SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 21 Sayı: 1

Sağlık Kuruluşlarında Halkla İlişkilerin Etkinliğini Ölçme: Özel ve Kamu Sağlık Kuruluşlarının Karşılaştırılması

Engin Çelebi(ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ)
Pages
81–98
Publication Date
2021-03-24
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, sağlık kuruluşlarının halkla ilişkiler algılamalarını güçlendirmenin aynı zamanda sağlık kuruluşlarına olan olumlu toplumsal algıyı ve kurumsal itibar algısını güçlendirmek anlamına gelebileceği bulgusuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kuruluşlar için halkla ilişkiler biriminin değeri hedef kitlelerle sürdürülen ilişkilerin kalitesine dayanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Bu yüzden sağlık hizmeti alıcılarının sağlık kuruluşları tercihlerini anlamak ve olumlu ilişkisel sonuçlara ulaşabilmek için yeni ve farklı stratejiler gerekebilir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, sağlık kuruluşlarının halkla ilişkiler algılamalarını güçlendirmenin aynı zamanda sağlık kuruluşlarına olan olumlu toplumsal algıyı ve kurumsal itibar algısını güçlendirmek anlamına gelebileceği bulgusuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Halkla İlişkiler · İlişki Yönetimi · Sağlık Kuruluşları

Özet

Kuruluşlar için halkla ilişkiler biriminin değeri hedef kitlelerle sürdürülen ilişkilerin kalitesine dayanmaktadır. Sağlık kuruluşlarına karşı duyulan memnuniyet, güven ve bağlılık duygusunun ise psikolojik ve sosyal gerçeklikleri vardır. Bu yüzden sağlık hizmeti alıcılarının sağlık kuruluşları tercihlerini anlamak ve olumlu ilişkisel sonuçlara ulaşabilmek için yeni ve farklı stratejiler gerekebilir. Bu stratejiler içinde ise halkla ilişkilerin ve etkili iletişim tekniklerinin rolünü araştırmak gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı sağlık kuruluşlarında halkla ilişkiler çalışmalarının etkisini ölçmek ve hedef kitlelerin duygusal ve davranışsal tutumları üzerindeki etkisini belirlemektir. Araştırma özel ve kamu sağlık kuruluşlarından düzenli olarak en az 3 ay hizmet alan 249 sağlık hizmeti alıcısı üzerinde uygulanmıştır ve sonuçların karşılaştırılması amaçlanmıştır. Araştırma sonucuna göre halkla ilişkilerde ilişkisel sonuçların hem özel sağlık kuruluşlarında hem de kamu sağlık kuruluşlarında sağlık hizmeti alıcılarının duygusal ve davranışsal tutumları üzerine olumlu etkisinin olduğu ortaya çıkartılmıştır. Hem kamu hem de özel sağlık kuruluşlarında en önemli boyutlar güven ve memnuniyet olarak ölçülmüştür. Her iki sağlık kuruluşu sektöründe de ilişkisel sonuçlar arasında anlamlı bir korelasyon vardır ve olumlu sonuçlar benzerlik göstermektedir. Sonuç olarak, sağlık kuruluşlarının halkla ilişkiler algılamalarını güçlendirmenin aynı zamanda sağlık kuruluşlarına olan olumlu toplumsal algıyı ve kurumsal itibar algısını güçlendirmek anlamına gelebileceği bulgusuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

Çelebi, E. (2021). Sağlık Kuruluşlarında Halkla İlişkilerin Etkinliğini Ölçme: Özel ve Kamu Sağlık Kuruluşlarının Karşılaştırılması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 Sayı: 1, 81–98. https://doi.org/10.18037/ausbd.902563

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Chia, J. (2004). Is trust a necessary component of relationship management?. Journal of Communication Management, 9(3), 277–285. doi:10.1108/13632540510621515
  2. Coombs, W.T. ve Holladay, S.J. (2007). The negative communication dynamic. Journal of Communication Management, 11(4), 300–312. Doi:10.1108/13632540710843913
  3. Çelebi, E. (2019). Halkla ilişkiler uygulamaları nasıl olmalı?. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
  4. Çelebi, E. (2020a). Kurumsal halkla ilişkilerin etkinliğini ölçme: STK gönüllüleri üzerine bir araştırma, Selçuk İletişim, 13(1), 180-196. Erişim adresi: https://dergipark.org.tr/en/pub/josc/issue/52040/607432
  5. Çelebi, E. (2020b). Sosyal medya iletişiminin kurumsal itibar algısı üzerindeki rolü, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 41, 108-118. Doi: 10.30794/pausbed.737870
  6. Dhanesh, G.S. ve Duthler, G. (2019). Relationship management through social media influencers: Effects of followers’ awareness of paid endorsement. Public Relations Review, 45(3), 1-13. doi: 10.1016/j.pubrev.2019.03.002
  7. Duğan, Ö. ve Uludağ, A. (2015). Sağlık çalışanlarının halkla ilişkilere bakışı: Selçuk üniversitesi tıp fakültesi örneği, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 34, 41-51. Erişim adresi: http://dergisosyalbil.selcuk.edu.tr/susbed/article/view/1156
  8. Ferguson, M. A. (2018). Building theory in public relations: Interorganizational relationships as a public relations paradigm. Journal of Public Relations Research, 30(4), 164-178. doi: 10.1080/1062726X.2018.1514810
  9. Gordon, C.G. ve Kelly, K.S. (1999). Public relations expertise and organizational effectiveness: A study of U.S. hospitals. Journal of Public Relations Research, 11(2), 143-165. doi: 10.1207/s1532754xjprr1102_03
  10. Grunig, J.E. ve Grunig, L.A. (2008). Excellence theory in public relations: Past, present, and future. In: Zerfass, A. Van Ruler, B. & Sriramesh, K. (eds) Public Relations Research. Wiesbaden, 327-347. doi: 10.1007/978-3-531-90918-9_22
  11. Grunig, J.E. ve Hung-Baesecke, C.J.F (2015). The effect of relationships on reputation and reputation on relationships: A cognitive, behavioral study. Ki, E.J., Kim, J.N. & Ledingham, J.A. (eds.) Public relations as relationship management: A relational approach to the study and practice of public relations (63-113), Routledge, New York And London
  12. Heath, R. L. (2013). The journey to understand and champion OPR takes many roads, some not yet well traveled. Public Relations Review, 39(5), 426–431. doi: 10.0.3.248/j.pubrev.2013.05.002
  13. Hon, L.C. ve Grunig, J.E. (1999). Guidelines for measuring relationships in public relations. Institute for Public Relations, 1-40. Erişim adresi: http://painepublishing.com/wp-content/uploads/2013/10/Guidelines_Measuring_Relationships.pdf
  14. Jo, S. (2018). In search of a causal model of the organization–public relationship in public relations. Social Behavior and Personality, 46(11), 1761–1770. doi: 10.2224/sbp.7022
  15. Khodarahmi, E. (2009). Strategic public relations. Disaster Prevention and Management, 18(5), 529-534. doi: 10.1108/09653560911003723
  16. Ki, E. ve Hon, L.C. (2007). Reliability and validity of organization: Public relationship measurement and linkages among relationship Indicators in a membership organization. Journalism & Mass Communication Quarterly, 84(3), 430-431. Doi:10.1177/107769900708400302
  17. Ki, E.-J. ve Hon, L. (2007). Testing the linkages among the organization-public relationship and behavioral intentions. Journal of Public Relations Research, 19(1), 1–23. doi:10.1080/10627260709336593
  18. Kim, J. N. ve Rhee, Y. (2011). Strategic thinking about employee communication behavior (ECB) in public relations: Testing the models of megaphoning and scouting effects in Korea. Journal of Public Relations Research, 23(3), 243–268. doi:10.1080/1062726X.2011.582204
  19. Kim, D. (2018). Examining effects of internal public relations practices on organizational social capital in the Korean context: Mediating roles of employee-organization relationships. Corporate Communications: An International Journal, 23(1), 100-116. doi:10.1108/CCIJ-01-2017-0002
  20. Ledingham, J.A. (2008). A chronology of organization-stakeholder relationships with recommendations concerning practitioner adoption of the relational perspective. Journal of Promotion Management, 14(3-4), 243-262. doi:10.1080/10496490802637846
  21. Moorman, C., Zaltman, G. ve Deshpande, R. (1992). Relationships between providers and users of market research: The dynamics of trust within and between organizations. Journal Of Marketing Research, 29(3), 314-328. doi: 10.1177/002224379202900303
  22. Ni, L., Wang, Q. ve Sha, B-L. (2018). Intercultural public relations: Theories for managing relationships and conflicts with strategic publics. New York: Routledge.
  23. Ni, L., Xiao, Z., Liu, W. ve Wang, Q. (2019). Relationship management as antecedents to public communication behaviors: Examining empowerment and public health among AsianAmericans. Public Relations Review, 45(5), 1-10. doi: 10.1016/j.pubrev.2019.101835
  24. Park, H. ve Reber, B.H. (2010). Using public relations to promote health: A framing analysis of public relations strategies among health associations. Journal of Health Communication, 15(1), 39-54. doi: 10.1080/10810730903460534
  25. Pressgrove, G. N. ve McKeever, B.W. (2016). Nonprofit relationship management: Extending the organization-public relationship to loyalty and behaviors. Journal of Public Relations Research, 28(3-4), 193-211. doi: 10.1080/1062726X.2016.1233106
  26. Public Relations Society of America (PRSA) Erişim adresi (11 Aralık 2020): https://www.prsa.org/about/all-about-pr
  27. Sisson, D. C. (2015). Authentic relationship management to heighten control mutuality in social media. Doctoral dissertation, Erişim adresi: http://scholarcommons.sc.edu/etd/3608
  28. Springston, J.K. ve Lariscy, R.A.W. (2005). Public relations effectiveness in public health institutions. Journal of Health and Human Services Administration, 28(2), 218-245. Erişim adresi: http://www.jstor.org/stable/41288065
  29. Taylor, M. ve Kent, M.L. (2014). Dialogic engagement: Clarifying foundational concepts, Journal of Public Relations Research, 26(5), 384-398. doi: 10.1080/1062726X.2014.956106
  30. Yıldırım Becerikli, S. (2013). Türkiye’de sağlık iletişimi üzerine yazılan lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi: Eleştirel bir bakış. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi, 12(2), 25-36. doi: 10.1501/Ashd_0000000089