AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe simultaneous use of locally produced wares alongside imported products indicates the existence of a hybrid consumption model unique to Tripolis, demonstrating that the city maintained both its local production capacity and its outward-oriented commercial character concurrently.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Systematic archaeological excavations carried out on the Roman Street at Tripolis Ancient City between 2007 and 2009 revealed significant ceramic finds that shed light on the commercial relations of the city during the Roman and Late Roman periods. In this study, a total of 26 identifiable Terra Sigillata and red-slipped ceramic fragments recovered from these excavations were systematically examined from typological and chronological perspectives, and the resulting data were evaluated with regard to the economic structure of the city in antiquity. The finds were classified into six main typological groups: Eastern Sigillata B, African Red Slip Ware, Phocaean Red Slip Ware, Sagalassos Red Slip Ware, Light-Coloured Ware, and locally produced red-slipped wares. Due to the limited stratigraphic data, the analyses were conducted on the basis of the internationally accepted typological frameworks established by Hayes and Poblome. The results clearly demonstrate the existence of a continuous ceramic usage tradition at Tripolis from the 1st to the 6th century AD. While the Eastern Sigillata B finds document the regional trade relations of the early period, the African Red Slip Ware and Sagalassos products provide evidence that the city was integrated into the extensive trade networks of the Mediterranean basin. The marked increase in Phocaean Red Slip Ware during the Late Roman period is interpreted as a concrete reflection of the economic and commercial transformation of the city. The simultaneous use of locally produced wares alongside imported products indicates the existence of a hybrid consumption model unique to Tripolis, demonstrating that the city maintained both its local production capacity and its outward-oriented commercial character concurrently.
Özet
Tripolis Antik Kenti’nde 2007–2009 yılları arasında Roma Caddesi’nde yürütülen sistematik arkeolojik kazılar, kentin Roma ve Geç Roma Dönemi ticari ilişkilerini aydınlatmaya yönelik önemli seramik buluntuları ortaya koymuştur. Bu çalışmada, söz konusu kazılardan elde edilen toplam 26 tanımlanabilir Terra Sigillata ve kırmızı astarlı seramik parçası, tipolojik ve kronolojik açıdan sistematik biçimde incelenerek kentin antik dönem ekonomik yapısına ilişkin veriler değerlendirilmiştir. Buluntular; Doğu Sigillata B, Afrika Kırmızı Astarlı, Phokaia Kırmızı Astarlı, Sagalassos Kırmızı Astarlı, Açık Renkli ve yerel üretim kırmızı astarlı seramikler olmak üzere altı ana tipolojik grup altında sınıflandırılmıştır. Stratigrafik verilerin sınırlı kalması nedeniyle analizler, Hayes ve Poblome’un uluslararası alanda kabul görmüş tipolojik çerçeveleri esas alınarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, Tripolis’te MS 1. ile 6. yüzyıllar arasında kesintisiz bir seramik kullanım geleneğinin varlığını açıkça ortaya koymaktadır. Doğu Sigillata B buluntuları erken dönem bölgesel ticaret ilişkilerini belgelerken, Afrika Kırmızı Astarlı ve Sagalassos üretimleri kentin Akdeniz havzasının geniş ticaret ağlarıyla bütünleştiğini kanıtlamaktadır. Geç Roma Dönemi’nde Phokaia Kırmızı Astarlı seramiklerin belirgin biçimde artış göstermesi, kentteki ekonomik ve ticari dönüşümün somut bir yansıması olarak yorumlanmaktadır. Yerel üretimlerin ithal mallarla bir arada kullanılması ise Tripolis’e özgü hibrit bir tüketim modelinin varlığına işaret etmekte olup bu durum, kentin hem yerel üretim kapasitesini hem de dışa açık ticari karakterini eş zamanlı olarak sürdürdüğünü göstermektedir.