Journals / Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 18 Sayı: 36

ABDULHAMIT II’s VIEW OF ART AND AN ARTIST

II. ABDÜLHAMİT’İN SANATA VE SANATÇIYA BAKIŞI

Pages
5–28
Publication Date
2018-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This was a transitionary period between the Ottoman Empire and the Republican era and this cultural accumulation formed the basis of the Republic of Turkey. 

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:During 33 years of power, Abdulhamit II undersigned very important political, social and cultural developments.
📊
Key Findings & Data:He was an emperor who was interested in carpentry, Western style music as well as crafted porcelein and art of painting.
💡
Conclusion & Impact:This was a transitionary period between the Ottoman Empire and the Republican era and this cultural accumulation formed the basis of the Republic of Turkey. 
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:II. Abdülhamit · Sanat · Yıldız Sarayı

Abstract

During 33 years of power, Abdulhamit II undersigned very important political, social and cultural developments. He was an emperor who was interested in carpentry, Western style music as well as crafted porcelein and art of painting. His reign was substantial not only in terms of developing art, but also in encouraging and rewarding artists. This was a transitionary period between the Ottoman Empire and the Republican era and this cultural accumulation formed the basis of the Republic of Turkey. 

Özet

II. Abdülhamit, 33 yıllık iktidarı süresince siyasi, sosyal ve kültürel çok önemli gelişmelere imza attı. O, marangozluk ile uğraşan, Batı tarzı müzik seven, tam bir opera tutkunu olan, porselen işlerinden hoşlanan, resim sanatına karşı da ilgisiz kalmayan bir hükümdardı. Nitekim döneminde bu alanlarda mühim gelişmeler yaşandı. O, iktidarı boyunca sadece sanatı teşvik etmekle kalmadı, aynı zamanda sanatçıları da fazlasıyla ödüllendirdi. II. Abdülhamit dönemi, imparatorluk ile Cumhuriyet arasında adeta bir geçiş dönemi oldu. Bu dönemde yaşanan gelişmeler, Türkiye Cumhuriyeti’nin kültürel birikimine dayanak oluşturdu. 

🔖

Cite This Article

Uluskan, S. B. (2018). ABDULHAMIT II’s VIEW OF ART AND AN ARTIST. Çağdaş Türkiye Tarihi Araştırmaları Dergisi, Cilt: 18 Sayı: 36, 5–28. https://ajindex.com/articles/1074459

📄 Full Text PDF Viewer

↗New Tab

Loading PDF document...

References (48)

  1. AKSOY, Bekir, “Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Musiki ve Batılılaşma”, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi (TCTA), C. V, s. 1212-1236.
  2. AKYÜZ, Fatih, “II. Abdülhamid’in Modern Eğlencesi Yıldız Tiyatrosu”, II. Abdülhamid Modernleşme Sürecinde İstanbul, İstanbul, 2010, s. 447-454.
  3. AND, Metin, Tanzimat ve İstibdat Döneminde Türk Tiyatrosu (1839-1908), Ankara, 1972.
  4. ARSLAN, Fazlı, Müzikte Batılılaşma ve Son Dönem Osmanlı Aydınları, İstanbul, 2016.
  5. ATILGAN, Sevay Okan, “II. Abdülhamid ve Resim”, II. Abdülhamid Modernleşme Sürecinde İstanbul, İstanbul, 2010, s. 423-435.
  6. BAŞOĞLU, Tamer, “Türk Heykel Sanatı”, Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi (CDTA), C. IV, s. 896-901.
  7. BAYDAR, Evren Kutlay, Osmanlı’nın Avrupalı Müzisyenleri, İstanbul, 2010.
  8. BEYOĞLU, Süleyman, “Osmanlı Sinema Tarihine Dair Bazı Bilgiler”, Simurg, S. 2-3, Ekim 2000, s. 458-472.
  9. CEZAR, Mustafa, Sanatta Batı’ya Açılış ve Osman Hamdi, C.2, İstanbul, 1995.
  10. ÇORLU, Salih Münir, “Abdülhamid ve Garp Musikisi”, Akşam, 15 Nisan 1938, s. 4.
  11. DEMİREL, Fatmagül, “II. Abdülhamid Dönemi Tiyatro Sansürü …ve Perdeler Sansürle Açıldı”, Toplumsal Tarih,S. 63, Mart 1999, s. 36-43.
  12. ENGİN, Vahdettin, “Yıldız Sarayı’nda Hayat”, II. Abdülhamid Modernleşme Sürecinde İstanbul, İstanbul, 2010, s. 46-71.
  13. ERGİN, Nihat,Yıldız Sarayında Müzik Abdülhamid II Dönemi, Ankara, 1999.
  14. GAZİMİHAL, Mahmut R.,Türk Askerî Muzıkalar Tarihi, İstanbul, 1955.
  15. GEORGEON, François, Sultan Abdülhamid, Çev. Ali Berktay, İstanbul, 2012.
  16. “Hamidiye Marşı”, Tarih ve Toplum,S. 32, 1986, s. 16-17.
  17. KOLOĞLU, Orhan, Abdülhamit Gerçeği, İstanbul, 2002.
  18. KOSAL, Vedat, “Osmanlı İmparatorluğu’nda Klasik Batı Müziği”, Osmanlı, C. 10, Ankara, 1999, s. 639-652.
  19. KOSAL, Vedat, Osmanlı’da Klasik Batı Müziği, İstanbul, 2001.
  20. KÖSEMİHAL, M. Ragıp, Türkiye Avrupa Musiki Münasebetleri (1600-1875), C. I, İstanbul, 1939.
  21. MÜMTAZ, Ahmet Semih, Tarihimizde Hayal Olmuş Hakikatler, İstanbul, 1948.
  22. ONARAN, Alim Şerif, Türk Sineması, C. I, Ankara, 1994.
  23. ORTAYLI, İlber, İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı, İstanbul, 2015.
  24. OSMAN NURİ, Abdülhamid-i Sânî ve Devr-i Saltanatı, C.I-II, İstanbul, 1327.
  25. OSMANOĞLU, Ayşe, Babam Sultan Abdülhamid (Hatıralarım), İstanbul, 1994.
  26. ÖZCAN, Nuri, “Muzıka-yı Hümâyun”, DİA, C. 31, s. 422-423.
  27. ÖZCAN, Nuri, “Sultan II. Abdülhamid ve Hamidiye Marşı”, Devr-i Hamid Sultan II. Abdülhamid, C. 4, Kayseri, 2011, s. 221-227.
  28. ÖZÖN, Nijat, Türk Sineması Kronolojisi (1895-1966), Ankara, 1968.
  29. ÖZTUNA, Yılmaz,“Atabinen (Safvet, Miralay Flütist)”, Türk Musikisi Ansiklopedisi, İstanbul, 1969, s. 77-78.
  30. ÖZTUNA, Yılmaz, “Hacı Arif Bey”, Büyük Türk Musikisi Ansiklopedisi, C. I, Ankara, 1990, s. 96-109.
  31. ÖZUYAR, Ali, “II. Meşrutiyet’in Modernleşmede Önemli Bir Araç Olan Sinema Üzerindeki Etkileri”, 100. Yılında Meşrutiyet Gelenek ve Değişim Ekseninde Türk Modernleşmesi Uluslararası Sempozyum Bildiriler, İstanbul, 2009, s. 447-455.
  32. SAZ, Leyla, Haremin İçyüzü, İstanbul, 1974.
  33. SCOGNAMİLLO, Giovanni, Türk Sinema Tarihi, İstanbul, 2003.
  34. SCOGNAMİLLO, Giovanni, Cadde-i Kebir’de Sinema, İstanbul, 2008.
  35. SEVENGİL, Ahmet Refik, Türk Tiyatrosu Tarihi, İstanbul, 2015.
  36. SULTAN ABDÜLHAMİT, Siyasî Hatıratım, İstanbul, 1987.
  37. Sultan Abdülhamid, Tahsin Paşa’nın Yıldız Hatıraları, İstanbul, 1990.
  38. ŞAKİR, Ziya, “Saray Harem Musikisi ve Harem Bandosu”, Resimli Tarih Mecmuası,S. 48, Aralık, 1953, s. 2759-2761.
  39. ŞAKİR, Ziya, “Yıldız Tiyatrosu”, Resimli Tarih Mecmuası,S. 51, Mart 1954, s. 2972- 2974.
  40. TANSUĞ, Sezer, Çağdaş Türk Sanatı, İstanbul, 1996.
  41. TOKER, Metin, “Abdülhamid’i 15 Sene Eğlendiren Adam”, Cumhuriyet, 6 Eylül 1948, s. 4.
  42. TOKER, Metin, “Yıldız’da Operalar Nasıl Hazırlandı?,Cumhuriyet, 24 Eylül 1948, s.4.
  43. TÖRE, Enver, “Türk Tiyatro Eserlerinde II. Abdülhamid ve Yönetimi”, Devr-i Hamid Sultan II. Abdülhamid, C. 2, Kayseri, 2011, s. 5-33.
  44. TUTEL, Eser, “Sinemanın Tarihi”, Hayat Tarih Mecmuası, S. 2, Mart 1966, s. 76-81.
  45. UÇAR, Ahmet, “II. Abdülhamid’in Avrupa Sahnelerine Müdahalesi Dünyaya Konan Ambargo”, Tarih ve Medeniyet, S. 36, Mart 1997, s. 34-42.
  46. ULUSKAN, Seda Bayındır, Atatürk’ün Sosyal ve Kültürel Politikaları, Ankara, 2010.
  47. ÜSDİKEN, Behzat, “Beyoğlu’nun Eski Sinemaları I”, Toplumsal Tarih, S. 22, Ekim 1995, s. 42-48.
  48. ZONARO, Fausto, Abdülhamid’in Hükümdarlığında Yirmi Yıl, Haz. Cesare Mario Trevigne, Çev. Turan Alptekin - Lotto Romano, İstanbul, 2008.