Soviet threat.” In this study; it was aimed to reveal that the US tried to gain advantage over the USSR in the Cold War by taking advantage of the disruption of the Soviet Union (USSR)-China relations and that China normalized its relations with the US as a result of the threat perception by the USSR. The subject is examined by using official, primary and secondary sources in Russian and English. In the second half of the 1980s the tension of the Cold War relaxed. The US benefited from this process and rivaled the ideological opponent the USSR. Soviet-Chinese relations improved but the Cold War was over and the USSR was in the dissolution process. Now the US was the only leader of the new international system.

Özet

Sovyet-Çin Uyuşmazlığı 1960’ların başında kesinleşti. Kuşkusuz bu durum sosyalist blokun gücüne, birliğine ve prestijine büyük zarar verdi. Bu süreçte Amerika Birleşik Devletleri (ABD) Çin Halk Cumhuriyeti (ÇHC/Çin) ile diplomatik ilişkiler kurdu. Çin de bu yakınlaşmaya “Sovyet tehdidini” dengelemek için olumlu cevap verdi. Bu çalışmada; ABD’nin Sovyetler Birliği (SSCB)-Çin ilişkilerinin bozuk olmasından faydalanarak Soğuk Savaş’ta SSCB’ye karşı avantaj sağlamaya çalıştığını, Çin’in ise SSCB’den tehdit algılaması sonucu ABD’yle ilişkilerini normalleştirdiğini ortaya koymak amaçlandı. Konu, Rusça ve İngilizce resmi, birincil ve ikincil kaynaklar kullanılarak incelendi. 1980’lerin ikinci yarısında Soğuk Savaş’ın gerilimi düştü. Bu süreçten kazançlı çıkan devlet ise ABD oldu. İdeolojik olarak rakibi SSCB’ye üstünlük sağladı. Sovyet-Çin ilişkileri düzeldi ama Soğuk Savaş sona ermiş, SSCB çözülüş sürecine girmişti. Artık ABD yeni uluslararası sistemin tek lideriydi.

🔖

Cite This Article

BEKCAN, U. (2020). The USA Factor in the Sino-Soviet Dispute. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 1, 233–243. https://ajindex.com/articles/108029

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Bekcan, U. (2013). Yeni dünya düzeninde Rusya-Çin ilişkileri. Ankara:
  2. Phoenix Yayınları.
  3. Bekcan, U. (2017). Why did the Vietnam War not decrease the tension of the Sino-Soviet dispute?. (Eds: G. Rata, M.A. Icbay, H. Arslan). Recent Developments in sociology and social work. Bialystok: E-BWN, 440-448.
  4. Bekcan, U. (2018). Sovyet-Çin uyuşmazlığını anlamak: 20. kongre’den 1963 parti mektuplarına. The Turkish Yearbook of International Relations, 49(0), 89-115.
  5. Biao, L. (2004). Report to the ninth national congress of communist party of china. http:// www.marxists.org/reference/archive/lin-biao/1969/04/01.htm (Erişim tarihi: 18.12.2018).
  6. Bogaturov, A. (2009). Stabilizatsiya mejdunarodnoy sistemı (1969-1973). Sistemnaya istoriya mejdunarodnıh otnoşeniy, Tom 2, (red: A. Bogaturov), Moskva: Kulturnaya Revolyutsiya, ss. 330-373.
  7. Bordaçev, T., “Vozobnovleniye bipolyarnoy konfrontatsii (1980-1985)”, Sistemnaya istoriya mejdunarodnıh otnoşeniy, Tom 2, (red: A. Bogaturov), Moskva: Kulturnaya Revolyutsiya, ss. 420-458.
  8. Cri English (2006). Chairman Mao Zedong’s theory on the division of the three world and the strategy of forming an alliance against an opponent. http://english.cri.cn/ 3126/2006/09/07/[email protected] (Erişim tarihi: 18.12.2018).
  9. Girard, B. (2018). Nixon’s China sell-out. https://thediplomat.com/2018/07/nixons-china-sellout/ (Erişim tarihi: 18.12.2018).
  10. Gromıko, A. (1988).
  11. Pamyatnoye, Kn. 2, Moskva: İzdatelstvo Politiçeskoy Literaturı. Horelick, A. L. (1986). Soviet foreign policy under Gorbachev. National Security Issues of the USSR. Brussels: NATO HQ Workshop,1-37.
  12. Jones, R. A. (1990). “Socialist internationalism and the Warsaw Pact intervention in Czechoslovakia”, the Soviet concept of ‘limited soverignity’ from Lenin to Gorbachev: Brezhnev Doctrine, London: Macmillan, 193-210.
  13. Kissinger, H. (2006). Diplomasi (İ. H. Kurt, Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  14. Korgun, V. (2009), Protivoreçiya razryadki i iye krizis (1974-1979). Sistemnaya istoriya mejdunarodnıh otnoşeniy, Tom 2, (red: A. Bogaturov), Moskva: Kulturnaya Revolyutsiya, 373-420.
  15. Lee, E. (1983). Beijing’s balancing act, Foreign Policy, ? (51), 27-46.
  16. Levine, S. I. (1992). Second chance in China: Sino-Soviet relations in 1990s. Annals of the American Academy of Political and Social Science, 519(?), 26-38.
  17. Lunev, S. (2009). Stanovleniye politiki ryazryadki (1962-1968). Sistemnaya istoriya mejdunarodnıh otnoşeniy, Tom 2, (red: A. Bogaturov), Moskva: Kulturnaya Revolyutsiya, ss. 278-3