Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2014 / Cilt: 9 - Sayı: 2

KLÂSİK TÜRK MÜZİĞİ EĞİTİMİ’NDE BİR SARAY ÜNİVERSİTESİ: ENDERÛN MEKTEBİ

Pages
869–885
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmamızın son kısmını oluşturan sonuç bölümünde ise, araştırmamız paralelinde tespit ettiğimiz bir takım sonuçlara yer verilmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Klâsik Türk Müziği Eğitimi'nde Bir Saray Üniversitesi: Enderûn Mektebi isimli çalışmamız; giriş, altı bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Söz konusu çalışmamızın giriş bölümünde, Enderûn kelimesinin anlamına, bu mektebin ne zaman ve ne amaçla kurulduğuna, oluşturulduğuna, Enderûn Mektebi'nin zaman içerisinde uğramış olduğu bir takım değişimlere ve kurumun lağv edilmesine yönelik önemli noktalara yer verilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmamızın son kısmını oluşturan sonuç bölümünde ise, araştırmamız paralelinde tespit ettiğimiz bir takım sonuçlara yer verilmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Klâsik Türk Müziği Eğitimi'nde Bir Saray Üniversitesi: Enderûn Mektebi isimli çalışmamız; giriş, altı bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Söz konusu çalışmamızın giriş bölümünde, Enderûn kelimesinin anlamına, bu mektebin ne zaman ve ne amaçla kurulduğuna, oluşturulduğuna, Enderûn Mektebi'nin zaman içerisinde uğramış olduğu bir takım değişimlere ve kurumun lağv edilmesine yönelik önemli noktalara yer verilmiştir. Ayrıca bu bölüm kapsamında; göç-i hümâyun, devşirme, eski saray, bîrun ve çıkma gibi özel kavramlara da yüzeysel olarak değinilmiştir. Çalışmamızın detaylandırıldığı altı bölümün ilkinde; Enderûn Mektebi'nin genel özellikleri hakkında bilgi verilmiş, ikinci bölümde; eğitime tâbi tutulan kişilerin karşılığı olan acemioğlanları kavramı ele alınmıştır. Üçüncü bölümde ise; mektebin kısımlarını oluşturan odaların özellikleri ve işlevleri üzerinde durulmuştur. Çalışmamızın dördüncü bölümünde; esas konumuz olan mûsikî eğitimi incelemeye tâbi tutulmuştur. Bu bağlamda; kurum bünyesinde gerçekleştirilen mûsikî eğitimi çeşitli örneklerle incelemeye alınmıştır. Bu bölümün ardından gelen beşinci bölümde ise; mûsikî eğitiminde kullanılan meşk sistemi üzerine bilgiler verilmiştir. Altıncı bölümde; Enderûn'da eğitim almış, eğitmenlik yapmış önemli mûsikî hocaları ve icracıları hakkında genel bilgiler ortaya konulmuştur. Çalışmamızın son kısmını oluşturan sonuç bölümünde ise, araştırmamız paralelinde tespit ettiğimiz bir takım sonuçlara yer verilmiştir

🔖

Cite This Article

KARATAŞ, Ö. S. (2014). KLÂSİK TÜRK MÜZİĞİ EĞİTİMİ’NDE BİR SARAY ÜNİVERSİTESİ: ENDERÛN MEKTEBİ. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 9 - Sayı: 2, 869–885. https://ajindex.com/articles/106749

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. AKGÜNDÜZ Ahmed, Tüm Yönleriyle Osmanlı'da Harem, Timaş Yayınları, İstanbul 2011.
  2. AKKUTAY Ülker, Enderûn Mektebi, Gazi Üniversitesi Basın-Yayın Yüksekokulu Basımevi, Ankara 1984. AKSOY Bülent, “Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Musıki ve Batılılaşma”, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e Türkiye Ansiklopedisi, İletişim Yayınları, İstanbul 1985, c. V. AYVERDİ İlhan, Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Kubbealtı Neşriyatı, İstanbul 2005, c. I. BAYKAL İsmail H., Enderûn Mektebi Tarihi, İstanbul Fethi Derneği Neşriyatı, İstanbul 1953.
  3. BEHAR Cem, Ali Ufkî ve Mezmurlar, Pan Yayıncılık, İstanbul 1990.
  4. BEHAR Cem, Aşk Olmayınca Meşk Olmaz Geleneksel Osmanlı/Türk Müziğinde Öğretim ve İntikal, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2006.
  5. BEHAR Cem, Klasik Türk Musikisi Üzerine Denemeler, Bağlam Yayınları, İstanbul 1987.
  6. BEHAR Cem, Zaman, Mekân, Müzik Klâsik Türk Musıkisinde Eğitim (Meşk), İcra ve Aktarım, Afa Yayınları, İstanbul 1993. EKMEN Güldeniz, “Hacı Sadullah Ağa”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 1996, c. XIV. ENÇ Mitat, Üstün Beyin Gücü, Gündüz Eğitim ve Yayıncılık, Ankara 2005.
  7. ERGİN Osman, Türk Maarif Tarihi, Eser Matbaası, İstanbul 1977, c. I-II. ERGUN Sadeddin Nüzhet, Türk Musikisi Antolojisi, Rıza Koşkun Matbaası, İstanbul 1943, c. II. Hafız Hızır İlyas Ağa, Tarih-i Enderûn, çev. Cahit Kayra, Güneş Yayınları A.Ş., İstanbul 1987. İLGÜREL Mücteba, “Acemi Oğlanı”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 1995, c. I. İPŞİRLİ Mehmet, “Enderûn”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 1995, c. XI. KUTLUK Fırat, Müziğin Tarihsel Evrimi, Çiviyazıları, İstanbul 1997.
  8. MİMAROĞLU İlhan, Müzik Tarihi, Varlık Yayınları, İstanbul 1999.
  9. ORTAYLI İlber, Osmanlı Sarayında Hayat, Yitik Hazine Yayınları, İzmir 2011.
  10. ORTAYLI İlber, Osmanlı’yı Yeniden Keşfetmek, Timaş Yayınları, İstanbul 2006.
  11. ÖZALP M. Nazmi, Türk Mûsikîsi Tarihi I, Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 2000. ÖZCAN Nuri, “Ebûbekir Ağa”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 1994, c. X. ÖZCAN Nuri, “Hacı Fâik Bey”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 1996, c. XIV. ÖZCAN Nuri, “Hâşim Bey”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 1997, c. XIV. ÖZCAN Nuri, “İsmail Dede Efendi, Hamâmîzâde”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Türk Diyanet Vakfı Yayınları, İstanbul 2001, c. XXI