SavedAdd your journal

Journals / Kritik İletişim Çalışmaları Dergisi / 2019 / Cilt: 1 Sayı: 2

The War Game: Sahte Belgesel Gerçek Endişe

Seçkin Sevim(Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Film Tasarımı Bölümü)0000-0001-5992-8645
Pages
57–78
Publication Date
2019-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bir nükleer saldırının özellikle sivil halkı etkileyecek trajik sonuçlar doğuracağı ve Nazi Almanya’sına benzer iktidar ilişkilerine yol açacağı eleştirel bir dille simüle edilmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Peter Watkins’in (1935-…) The War Game (1965) filmi, kendini belgesel olarak sunan bir kurmacadır.
📊
Key Findings & Data:BBC’nin sınırlı prodüksiyon imkânlarıyla gerçekleştirdiği bu televizyon filmi, kurmaca bir içeriğe sahip olmasına rağmen 1966 yılında En İyi Belgesel Film Oscar’ını almıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bir nükleer saldırının özellikle sivil halkı etkileyecek trajik sonuçlar doğuracağı ve Nazi Almanya’sına benzer iktidar ilişkilerine yol açacağı eleştirel bir dille simüle edilmektedir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sahte Belgesel · Soğuk Savaş · Nükleer Saldırı

Özet

Peter Watkins’in (1935-…) The War Game (1965) filmi, kendini belgesel olarak sunan bir kurmacadır. Postmodern bir anlatı formu olan sahte belgesel türünün en ilginç örneklerinden biridir. BBC’nin sınırlı prodüksiyon imkânlarıyla gerçekleştirdiği bu televizyon filmi, kurmaca bir içeriğe sahip olmasına rağmen 1966 yılında En İyi Belgesel Film Oscar’ını almıştır. Filmde Soğuk Savaş döneminin (1945-1991) en büyük tehdidi olan nükleer saldırının yaratabileceği trajik sonuçlara dikkat çekilmektedir. BBC, The War Game filmini toplumda yaratabileceği infial nedeniyle ancak yirmi yıl sonra Soğuk Savaş gerginliğinin azaldığı bir dönemde gösterebilmiştir. Bu çalışmanın amacı, The War Game ’de sahte belgesel estetiğinin nasıl oluşturulduğunu Norman Fairclough’un Eleştirel Söylem Çözümlemesi (ESÇ) yöntemiyle incelemektir. Çalışmanın bulguları; nükleer saldırı öncesi, nükleer saldırı anı ve nükleer saldırı sonrası olmak üzere üç ana kategoride yorumlanmaktadır. Bir nükleer saldırının özellikle sivil halkı etkileyecek trajik sonuçlar doğuracağı ve Nazi Almanya’sına benzer iktidar ilişkilerine yol açacağı eleştirel bir dille simüle edilmektedir.

🔖

Cite This Article

Sevim, S. (2019). The War Game: Sahte Belgesel Gerçek Endişe. Kritik İletişim Çalışmaları Dergisi, Cilt: 1 Sayı: 2, 57–78. https://ajindex.com/articles/1067333

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Deakins, R. (2014). “Brief Interviews with ASC Members”. https://theasc.com/ac_magazine/April2014/ASCClose-p/page1.html (9 Eylül 2019).Demoğlu, E. M. (2013). “Sinemada Gerçeklik ve Sahte-Belgesel”. Yayımlanmamış Doktora Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.Fairclough, N. (2003). “Dil ve İdeoloji”. Söylem ve İdeoloji: Mitoloji, Din, İdeoloji. Çev. B. Çoban. Hzl. B. Çoban ve Z. Özarslan. İstanbul: Su Yayınevi. 155-171.
  2. Fairclough, N. (2003). “Söylemin Diyalektiği”. Söylem ve İdeoloji: Mitoloji, Din, İdeoloji. Çev. B. Çoban. Hzl. B. Çoban ve Z. Özarslan. İstanbul: Su Yayınevi. 173-184.
  3. Hobsbawn, E. J. (1996). Kısa 20. Yüzyıl 1914-1991: Aşırılıklar Çağı. Çev. Y. Alogan. İstanbul:
  4. Sarmal Yayınevi.Lipkin, S. N. and D. Paget ve J. Roscoe (2006). “Docudrama and Mock-Documentary: Defining Terms, Proposing Canons”. Docufictions: Essays on the Intersection of Documantary and Fictional Filmmaking. Edits. G. D. Rhodes, and J. P. Springer. Jefferson, North Carolina, and London: McFarland & Company, Inc., Publishers. 11-26.
  5. McNeill, W. H. (2002). Dünya Tarihi. Çev. A. Şenel. İstanbul:
  6. İmge Kitabevi.
  7. Mockumentary. (2019). Oxford English Dictionary içinde. https://www.lexico.com/en/definition/mockumentary (21Eylül 2019)Özön, N. (1965). “Orson Welles ve ‘Yurttaş Kane’”. Yurttaş Kane. Çev. N. Özön. Ankara: Bilgi Yayınevi. 5-25.
  8. Ponting, C. (2011). Yeni Bir Bakış Açısıyla Dünya Tarihi. Çev. E. B. Özbilen. İstanbul:
  9. Alfa Basın Yayım Dağıtım. Rhodes, G. D. and J. P. Springer (edits). (2006). “Introduction”. Docufictions: Essays on the Intersection of Documantary and Fictional Filmmaking. North Carolina, and London: McFarland & Company, Inc., Publishers. 1-10.Sim, Ş. ve M. Toprak. (2012). “Sinemayı Hayata Yaklaştırmak: Sahte Belgesel (Mockumentary) Filmler”. E-Journal of New World Sciences Academy 7(1), 1-10.Stephens, A. ve N. Baker. (2009). Savaşı Anlamak: 21. Yüzyıl için Strateji. Çev. S. Yazır. İstanbul:
  10. Phoenix Yayınevi.Wallace, R. (2018). Mockumentary Coomedy: Performing Authenticity. London: Palgrave Macmillan.Watkins, P. (Yönetmen). (1965). The War Game [Sahte Belgesel]. UK: BBC.Welsh, J. M. (2012). “The ‘Serious’ Mockumentary: The Trivialization of Disaster? The Case of Peter Watkins”. Too Bold For The Box Office: The Mockumentary From Big Screen To Small. Edit. C. J. Miller. Lanham, Toronto, Plymouth, UK: The Scarecrow Press, Inc. 181-192.