AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, it will be demonstrated that the culture of tolerance, whose foundations were laid in the Ottoman Empire, continued not only during the imperial period but also throughout the establishment of the modern Turkish Republic and beyond.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The historical background of efforts to simplify the language began to emerge particularly from the 10th century onwards. The growing influence of Arabic and Persian on the Turkish language, particularly due to the impact of Islam, became increasingly evident over time. This process led not only to linguistic confusion but also to the emergence of certain divisions between the public and the educated elite. The issue of the influence of foreign languages on the Turkish language has attracted attention throughout most of history and has been raised on numerous occasions, albeit to varying degrees in different periods. This issue was resolved after the proclamation of the Republic with the establishment of the Turkish Language Research Society on 12 July 1932, thereby acquiring an official status. In this context, Language Congresses were organised, attended by many intellectuals from both within and outside the country. Among these figures was Agop Dilaçar (Martayan), Chief Expert at the Turkish Language Institution. This study will examine the contributions made by the linguist Agop Dilaçar to the work carried out on the Turkish language. Furthermore, it is envisaged that the contributions of intellectuals from diverse ethnic and cultural backgrounds during the formation and institutionalisation of the Turkish Language Revolution will be assessed within the context of the multicultural intellectual heritage, cultural interaction and relatively pluralistic social structure spanning from the Ottoman Empire to the Republic. Thus, it will be demonstrated that the culture of tolerance, whose foundations were laid in the Ottoman Empire, continued not only during the imperial period but also throughout the establishment of the modern Turkish Republic and beyond.
Özet
Dilde sadeleşme çalışmalarının tarihsel arka planı özellikle de 10. yüzyıldan itibaren görülmeye başlanmıştır. Özellikle İslamiyet’in etkisiyle Arapça ve Farsçanın Türk dili üzerinde artan etkisi zamanla daha belirgin hâle gelmiştir. Bu süreç beraberinde dildeki karışıklıkla birlikte halk ile aydın zümre arasında bazı ayrılıkların ortaya çıkmasına da neden olmuştur. Türk dili üzerinde yabancı dillerin etkisi konusu tarihin çoğu döneminde dikkat çekmiş ve farklı dönemlerde farklı düzeylerde de olsa pek çok kez dile getirilmiştir. Bu sorun Cumhuriyetin ilanından sonra 12 Temmuz 1932’de Türk Dili Tetkik Cemiyetinin kurulmasıyla, resmî hüviyetini kazanarak çözülmüştür. Bu doğrultuda Dil Kurultayları düzenlenmiş, yurt içinden ve yurt dışından çok sayıda aydın söz konusu kurultaylara katılmıştır. Bu isimler arasında Türk Dil Kurumu başuzmanı Agop Dilaçar (Martayan) da yer almaktadır. Bu çalışma kapsamında dil bilimci Agop Dilaçar’ın Türk diliyle ilgili yürütülen çalışmalara sağladığı katkılar ele alınacaktır. Ayrıca Türk Dil Devrimi’nin oluşum ve kurumsallaşma sürecinde farklı etnik ve kültürel kökenlerden gelen entelektüellerin katkılarının, Osmanlı’dan Cumhuriyet’e uzanan çokkültürlü entelektüel miras, kültürel etkileşim ve görece çoğulcu toplumsal yapı bağlamında değerlendirilmesi öngörülmektedir. Böylece, Dil Devrimi üzerinden Osmanlı İmparatorluğu’nda temelleri atılan hoşgörü kültürünün hem imparatorluk döneminde hem de modern Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş sürecinde ve sonrasında da devam ettiği ortaya konulacaktır.