SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cilt: 20 Sayı: 4

Özel Güvenlik Sektöründe Çalışanların Örgütsel Politika Algıları ile İşten Ayrılma Niyetleri Arasındaki İlişkiye İş Doyumlarının Aracılık Etkisi

Serap Benligiray(ANADOLU ÜNİVERSİTESİ)
Uğur Demirci(EMNİYET GENEL MÜDÜRLÜĞÜ)
Pages
23–50
Publication Date
2020-12-23
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçlarına göre iş doyumunun örgütsel politika algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide kısmi aracı etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın temel amacı özel güvenlik sektöründe çalışanların iş doyumlarının, örgütsel politika algıları ile işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkiye etkisini tespit etmektir.
📊
Key Findings & Data:Yapılan analize tesadüfi örneklem kullanılarak uygulanan anket sonrasında ulaşılan 996 gözlem birimi dahil edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçlarına göre iş doyumunun örgütsel politika algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide kısmi aracı etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Özel Güvenlik Sektörü · İş Doyumu · Örgütsel Politika Algısı

Özet

Bu araştırmanın temel amacı özel güvenlik sektöründe çalışanların iş doyumlarının, örgütsel politika algıları ile işten ayrılma niyetleri arasındaki ilişkiye etkisini tespit etmektir. Araştırmanın evrenini Antalya’da çalışan özel güvenlik görevlileri oluşturmaktadır. Yapılan analize tesadüfi örneklem kullanılarak uygulanan anket sonrasında ulaşılan 996 gözlem birimi dahil edilmiştir. Araştırmada Ferris ve Kaçmar (1992) tarafından geliştirilen Örgütsel Politika Algısı Ölçeği; Scott ve arkadaşları (1999) tarafından geliştirilen İşten Ayrılma Niyeti Ölçeği ile Weiss ve arkadaşları (1967) tarafından geliştirilen Minnesota İş Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre iş doyumunun örgütsel politika algısı ile işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkide kısmi aracı etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Benligiray, S., Demirci, U. (2020). Özel Güvenlik Sektöründe Çalışanların Örgütsel Politika Algıları ile İşten Ayrılma Niyetleri Arasındaki İlişkiye İş Doyumlarının Aracılık Etkisi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 20 Sayı: 4, 23–50. https://doi.org/10.18037/ausbd.845695

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (180)

  1. Abbas, H.W., Shafique, M., Qadeer, F., Din, N.M.U., Ahmad, R. ve Saleem, S.S. (2015). Impact of perceptions of organizational politics on employees’ job outcomes: The moderating role of self-efficacy and personal political skills. Sci.Int.(Lahore), 27(3), 2729-2734. Erişim adresi: https://papers.ssrn.com/sol3/sample_issues/ 1480989_CMBO.html
  2. Acker, G.M. (2008). An examination of the relationships between workers and agencies characteristics and three outcome variables: Burnout, role stress, and intent to quit. American Journal of Psychiatric Rehabilitation, 11, 295-309. doi: 10.1080/15487760802186311
  3. Ahmed, I. (2018). Organizational politics and turnover intention: A study from private colleges of Pakistan. International Journal of Business and Management Review, 6(4), 14-28. doi: 10.13140/RG.2.2.28303.02729
  4. Akar, C. ve Yıldırım, Y.T. (2008). Yöneticilerin örgütsel bağlılık, iş tatmini ve rol stres kaynakları arasındaki ilişkiler: Yapısal denklem modeliyle beyaz et sektöründe bir alan uygulaması. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 97-113. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/gaziuiibfd/issue/28328/301040
  5. Akbaş, A. (2016). Öğretmenlerin örgütsel politika algıları ile duygusal emek düzeyleri arasındaki ilişki (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  6. Akın, A., Şaylıkaya, M., Işık, M. ve Oktay, M. (2018, Haziran). Örgütsel güven ve örgütsel bağlılığın işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisi üzerine bir araştırma. 3.Uluslararası Mesleki ve Teknik Bilimler Kongresinde sunulan bildiri, Gaziantep. Erişim adresi: http://www.igdir.edu.tr/duyuru/%C4%B1%C4%B1%C4%B1-uluslararas%C4%B1-mesleki-ve-teknik-bilimler-kongresi-%C3%B6zet-kitab%C4%B1-duyurusu
  7. Akıncı, Z. (2002). Turizm sektöründe işgören iş tatminini etkileyen faktörler: Beş yıldızlı konaklama işletmelerinde bir uygulama. Akdeniz İİBF Dergisi, 4, 1-25. Erişim adresi: https://kutuphane.dogus.edu.tr/mvt/pdf.php
  8. Alanoğlu, M. (2019). Algılanan okul müdürü yönetim tarzları ile öğretmenlerin karara katılma, örgütsel adalet, iş doyumu ve tükenmişlik algıları arasındaki ilişkinin analizi (Yayınlanmamış doktora tezi). Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  9. Alkaya, S. (2015). İş güvencesi memnuniyeti ve çeşitli değişkenlerin işten ayrılma niyetine etkilerinin lojistik regresyon analizi ile incelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Ensrtitüsü.
  10. Allen, D. G. (2008). Retaining talent a guide to analyzing and managing employee turnover. SHRM foundation’s effective practice guidelines serie. Erişim adresi: https://www.shrm.org/hr-today/trends-and-forecasting/special-reports-and-expert-views/Documents/Retaining-Talent.pdf
  11. Alper-Ay, F. ve Keleş, K. (2017). Etkileşimci ve dönüşümcü liderlik tarzlarının ı̇şten ayrılma niyeti ve ı̇ş performansı üzerinde etkisi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(4), 193-203. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/gumussagbil/ issue/32215/ 369332
  12. Alpkan, L., Dilek, H. ve Bozlağan, R. (2005). Liderlik tarzlarının güven ve adalet algısı yoluyla örgütsel bağlılık, iş tatmini ve örgütsel vatandaşlık davranışı üzerinde etkileri. Milli Savunma Üniversitesi Savunma Bilimleri Dergisi, 4(1), 44-69. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/khosbd/issue/19238/204414
  13. Antalya Büyükşehir Belediyesi (2006). 2007-2011 Stratejik plan. Erişim adresi: http://www.sp.gov.tr/upload/xSPStratejikPlan/files/tCQMq+AntalyaBuyuksehirSP20072011.pdf
  14. Aybar, S. ve Marşap A. (2018). Örgütsel politika algısı ile örgütsel bağlılık ilişkisinde örgütsel güvenin düzenleyici rolünün belirlenmesine yönelik İstanbul’daki üniveristelerde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(2), 758-782. doi: 10.20491/isarder.2018.454
  15. Ayhan, Ö. ve Gürbüz, S. (2013, Haziran). Algılanan örgütsel politikanın çalışanların işten ayrılma niyetine etkisinde duygusal bağlılığın rolü: kamu ve özel sektör çalışanların üzerinde bir araştırma. 21.Yönetim Organizasyon Kongresinde sunulan bildiri, Sakarya. Erişim adresi: ftp://ftp.sakarya.edu.tr/KUTUPHANE/yonetimkongresi.pdf
  16. Aylan, S. (2012). Organizasyonlarda psikolojik şiddet (mobbing) ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkiyi tespit etmeye yönelik konaklama işletmelerinde bir uygulama (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Ankara.
  17. Ayobami, A.P. ve Ofoegbu, O.E. (2013). Influence of perception of organizational politics on job satisfaction among university workers in Oyo Town, Nigeria. European Journal of Business and Management, 5(2), 162-169. Erişim adresi: https://iiste.org/Journals/index.php/EJBM/article/view/3939/3997
  18. Baltacı, A. (2018). Din görevlilerinin iş doyumu, iş stresi, tükenmişlik ve işten ayrılma niyeti arasındaki ilişkiler: Çok önemli bir çalışma. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi, 22, 1509-1536. doi: 10.18505/cuid.458233
  19. Bannister, B. D., ve Griffith, R. W. (1986) Applying a causal analytic framework to the mobley, horner and hollingsworth turnover model: A useful reexamination. Journal of Management, 12(3), 433–443. doi: 10.1177/014920638601200312
  20. Baron, R.M. ve Kenny, D.A. (1986). The moderator-mediator variable distinction in social psychological research: Conceptual, strategic, and statistical considerations. Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), 1173-1182. doi: 10.1037//0022-3514.51.6.1173
  21. Başar, U. ve Basım, N. (2015). Effects of organizational identification on job satisfaction: Moderating role of organizational politics. Yönetim ve Ekonomi, 22(2), 663-683. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/146221
  22. Başar, U. ve Varoğlu, A.K. (2016). Örgütsel politika algısının ihmalkarlık üzerindeki etkisinde işten ayrılma niyetinin aracı rolü. Yönetim ve Ekonomi, 23(3), 751-765. doi: 10.18657/yonveek.281961
  23. Bernal, J. G., Gargallo, C. A., Marzo, N. M. ve Rivera, T. P. (2005). Job satisfaction: Emprical evidence of gender differences. Women in Management Review, 20(4), 279-288. doi: 10.1108/09649420510599098
  24. Betz, E.L. (1971). An investigation on job satisfaction as a moderator variable in predicting job success. Journal of Vocational Behavior, 1(2), 123-128. doi: 10.1016/0001-8791(71)90013-3
  25. Bitmiş, M.G., Güney, S. ve Demirel, H. (2014). İletişim doyumu verimlilik ilişkisinde örgütsel bağlılık ve iş tatmininin rolü: Çoklu aracılı bir model testi. H.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 32(2), 57-74. doi: 10.17065/huiibf.88663
  26. Brief, A.P. (1998). Attitudes in and around organizations. California: SAGE Publications.
  27. Burmacıoğlu, S., Polat, M. ve Meydan, C.H. (2013). Örgütsel davranış alanında ilişkisel analiz yöntemleri ve Türkçe yazında aracılık modeli kullanımı üzerine bir araştırma. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 13-26. Erişim adresi: https://kutuphane.dogus.edu.tr/mvt/pdf.php
  28. Büyükbeşe, T. ve Gökaslan, M. (2018). İşe gömülmüşlük, işe adanmışlık ve işten ayrılma niyeti ilişkisi: Bir alan çalışması. Mukaddime, 9(2), 135-154. doi: 10.19059/mukaddime.376745
  29. Chang, C. H., Rosen, C. C. ve Levy, P. E. (2009). The relationship between perceptions of organizational politics and employee attitudes, strain and behavior: A meta-analytic examination. Academy of Management Journal. 52(4), 779-801. doi: 10.5465/amj.2009.43670894
  30. Chang, C., Rosen, C.C., Siemieniec, G. ve Johnson, R. (2012). Perceptions of organizational politics and employee citizenship behaviors: Conscientiousness and self-monitoring as moderators. Journal of Business & Psychology, 27(4), 395-406. doi: 10.1007/s10869-012-9257-6
  31. Chen, S.Y., Wang, J.Y., Chang, C.S., Weng, H.C. (2017). Relational model of organizational politics perception, job satisfaction, job stress, and organizational commitment in hospital nursing staff. Arch Nurs Pract Care, 3(1), 84-93. doi: 10.17352/2581-4265.000031
  32. Chhetri, P., Afshan, N., ve Chatterjee, S. (2016). The impact of perceived organizational politics on work attitudes: The moderating role of leader-member-exchange quality. International Journal of Human Capital and Information Technology Professionals, IGI Global, 5(2), 1-13. Erişim adresi: https://ideas.repec.org/a/igg/jhcitp/v5y2014i2p1-13.html
  33. Cho, H. ve Yang, J. (2018). How perceptions of organizational politics influence self-determined motivation: The mediating role of work mood. Asia Pasific Management Rewiev, 23, 60-69. doi: 10.1016/j.apmrv.2017.05.003
  34. Cohen, A. (1998). An examination of the relationship between work commitment and work outcomes among hospital nurses. Scandinavian Journal of Management, 14(1/2),1-17. doi: 10.1016/S0956-5221(97)00033-X
  35. Cote, S. ve Morgan, L.M. (2002). A longitudinal analysis of the association between emotion regulation, job satisfaction, and intentions to quit. Journal of Organizational Behavior, 23, 947-962. doi: 10.1002/job.174
  36. Cotton, J.L. ve Tuttle, J.M. (1986). Employee turnover: A meta-analysis and review with ımplications for research. The Academy of Management Review, 11(1), 55-70. doi: 10.2307/258331
  37. Crede, M., Chernyshenko, O.S., Stark, S., Dalal, R.S. ve Bashshur, M. (2007). Job satisfaction as mediator: An assesment of job satisfactions’ position within the nomological network. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 8(3), 515-538. doi: 10.1348/096317906X136180
  38. Çankaya, S., Gürdal, O., Tunç, T. ve Orhan, H. (2018). Eğitim-Araştırma hastanelerinde çalışanların iş doyumu, örgütsel bağlılık ve tükenmişlik düzeyleri arasındaki ilişkilerin yapısal eşitlik modeli ile incelenmesi: Ordu ili örneği. SDÜ Tıp Fakültesi Dergisi, 25(4), 436-449. doi: 10.17343/sdutfd.439841
  39. Çavuşoğlu, S. ve Palamutçuoğlu, B.T. (2017). İş tatmininin sanal kaytarma üzerindeki etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 430-444. doi: 10.20875/makusobed.289250
  40. Çelik, M. ve Yıldız, B. (2018). Hemşirelerde mesleki bağlılık, özdeşleşme ve işten ayrılma niyeti ilişkisi: Kamu ve özel sektör karşılaştırması. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2), 47-75. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/iibfdkastamonu/issue/36745/343309
  41. Çelik, S., Dedeoğlu, B.B. ve İnanır, A. (2015). Otel işletmelerindeki etik liderlik, örgütsel bağlılık ve iş tatmini arasındaki ilişki. Ege Akademik Bakış Dergisi, 15(1), 53-64. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/eab/issue/39935/474443
  42. Çelikkalp, Ü., Temel, M. ve Bilgiç, Ş. (2019). Akademisyenlerin iş doyumu ve etkileyen faktörler. Yükseköğretim Dergisi, 9(1), 59–66. doi:10.2399/yod.18.031
  43. Çivici, T. (2016). İş doyumu, demotivasyon faktörleri ve tükenmişlik arasındaki ilişki: Mimarlar üzerine bir araştırma. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(2), 131-150. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/trakyasobed/issue/ 30207/326001
  44. Dağdeviren, N., Musaoğlu, Z., Ömürlü, İ.K. ve Öztora, S. (2011). Akademisyenlerde iş doyumunu etkileyen faktörler. Balkan Med J, 28, 69-74. doi: 10.5174/tutfd.2010.04370.1
  45. Davis, K. (1088), İşletmelerde insan davranışı örgütsel davranış, Çev. Kemal TOSUN ve diğerleri, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayını, Yayın No 199.
  46. Demirci, U. (2019a). İş doyumu ile işten ayrılma niyeti ilişkisine istihdam şekillerinin etkisi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(62), 1246-1258. Erişim adresi: https://www.sosyalarastirmalar.com
  47. Demirci, U. (2019b). The effect of private security police cooperation on the relationship between job satisfaction and occupational commitment. Business & Management Studies: An International Journal, 7(2), 969-997. doi: 10.15295/bmij.v7i2.1097
  48. Demirci, U. ve Ergen, B. (2020). The effect of wage on the private security officers job satisfaction and intention to quit: An emprical study in Turkey. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 19(75), 1314-1334. https://doi.org/10.17755/esosder.616419
  49. Demirci, U. ve Tekiner, M.A. (2019). Örgütsel sinizm ile işten ayrılma niyeti ilişkisi: Kamu ve özel sektör farkı. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(3), 2306-2321. doi: 10.20491/isarder.2019.741
  50. Derik, D. (2019). Ulusal yazın bağlamında işten ayrılma niyetinin öncüllerine ilişkin bir meta-analiz çalışması. Yönetim ve Ekonomi, 26(1), 131-155. doi: 10.18657/yonveek.520699
  51. Dığın, Ö. ve Ünsar, S. (2010). Çalışanların iş güvencesi algılarının belirleyicileri ve iş güvencesinden memnuniyetin organizasyonrl bağlılık, iş stresi ve işten ayrılma niyetine etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26, 133-145. Erişim adresi: http://www.acarindex.com/dosyalar/makale/acarindex-1423876643.pdf
  52. Egan, T.M., Yang, B. ve Bartlett, K.R. (2004). The effects of organizational learning culture and job satisfaction on motivation to transfer learning and turnover intention. Human Resource Development Quarterly, 15(3), 279–301. doi: 10.1002/ hrdq.1104
  53. Emami, R., Moradi, E., Idrus, D. ve Almutairi, D.O. (2012). Investing the relationship between organizational learning culture, job satisfaction and turnover intention in it SMEs. International Journal of Innovative Ideas, 12(1), 8-23. Erişim adresi: http://www.publishtopublic.com
  54. Engin, T. (2008). Sportif organizasyonlarda özel güvenlik. Türk İdare Dergisi, S: 460 (Eylül), 169-179. Erişim adresi: http://www.tid.gov.tr/Sayfalar/TumSayilar.aspx
  55. Erbaşı, A. (2019). Performans değerlendirme hatalarının çalışanların işten ayrılma niyetleri ve yöneticilerine güvenleri üzerindeki etkisi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 15(1), 223-240. doi: 10.17130/ijmeb.2019149867
  56. Eryılmaz, İ. ve İspirli, D. (2014). Algılanan örgütsel politikanın iş tatminine etkisi: Örgüt ikliminin aracılık rolü. 2. Örgütsel Davranış Kongresinde sunulan bildiri. Kayseri. Erişim adresi: https://avesis.erciyes.edu.tr/yayin/0c7e4d65-ec9a-4e05-ac41-072d3fa135a7/2-orgutsel-davranis-kongresi-bildiriler-kitabi
  57. Eryılmaz, M. B. (2006). Özel güvenlik, Ü. Cizre (Ed.), Almanak Türkiye 2005 güvenlik sektörü ve demokratik gözetim (s.124-133) içinde, İstanbul: TESEV Yayınları.
  58. Ferris, G. R., Frink, D. D., Galang, M. C., Zhou, J., Kacmar, K. M., ve Howard, J. L. (1996). Perceptions of organizational politics: Prediction, stress-related implications, and outcomes. Human Relations, 49, 233-266. doi: 10.1177/00187267960 4900206
  59. Ferris, G. R., Russ, G. S. ve Fandt, P. M. (1989). Politics in organizations. R. A. Giacalone & P. Rosenfeld (Ed.), Impression management in the organization (s.143-170) içinde, Hillsdale, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
  60. Ferris, G.R. ve Kacmar, K.M. (1992). Perception of Organizational Politics. Journal of Management. 18(1), 93-116. doi: 10.1177/014920639201800107
  61. Ferris, G.R., Fedor, D.B., Chachere, J.G. ve Pondy, L.R. (1989). Myths and politics in organizational contexts. Group and Organization Studies, 14, 83-103. doi: 10.1177/105960118901400108
  62. Ferris, G.R., Adams, G., Kolodinsky, R.W., Hochwarter, W.A. ve Ammeter, A.P. (2002). Perceptions of organizational politics: Theory and research directions. F.J. Yammarino ve F. Dansereau (Eds.), Research in multi-level issues (Cilt 1) içinde. Oxford: JAI Press/Elsevier Science. doi: 10.1016/S1475-9144(02)01037-8
  63. Ferris, G.R., Frink, D.D., Bhawuk, D.P., Zhou, J. ve Gilmore, D.C. (1996). Reactions of diverse groups to politics in the workplace. Journal of Management, 22(1), 23-44. doi: 10.1177/014920639602200102
  64. Frenkel, S., Sanders, K. ve Bednall, T. (2012). Employee perceptions of management relations as influences on job satisfaction and quit intentions. Asia Pacific Journal of Management, 30, 7-29. doi: 10.1007/s10490-012-9290-z
  65. Gandz, J. ve Murray, V. V. (1980). The experience of workplace politics. Academy of Management Journal. 23(2), 237-251. doi: 10.2307/255429
  66. Gbadamosi, L. ve Chinaka, N.J. (2011). Organizational politics, turnover intention and organizational commitment as predictors of employees’ efficiency and effectiveness in academia. Proceeding of Informing Science & IT Education Conference konferansında sunulan bildiri, Serbia and Montenegro. doi: 10.28945/1461
  67. Ghiselli, R., La Lopa, M. ve Bai, B. (2001). Job satisfaction, life satisfaction, and turnover ıntent: Among food-service managers. The Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly, 42(2), 28-37. doi: 10.1016/S0010-8804(01)80036-7
  68. Griffeth, R.W., Hom, P.W. ve Gaertner, S. (2000). A meta-analysis of antecedents and correlates of employee turnover: Update, moderator tests and research implications for the next millennium. Journal of Management, 26, 463-88. doi: 10.1177/014920630002600305
  69. Gull, S. ve Zaidi, A. A. (2012). Impact of Organizational politics on employees’ job satisfaction in the health sector of Lahore Pakistan. Interdisciplinary Journal of Contemporary Research in Business, 4(2). 156-170. Erişim adresi: https://journal-archieves19.webs.com/156-170.pdf
  70. Güzel, B. ve Ayazlar, G. (2014). Örgütsel adaletin örgütsel sinizm ve işten ayrılma niyetine etkisi: Otel işletmeleri araştırması. KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(26), 133-142. Erişim adresi: https://hdl.handle.net/11492/560
  71. Hançer, M. ve George, R. T. (2003). Job satisfaction of restaurant employees: An emprical investigation using the Minnesota Satisfaction Questionnaire. Journal of Hospitality &Tourism Research, 27(1), 85-100. doi: 10.1177/1096348002238882
  72. Harris, K.J., James, M. ve Boonthanom, R. (2005). Perceptions of organizational politics and cooperation as moderators of the relationship between job strains and intent to turnover. Journal of Managerial Issues, 17(1), 26-42. Erişim adresi: https://www.jstor.org/stable/40604473
  73. Harris, R.B., Harris, K.J. ve Harvey, P.A. (2007). A test of competing models of the relationships among perceptions of organizational politics, perceived organizational support, and individual outcomes. The Journal of Social Psychology, 147(6), 631-655. doi: 10.3200/SOCP.147.6.631-656
  74. Hassan, H., Vina, T.M.H. ve Ithnin, N.S. (2017). Perceived organizational politics nd job satisfaction: The role of personality as moderator. Log Forum, 13(4), 479-493. doi: 10.17270/J.LOG.2017.4.8
  75. Hom, P.W., Caranikas-Walker, F., Prussia, G.E. ve Griffeth, R.W. (1992). A meta analytical structural equations analysis of a model of employee turnover. Journal of Applied Psychology, 77(6), 890-909. doi: 10.1037/0021-9010.77.6.890
  76. Huang, I.C., Chuang, C.H.J. ve Lin, H.C. (2003). The role of burnout in the relationship between perceptions off organizational politics and turnover intentions. Public Personnel Management, 32(4), 519-531. doi: 10.1177/009102600303200404
  77. İstanbul Güvenlik Anonim Şirketi. (2019, 9 Ekim). Erişim adresi: https://istguven.istanbul/ozel-guvenlik-sektoru-buyuyor/.
  78. Javed, A., Gulzar, A. ve Hussain, W. (2015). Organizational politics and bank frontline employee outcomes with the mediating role of work engagement. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 5(3), 225-233. doi: 10.6007/IJARBSS/v5-i3/1519
  79. Kacmar, K. M. ve Ferris, G. R. (1991). Perceptions of Organizational Politics Scale (POPS): Development and construct validation. Educational and Psychological Measurement, 51, 193–205. doi: 10.1177/0013164491511019
  80. Kacmar, K.M. ve Baron, R.A. (1999). Organizational politics: The state of the field links to related processes, and an agenda for future research. K.M. Rowland, G.R. Ferris (Ed.), Research in Personnel and Human Resources Management (s.1-39) içinde, JAI Press Inc., Greenwich.
  81. Kacmar, K.M. ve Carlson, D.S. (1997). Further validation of the Perceptions of Politics Scale (POPS): A multiple sample ınvestigation. Journal of Management, 23(5), 627-658. doi: 10.1016/S0149-2063(97)90019-2
  82. Karacaoğlu, K. (2015). Çalışanların iş güvencesizliğinin işten ayrılma niyetleri üzerindeki etkisi: Alanya bölgesindeki beş yıldızlı otellerde bir araştırma. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 7(1), 13-21. Erişim adresi: https://kutuphane.dogus.edu.tr/mvt/pdf.php
  83. Karatepe, O.M. (2011). Perceptions of organizational politics and hotel employee outcomes: The mediating role of work engagement. IJCHM, 25(1), 82-104. doi: 10.1108/09596111311290237
  84. Kasalak, G. (2019). Algılanan örgütsel toksisitenin iş doyumu üzerine etkisi: Duygusal bağlılığın aracı rolü. International Journal of Society Research, 13(19), 1283-1309. doi: 10.26466/opus.537424
  85. Kaymaz, K. ve Erbi, H. (2018). Bilgi güvenliğinde stres faktörlerinin iş tatmini üzerindeki etkileri: AR-GE merkezi olan işletmeler üzerinde bir araştırma. İSGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 20(4), 95-112. Erişim adresi: http://hdl.handle.net/11452/1138
  86. Khalid, S. ve Ishaq, S. (2015). Job related outcomes in relation to perceived organizational politics. Pakistan Economic and Social Review, 53(1), 133-148. Erişim adresi: http://pu.edu.pk/images/journal/pesr/PDF-FILES/7%20KHALID%20Job%20Related _v53_1_15.pdf
  87. Khan, A. ve Hussain, N. (2016). The analysis of the Perception of Organizational Politics among university faculty. Pakistan Business Review. 18(2), 451-467. Erişim adresi: https://journals.iobmresearch.com/index.php/PBR/article/view/826/163
  88. Köroğlu, Ö. (2012). İçsel ve dışsal iş doyum düzeyleri ile genel iş doyum düzeyi arasındaki ilişkinin belirlenmesi: Turist rehberleri üzerinde bir araştırma. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(2), 275-289. Erişim adresi: http://journal.dogus.edu.tr/index.php/duj/ article/view/576
  89. Kumar, P. ve Ghadially, R. (1989). Organizational politics and its effects on members of organizations. Human Relations, 42(2), 305-314. doi: 10.1177/ 001872678904200402
  90. Kurnaz, S. (2019). Liderlik tarzı örgütsel sessizlik ilişkisinde örgütsel politikanın düzenleyici rolü: Kamu kurumlarında bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı.
  91. Kurt, H. S. (2019). Psikolojik sözleşme ihlalinin işten ayrılma niyeti üzerindeki etkisinde çalışanın algıladığı lider-üye etkileşimi kalitesinin rolü. (Yayınlanmamış doktora tezi). İstanbul Arel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  92. Kurt, İ. (2010). Rol stres kaynakları ve iş tatmini arasındaki ilişkide amirin algılanan sosyal desteğinin etkisi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(1), 79-87. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/oybd/issue/16335/171012
  93. Labrague, L.J., McEnroe-Petitte, D.M., Gloe, D., Tsaras, K., Arteche, D.L. ve Maldia, F. (2017). Organizational politics, nurses’ stress, burout levels, turnover intention and job satisfaction. International Nursing Review, 64 (1), 109-116. DOI: 10.1111/inr.12347
  94. Lambert, E. G., Lynne Hogan, N. ve Barton, S. M. (2001). The impact of job satisfaction on turnover intent: A test of a structural measurement model using a national sample of workers. The Social Science Journal, 38(2), 233-250. doi: 10.1016/S0362-3319(01)00110-0
  95. Locke, A.E. (1983). The Nature and cause of job satisfaction. M.Dunnette (Ed.), Handbook of Industrial and Organizational Psychology (s.1297-1349) içinde. New York: John Wiley and Sons.
  96. Maden Turgut, E. (2010). İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi ve İstanbuldaki devlet üniversite hastanelerinde çalışan ameliyathane hemşirelerine yönelik bir araştırma. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  97. Masum, A.K., Azad, M.A., Hoque, K.E., Beh, L.S., Wanke, P. ve Arslan, Ö. (2016). Job satisfaction and intention to quit: An emprical analysis of nurses in Turkey. PeerJ, 26(4), doi: 10.7717/peerj.1896
  98. Mayes, B. T. ve Allen, R. W. (1977). Toward a definition of organizational politics. The Academy of Management Review, 2(4), 672-678. doi: 10.5465/amr.1977. 4406753
  99. Meisler, G. ve Vigoda-Gadot, E. (2014). Perceived organizational politics, emotional ıntelligence and work outcomes: Empirical exploration of direct and ındirect effects. Personnel Review, 43(1), 116-135. doi: 10.1108/PR-02-2012-0040
  100. Miller, B.K., Rutherford, M.A. ve Kolodinsky, R.W. (2008). Perceptions of organizational politics: A meta-analysis of outcomes. Journal of Business and Psychology, 22(3), 209–222. doi: 10.1007/s10869-008-9061-5
  101. Mintzberg, H. (1983). Power in and around organizations. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
  102. Mintzberg, H. (1985). The organization as political arena. Journal of Management Studies, 22(2), 133-154. doi: 10.1111/j.1467-6486.1985.tb00069.x
  103. Mobley, W.H. (1982). Employee turnover: Causes, consequences, and control. Massachusetts: Addison-Wesley Series on Managing Human Resources.
  104. Mobley, W. H., Griffeth, R., Hand, H. ve Meglino, B. (1979). A review and conceptual analysis of the employee turnover process. Psychological Bulletin, 86, 493-522. doi: 10.1037/0033-2909.86.3.493
  105. Mohan Bursalı, Y. ve Bağcı, Z. (2011). Çalışanların örgütsel politika algıları ile politik davranışları arasındaki karşılıklı ilişkiler. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9, 23-41. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/pausbed/ issue/34721/383879
  106. Mosadeghrad, A. M., Ferlie, E. ve Rosenberg, D. (2011). A study of relationship between job stress, quality of working life and turnover intention among hospital employees. Health Services Management Research, 24, 170–181. doi:10.1258/hsmr.2011.011009
  107. Muchinsky, P.M. (2000). Psychology applied to work (Sixth Edition). USA: Wadsworth
  108. Muhammad, A. H. (2007). Antecedents of organizational politics perceptions in Kuwait business organizations. Competitiveness Review: An International Business Journal, 17(4), 234-247. doi:10.1108/10595420710844325
  109. Naktiyok, S. ve Yıldırım, F. (2018). Etik iklimin iş tatmini ve işe yabancılaşma düzeyine etkisi, ETÜ Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(6), 57-71. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/etusbed/issue/40179/477946
  110. O’Neill, J. W., Harrison, M. M., Cleveland, J., Almeida, D., Stawski, R. ve Crouter, A.C. (2009). Work–Family climate, organizational commitment, and turnover: Multilevel contagion effects of leaders. Journal of Vocational Behavior, 74(1), 18-29. doi: 10.1016/j.jvb.2008.10.004
  111. Ocak, M., Güler, M. ve Basım, H.N. (2016). Psikolojik sermayenin örgütsel bağlılık ve iş tatmini tutumları üzerine etkisi: Bosnalı öğretmenler üzerine bir araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İİBF Dergisi, 6(1), 113-130. doi: 10.18074/cnuiibf.274
  112. Ojiabo, N.T.J.U. ve Alagah, A.D. (2017). Organizational politics and employee’s job satisfaction in the health sector of Rivers State. International Journal of Advanced Academic Research, 3 (7), 88-106. Erişim adresi: https://www.ijaar.org/articles/Volume3-Number7/Social-Management-ciences/ijaar-sms-v3n6-jn17-p17.pdf
  113. Orhaner, E. ve Mutlu, S. (2019). Sağlık personelinin iş tatmininin motivasyon üzerine etkisi. Uluslararası Sağlık Yönetimi ve Stratejileri Dergisi, 4(1), 74-93. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/471497
  114. Ölçer, F. (2015). The investigation of the relationship between organizational justice and turnover intention: The mediating role of organizational commitment. Economic Computation & Economic Cybernetics Studies & Research, 49(3), 223-241. Erişim adresi: http://www.ecocyb.ase.ro/nr20153/14%20-%20Ferit%20Olcer.pdf
  115. Özdemir, F. (2006). Örgütsel iklimin iş tatmin düzeyine etkisi: Tekstil sektöründe bir araştırma. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı.
  116. Özkalp, E. ve Kırel, Ç. (2013). Örgütsel davranış. Bursa: Ekin Yayınevi.
  117. Öztürk Çiftçi, D., Meriç, E. ve Meriç, A. (2015). Örgütsel sessizlik, tükenmişlik ve işten ayrılma niyeti ilişkisi: ordu ili özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde bir uygulama. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(41), 996-1007. Erişim adresi: https://www.sosyalarastirmalar.com/cilt8/sayi41_pdf/5egitim/ozturkciftci_didem_erdalmeric.pdf
  118. Paille, P. (2006). The relationship between job involvement, organizational citizenship and intention to withdrawal. European Review of Applied Psychology, 56(2), 139-149. doi: 10.1016/j.erap.2005.06.001
  119. Park, J., Yoon, S., Moon, S.S., Lee, K.H. ve Park, J. (2017). The effect of occupational stress, work-centrality, self-efficacy, and job satisfaction on intent to quit among long-term care workers in Korea. Home Health Care Services Quarterly, 36(2), 96-111. doi: 10.1080/01621424.2017.1333479
  120. Parker, C.P., Dipboye, R.I. ve Jacson, S.I. (1995). Perceptionas of organizational politics: An investigation of antecedents and consequences. Journal of Management, 21(5), 891-912. doi: 10.1177/014920639502100505
  121. Pekmezci, M., Ateş, M.F. ve Turgut, H. (2017). The moderating role of job satisfaction on the relationship between servant leadership and turnover intention. İşletme Araştırmaları Dergisi, 9(2), 300-314. Erişim adresi: https://isarder.com/2017/vol.9_issue.2_ article16_extensive_summary.pdf
  122. Pfeffer, J.(1981). Power in organizations (Vol. 33). Marshfield, MA: Pitman.
  123. Poon, J. (2004). Effects of performance appraisal politics on job satisfaction and turnover intention. Personnel Review, 33(3), 322-334. doi: 10.1108/00483480410528850
  124. Poon, J. M. (2003). Situational antecedents and outcomes of organizational politics perceptions. Journal of Managerial Psychology, 18(2), 138-155. doi: 10.1108/026839403104 65036
  125. Porter, L.W., Steers, R.M., Mowday R.T. ve Boulian, P.V. (1974). Organizational commitment, job satisfaction and turnover among psychiatric technicians. Journal of Applied Psychology, 59(5), 603-609. doi: 10.1037/h0037335
  126. Price, J. L. (2001). Reflections on the determinants of voluntary turnover. International Journal of Manpower, 22(7), 660-624. doi: 10.1108/EUM0000000006233
  127. Price, J.L. ve Mueller, C.W. (1986) Absenteeism and turnover among hospital employees. Greewich, CT:JAI Pres
  128. Rahman, U., Sulaiman, W.S.W., Nasir, R. ve Omar, F. (2014). The role of job satisfaction as mediator in the relationship between self-efficacy and organizational citizenship behavior among Indonesian teachers. International Journal of Business and Social Science, 5(9), 255-261. Erişim adresi: http://www.ijbssnet.com/journals/ Vol_5_No_9_August_2014/30.pdf
  129. Ridaryanto, P., Ghozali, I. ve Purwanto, A. (2017). Job satisfaction as a moderating variable in the relationship between organizational justice and acceptance of dysfunctional audit behaviour. International Business Management, 11(11), 1953-1963. doi: 10.36478/ibm.2017.1953.1963
  130. Rizwan, M., Shahid, M., Shafiq, H., Tabassum, S., Bari, R. ve Umer, J. (2013). Impact of psychological factors on employee turnover ıntentions, International Journal of Research in Commerce, Economics and Management, 3(3), 63-69. doi:10.5296/ ijhrs.v4i2.5906
  131. Scott C. R., Connaughton S. L., Diaz-Saenz H. R., Maguire K., Ramirez R., Richardson B., Shaw S. P. ve Morgan D. (1999). The impacts of communication and multiple identifications on intent to leave: A multimethodological exploration. Management Communication Quarterly. 12, 400-435. Erişim adresi: http://comminfo.rutgers.edu/ images/comprofiler/plug_profilegallery/98/pg_936611571.pdf
  132. Semercioğlu, S., Tengilimoğlu, D. ve Semercioğlu, M.G. (2012). Özel ve kamu hastanelerinde çalışan tıbbi sekreterlerin iş doyumu ve örgütsel güven düzeylerinin karşılaştırılmasına yönelik bir alan araştırması. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 1(4), 225-238. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/gumussagbil/issue/7506/98947
  133. Serçeoğlu, N., Işık, Z. ve Çetinkaya, M.Y. (2016). İşyeri zorbalığının işten ayrılma niyeti üzerine etkisi: Konaklama işletmelerinde çalışan personel üzerine bir araştırma. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(45), 1099-1109. doi: 10.17719/jisr.20164520683
  134. Sevimli, F. ve İşcan, Ö.F. (2005). Bireysel ve iş ortamına ait etkenler açısından iş doyumu. Ege Üniversitesi, İ.İ.B.F. Akademik Bakış Dergisi, 5(1-2), 55-64. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/eab/issue/39836/472327
  135. Shore, L. M., Newton, L. A. ve Thornton, G. C. (1990). Job and organizational attitudes in relation to employee behavioral intentions. Journal of Organizational Behavior, 11(1), 57-67. doi: 10.1002/job.4030110108
  136. Sidin, J.P., Stephen, L.S.Jr. ve Jennifer, B. (2015). Family-Work conflict and intention to quit among hotel employees in Sabah. Malaysian Journal of Business and Economics, 2(1), 63-81. Erişim adresi: https://www.ums.edu.my/mjbe/images/mjbe/2015/ vol2/5.pdf
  137. Summers, T.P. ve Hendrix, W. H. (1991). Modeling the role of pay equity perceptions: A field study. Journal of Occupational Psychology, 64(1), 145-157. doi: 10.1111/j.2044-8325.1991.tb00549.x
  138. Şevik, Ü. (2019). Algılanan örgütsel politika ile pozitif psikolojik sermayenin iş tatmini, işten ayrılma niyeti ve örgütsel sessizlik üzerine etkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi, İşletme Enstitüsü.
  139. Tan, Ç. ve Ulaş, A.H. (2016). İlköğretim okul yöneticilerinin takım liderlik davranışlarının öğretmenlerin iş doyumu, örgütsel adanmışlık ve örgütsel vatandaşlık düzeylerine etkisi. EKEV Akademi Dergisi, 20 (65), 65-80. Erişim adresi: http://www.ekevakademi.org/Makaleler/1369054179_04%20Cetin%20TAN.pdf
  140. Tanova, C. ve Holtom, B. C. (2008). Using job embeddedness factors to explain voluntary turnover in four European countries. The International Journal of Human Resource Management, 19(9), 1553–1568. doi: 10.1080/09585190802294820.
  141. Taslak, S. (2015). Banka çalışanlarının işten ayrılma niyetleri üzerinde etkili olan faktörlere yönelik bir araştırma: Muğla ili örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(12), 145-160. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/makusobed/issue/19444/206861
  142. Taşlıyan, M. ve Hırlak B. (2016). Otantik liderlik, psikolojik sermaye, ı̇şten ayrılma niyeti ve çalışan performansı arasındaki ı̇lişki: Hemşireler üzerinde bir araştırma. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Dergisi, 56, 92-115. Erişim adresi: https://www.akademikbakis.org/
  143. Terason, Z. (2018). Managerial turnover intention as a result of leadership behavior, job satisfaction and organizational commitment: Evidence from cross-national fitness enterprises in Thailand. Academy of Strategic Management Journal, 17(1), 1-12. Erişim adresi: https://www.abacademies.org/journals/academy-of-strategic-management-journal-home.html
  144. Tett, R. P., ve Meyer, J. P. (1993). Job satisfaction, organizational commitment, turnover intention, and turnover: Pathanalyses based on meta-analytic findings. Personnel Psychology, 46, 259-293. doi: 10.1111/j.1744-6570.1993.tb00874.x
  145. Thau, S. ve Mitchell, M. S. (2010). Self-gain or self-regulation impairment? Tests of competing explanations of the supervisor abuse and employee deviance relationship through perceptions of distributive justice. Journal of Applied Psychology, 95(6), 1009-1031. doi:10.1037/a0020540
  146. Tolay-Sabuncuoğlu, E. (2007). Eğitim, örgütsel bağlılık ve ı̇şten ayrılma niyeti arasındaki ı̇lişkilerin ı̇ncelenmesi. Ege Akademik Bakış, 7(2), 631-636. doi: 10.18657/yonveek.520699
  147. Töngel, E. (2015). Örgütsel bağlılık ve amaç karşıtı iş davranışları arasındaki ilişkide iş doyumunun rolü. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  148. Tuncer, M. (2014). Otel çalışanlarının işten ayrılma eğilimi: Sayfiye ve şehir otellerinde bir uygulama. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 419-430. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ataunisosbil/issue/2837/38718
  149. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği. (2014). Türkiye özel güvenlik hizmetleri meclisi sektör raporu 2014. Ankara. Erişim adresi: https://tobb.org.tr/Documents/yayinlar/2014/ ozel_guvenlik_meclisi_int.pdf.
  150. Uslu, S. ve Aktaş, H. (2017). İşten ayrılma niyeti ile örgütsel sessizlik etkileşiminde iş güvencesi memnuniyeti ve iş güvencesi endeksinin aracı rolü: Özel bir hastane çalışanları üzerinde bir araştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 12, 141-160. doi: 10.17153/oguiibf.298772
  151. Uysal-Irak, D. (2014). Birey-Çevre uyumu: Çalışanların örgüt uyumlarının yaşama ilişkin doyum ve işten ayrılma niyetiyle ilişkisi. Türk Psikoloji Dergisi, 29(74). 34-45. Erişim adresi: https://www.psikolog.org.tr/tr/yayinlar/dergiler/1031828/tpd130044332014 0000m000047.pdf
  152. Valle, M. ve Perrewe, P. L. (2000). Do politics perceptions relate to political behaviors? Tests of an implicit assumption and expanded model. Human Relations, 53(3), 359-386. doi: 10.1177/0018726700533004
  153. Valle, M. ve Witt, L.A. (2001). The moderating effect of teamwork perceptions on the organizational politics-job satisfaction relationship. The Journal of Social Psychology, 141(3), 379-388. doi: 10.1080/00224540109600559
  154. Van Schalkwyk, S., Du Toit, D.H., Bothma, A.S. ve Rothmann, S. (2010). Job insecurity, leadership empowerment behaviour, employee engagement and intention to leave in a petrochemical laboratory: original research. SA Journal of Human Resource Management, 8(1), 1–7. doi: 10.4102/ sajhrm.v8i1.234
  155. Vieira, J.A.C. (2005). Skill mismatches and job satisfaction. Economic Letters, 89, 39-47. Erişim adresi: http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0165-1765(05)00183-7
  156. Vigoda, E. (2001). Reactions to organizational politics: A cross-cultural examination in Israel and Britain. Human Relations, 54(11), 1483-1518. doi: 10.1177/00187267015411004
  157. Vigoda, E. ve Drory, A. (2006). Handbook of organizational politics. UK: Edward Elgar Publishing.
  158. Wang, J. (2018). Relational model of organizational politics perception, job satsfaction, job stress, and organizational commitment in hospital nursing staff. Archives of Nursing Practice and Care, 3(1), 84-93. doi: 10.17352/ANPC.000031
  159. Wang, Y., Yang, C. ve Wang, K. (2012). Comparing public and private employees’ job satisfaction and turover. Public Prsonnel Management, 41(3), 557-573. doi: 10.1177/009102601204100310
  160. Weiss, D.J., Dawis, R.W., England, G.W. ve Lofquist, L.H. (1967). Manual for the Minnesota Satisfaction Quesitionnaire. Erişim adresi: http://vpr.psych.umn.edu/sites/g/files/ pua2236/f/monograph_ xxii_-_manual_for_the_mn_satisfaction_questionnaire.pdf.
  161. Weng, Q., Wy, S., McElroy, J.C. ve Chen, L. (2018). Place attachment, intent to relocate and intent to quit: The moderating role of occupational commitment. Journal of Vocational Behavior, 108, 78-91. doi:10.1016/j.jvb.2018.06.002.308
  162. Witt, L. A., Andrews, M. C. ve Kacmar, K. M. (2000). The role of participation in decision-making in the organizational politicsjob satisfaction relationship. Human Relations, 53(3), 341-358. doi:10.1177/0018726700533003
  163. Yasım, Y.K. ve Uğur, A. (2016). Bankacı kadınların örgütsel sinizm algılarının işten yrılma niyetine etkisi: Ordu ili örneği. ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 15, 554-572. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/odusobiad/issue/27575/290223
  164. Yavuz, M. ve Akça, M. (2018). Çatışma, stres, tükenmişlik ve işten ayrılma niyeti: Medeni durum ve cinsiyete göre farklılıkların incelenmesi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2, 827-846. doi: 10.20491/isarder.2018.457
  165. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). Spss uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık
  166. Yeşilyurt, H. ve Koçak, N. (2013). İş doyumu ve örgütsel vatandaşlık davranışı arasındaki ilişkinin otel işletmeleri açısından incelenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16 (2), 303-324. doi: 10.16953/deusbed.76900
  167. Yıldırım, B. I. ve Yirik, Ş. (2014). İşgörenlerin iş güvencesi algıları ve işten ayrılma niyetleri ilişkisi: Belek bölgesi beş yıldızlı otel çalışanları örneği. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6, 123-140. Erişim adresi: http://sosbilder.igdir.edu.tr
  168. Yıldırım, F. (2007). İş doyumu ve örgütsel adalet ilişkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 62(1), 253-278. doi: 10.1501/SBFder_0000002016
  169. Yıldız, Z., Ayhan, S. ve Erdoğmuş, Ş. (2009). The impact of nurses’ motivation to work, job satisfaction, and sociodemographic characteristics on intention to quit their current job: An empirical study in Turkey. Applied Nursing Research, 22, 113-118. doi: 10.1016/j.apnr.2007.06.002
  170. Yılmaz, B. (2016). Personel memnuniyetinin iş verimliliği üzerine etkisi: Gümrüksüz satış mağazasında bir uygulama. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Erişim adresi: https://hdl.handle.net/ 11363/210
  171. Yılmaz, B. ve Halıcı, A. (2010). İşgücü devir hızını etkileyen etmenler: Sekreterlik mesleğinde bir araştırma. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 2(2), 94-95. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ulikidince/issue/21623/232262
  172. Yousef, D.A. (2002). Job satisfaction as a mediator of the relatonship between role stressors and organizational commitment: A studyfrom an Arabic cultural perspective. Journal of Managerial Psychology, 17(4), 250-266. doi: 10.1108/02683940210428074
  173. Yusof, J.M., Zulkiffli, S.N.A., Padlee, S.F. ve Yusof, N.A. (2018). The relationship between organizational politics, job satisfaction and turnover intention in the maritime-related agencies in the east coast of Peninsular Malaysia. International Conference on Economics, Business and Education toplantısında sunulan bildiri. doi: 10.18502/kss.v3i10.3188
  174. Yücel, İ. ve Demirel, Y. (2013). Mevcut iş alternatiflerinin iş tatmini ve işten ayrılma ilişkisi üzerine etkisi: “Başka bir yol daha olmalı!”. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(2), 159-177. Erişim adresi: https:// dergipark.org.tr/tr/pub/atauniiibd/issue/2709/35850
  175. Yüksel, H. ve Yüksel, M. (2014). İş doyumu ile işten ayrılma düzeyi arasındaki ilişki: İlköğretim öğretmenleri üzerinde bir uygulama. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(32), 559-572. Erişim adresi: https://www.sosyalarastirmalar.com
  176. Yüksel, M. (2013). Örgütsel politika, Hofstede’in örgüt kültürü boyutları, iş tutumları ve iş çıktıları ilişkisi (Yayınlanmamış doktora tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  177. Zaleznik, A. (1999). Power and politics in organizational life. The McKinsey Quarterly, 7(4), 57-85. Erişim adresi: https://www.mckinsey.com/quarterly/overview#
  178. Zeynel, E. ve Çarıkçı, İ.H. (2015). Mesleki motivasyonun, iş tatmini ve örgütsel bağlılık üzerindeki etkisi: Akademisyenler üzerine görgül bir araştırma. SDÜ İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(3), 217-248. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/sduiibfd/issue/20858/223750
  179. Zeytinoglu, I. U., Denton, M., Davies, S., Baumann, A., Blythe, J. ve Boos, L. (2007). Deteriorated external work environment, heavy workload and nurses' job satisfaction and turnover intention. Canadian Public Policy, 33(1), 31-47. doi: 10.3138/0560-6GV2-G326-76PT
  180. Zhang, T. (2018). The relationship of percieved organizational support to affective commitment, emotional exhaustion and turnover intention-A study of general practitioners in Shanghai Community Health Centers in China (Yayınlanmamış doktora tezi). ISCTE University Institute of Lisbon. Erişim adresi: http://hdl.handle.net/10071/17103