SavedAdd your journal

Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 4

Baskıcı ve Dışlayıcı Han Milliyetçiliğinin Doğu Türkistan (Sincan Uygur Özerk Bölgesi)’da Yansımaları

Gülşen ŞEKER AYDIN
Müge YÜCE
Pages
2668–2682
Publication Date
2020-10-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmanın sonucunda Çin’in Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde etnik milliyetçilik anlayışına dayanan politikalar uyguladığı ve bu kapsamda özellikle nüfus, eğitim ve dil politikalarının özgürleştirici ve kapsayıcı değil baskıcı ve dışlayıcı bir güç olarak kullanıldığı ortaya konmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çin Anayasası tarafından ülke içerisinde 56 farklı etnik kökene sahip halkın yaşadığı resmî olarak kabul edilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Sincan’ın zengin doğal kaynaklara sahip olmasının yanında sekiz farklı devlet ile sınırının bulunması bölgeyi Çin için stratejik bir konuma yerleştirmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmanın sonucunda Çin’in Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde etnik milliyetçilik anlayışına dayanan politikalar uyguladığı ve bu kapsamda özellikle nüfus, eğitim ve dil politikalarının özgürleştirici ve kapsayıcı değil baskıcı ve dışlayıcı bir güç olarak kullanıldığı ortaya konmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Modern Ulus Devlet · Azınlıklar · Çin

Özet

Çin Anayasası tarafından ülke içerisinde 56 farklı etnik kökene sahip halkın yaşadığı resmî olarak kabul edilmiştir. Bu halklar arasında en yüksek nüfusa sahip etnik azınlıklardan birisi Uygur Türkleri iken beş ayrı özerk bölge içerisinde en geniş alana sahip olanı Sincan Uygur Özerk Bölgesi’dir. Sincan’ın zengin doğal kaynaklara sahip olmasının yanında sekiz farklı devlet ile sınırının bulunması bölgeyi Çin için stratejik bir konuma yerleştirmektedir. Bu nedenlerle Sincan, Çin’in ulusal entegrasyon politikalarında çok önemli bir yere sahiptir. Bölge üzerinde siyasi hâkimiyetin sağlanması yalnızca güvenlik meselesi değildir; aynı zamanda, Çin Komünist Partisi’nin ekonomik ve siyasi meşruiyetini sağlamlaştıracağı bir örnek-olay teşkil etmektedir. Bu çalışmada Çin Halk Cumhuriyeti’nin “ulus-devlet” inşasını sağlamak üzere Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde uyguladığı nüfus, eğitim ve dil politikaları modernite ve milliyetçilik perspektifinden ele alınmıştır. Çalışmanın sonucunda Çin’in Sincan Uygur Özerk Bölgesi’nde etnik milliyetçilik anlayışına dayanan politikalar uyguladığı ve bu kapsamda özellikle nüfus, eğitim ve dil politikalarının özgürleştirici ve kapsayıcı değil baskıcı ve dışlayıcı bir güç olarak kullanıldığı ortaya konmuştur.

🔖

Cite This Article

AYDIN, G. Ş., YÜCE, M. (2020). Baskıcı ve Dışlayıcı Han Milliyetçiliğinin Doğu Türkistan (Sincan Uygur Özerk Bölgesi)’da Yansımaları. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 4, 2668–2682. https://ajindex.com/articles/106726

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Alptekin, E. (1992). Chinese policy in Eastern Turkestan. Institute of Muslim Minority Affairs Journal, 13 (1), 185-195.
  2. Beckett G. H. ve Postiglione, G. A. (2012). China’s Language Policy for Indigenous and Minority Education. İçinde Gulbahar H. Beckett and Gerard A. Postiglione (Edt.), China’s Assimilationist Language Policy, the Impact on Indigenous/minority Literacy and Social Harmony, USA: Routledge-Taylor&Francis Group. Bendix, R. (1978). Kings or People: Power and the Mandate to Rule. Berkeley: University of California Press.
  3. Berlin, I. (1980). Vico and Herder: Two Studies in the History of Ideas. London: Chatto & Windus. Bovingdon, G. (2004). Autonomy in Xinjiang: Han Nationalist Imperatives and Uyghur Discontent. Policy Studies, 11, 1-64.
  4. Caprioni, E. (2011). Daily Encounters Between Hans and Uyghurs in Xinjiang: Sinicization, Integration or Segregation?. Pacific Affairs, 84 (2), 267-287.
  5. Calhoun, C. (2008). Introduction to the Transaction Edition. The Idea of Nationalism: A Study in Its Origins and Background, With a New Introduction by Craig Calhoun. New Brunswick and London: Transaction Publishers.
  6. IX-L. Cappelletti, A. (2015). Developing the Land and the People: Social Development Issues in Xinjiang Uyghur Autonomous Region (1999-2009). East Asia, 3, 137-171.
  7. Censer, J. R. (2001).
  8. Liberty, Equality, Fraternity: Exploring the French Revolution. University Park, Pa.: Pennsylvania State University Press.
  9. Chou, B. K.P. (2012). Implementation Measures of China’s Xinjiang Policies. Chinese Law and Government, 45 (4), 3-8.
  10. Christiansen, F. ve Rai, S. (1996). Chinese Politics and Society-An Introduction, Great Britain: T.J. Press.
  11. Clarke, M. E. (2011). Xınjiang and China’s Rise in Central Asia- A History, New York: Routledge. Conversi, D. (2012). Modernism and Nationalism. Journal of Political Ideologies 17 (1), 13-34.
  12. Dillon, M. (2004). Xinjiang-China’s Muslim Far Northwest, New York: Routledge Curzon Publications. Fan, K. (2016). Representation of ethnic minorities in socialist China. Ethnic and Racial Studies, 39 (12), 2091-2107.
  13. Gellner, E. (1983). Nations and Nationalism. Oxford: Blackwell. Goldmann, K., Hannerz, U. and Westin, C. (2016). Introduction: Nationalism and Internationalism in the Post-Cold War Era İçinde Kjell Goldmann, Ulf Hannerz and Charles Westin (Edt.), Nationalism and Internationalism in the Post-Cold War Era. London: Routledge. 1-22.
  14. Greenfeld, L. (1996). Nationalism and Modernity. Social Research, 63 (1), 3-40.
  15. Greenfeld, L. (