AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study analyzes the privileges granted to women within the scope of positive discrimination in Turkey and the different practices carried out.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Positive discrimination refers to the recognition of certain privileges for disadvantaged individuals or groups in society. States provide various privileges and implement different practices to support people who are in disadvantaged situations. The Republic of Turkey also provides positive discrimination to disadvantaged individuals in society through various legal regulations such as the constitution, laws and regulations. However, it is important to act within the scope of human rights and the principle of equality when recognizing rights within the scope of positive discrimination and when putting the practices into action within the scope of these rights. The practices should not create a situation that is against other individuals or groups. Therefore, the practices should not be implemented in a uniform manner but in a pluralistic positive discrimination manner that will include other people in the same conditions. In this context, it is important to clearly define the limits of positive discrimination. The study used the document analysis method, one of the qualitative research methods, as the method. Within the scope of this method, the relevant legislative arrangements, international conventions, constitution, laws and regulations have been systematically examined. This study analyzes the privileges granted to women within the scope of positive discrimination in Turkey and the different practices carried out.
Özet
Pozitif ayrımcılık toplumdaki dezavantajlı kişi ya da gruplara yönelik belirli ayrıcalıkların tanınmasını ifade etmektedir. Devletler dezavantajlı durumda bulunan kişilere destek olarak çeşitli ayrıcalıklar tanımakta ve farklı uygulamaları faaliyete geçirmektedir. Türkiye Cumhuriyeti devleti de toplumda dezavantajlı durumda olan kişilere anayasa, kanun, yönetmelik gibi çeşitli yasal mevzuatla pozitif ayrımcılık tanımaktadır. Ancak pozitif ayrımcılık kapsamında tanınan haklar ve bu haklar kapsamında uygulamaların faaliyete geçirilirken insan hakları ve eşitlik ilkesi kapsamında hareket edilmesi önem arz etmektedir. Yapılan uygulamalar diğer kişi ya da grupların aleyhine bir durum ortaya çıkarmamalıdır. Yapılan uygulamaların bu nedenle tek tipçi değil aynı koşullardaki diğer kişileri de kapsayacak şekilde çoğulcu pozitif ayrımcılık şeklinde uygulanması gerekmektedir. Bu kapsamda pozitif ayrımcılığın sınırının açıkça belirlenmesi önem arz etmektedir. Çalışmada yöntem olarak nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu yöntem kapsamında ilgili mevzuat düzenlemeleri uluslararası sözleşmeler, anayasa, kanun ve yönetmelikler sistematik olarak incelenmiştir. Bu çalışmada Türkiye’de pozitif ayrımcılık kapsamında kadınlara tanınan ayrıcalıklar ve yapılan farklı uygulamalar analiz edilmektedir.