AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe analysis shows that Pearce couldn’t defend theism strongly enough against naturalism with the argument from contingency as he claims.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
It is human nature to seek the ultimate explanation for existence. However, not all people have the same perspective on this issue. This study deals with naturalism and theism, which are the two opposite poles of humankind’s desire to reach the ultimate explanation. There are many contemporary philosophers who defend the superiority of the explanatory power of theism compared to alternative views. The views of these philosophers are in general a continuation of their predecessors. The extent to which these theistic defenses, which have only a few original aspects, are truly successful against non-theistic views requires philosophical analysis. Therefore, the philosophical analysis of the claim of being more successful will contribute to more qualified discussions in the philosophy of religion and thus to continue the current theism-naturalism discussions on a more rational basis. Kenneth L. Pearce, who has been frequently mentioned recently in philosophy of religion and has been in discussions with the leading names of atheism, has produced many studies with the idea that he has made positive contributions to theism. Pearce defends this idea with a contemporary version of the argument from contingency, a member of the family of cosmological arguments. In this version, the basis of Pearce’s argument is the concept of “History”. “History” is the total sequence of causes and effects, past, present and future. The question of how theism is more successful than naturalism in explaining “History” is a subject worth examining. Therefore, this study analyzes philosophically the internal consistency, truth value, validity and persuasive power of the claim that theism explains the universe better than naturalism. The analysis shows that Pearce couldn’t defend theism strongly enough against naturalism with the argument from contingency as he claims.
Özet
Varlığa dair nihai açıklamayı aramak, insanın tabiatından kaynaklanır. Fakat tüm insanlar bu nihai açıklamayı aynı bakış açısıyla aramamaktadır. Bu çalışmada insanoğlunun nihai açıklamaya ulaşma isteğinin iki kutbu olan natüralizm ve teizm konu edilmektedir. Alternatif görüşlere kıyasla teizmin açıklayıcı gücünün üstünlüğünü savunan birçok çağdaş filozof vardır. Bu filozofların görüşleri genel itibarıyla kendilerinden öncekilerin devamı niteliğindedir. Sadece birkaç özgün yönü bulunan bu savunuların teizm karşıtı görüşlere nazaran ne denli başarılı oldukları felsefi analize muhtaçtır. Çünkü teizmi gerçekten başarılı şekilde savunan çağdaş teistler kadar, teizme negatif etkileri olan teistler de vardır. Dolayısıyla daha başarılı olma iddialarının felsefi niteliğinin analizi, din felsefesinde daha nitelikli tartışmalar ortaya konmasına ve böylece güncel teizm-natüralizm tartışmalarının daha rasyonel bir zeminde yürütülmesine katkı sağlayacaktır. Din felsefesi alanında son dönemde adından sıkça söz ettiren ve ateizmin önde gelen isimleriyle tartışmalarda bulunan Kenneth L. Pearce, teizm adına pozitif katkılar sağladığı kanaatiyle birçok çalışma ortaya koymuştur. Pearce, kozmolojik argümanlar ailesinin bir üyesi olan olumsallık argümanının güncel bir versiyonunu kullanır. Bu versiyonda Pearce, argümanının temeline “Tarih” kavramını yerleştirir. Onun tanımıyla “Tarih” geçmiş, şimdi ve gelecek olaylar bütününün ve bu olayların neden-sonuç ilişkisinin tümüdür. Bu kavramın sınırlarına giren neden-sonuç ilişkisi içerisindeki zaman mefhumuna tâbi tüm varlıklar toplamını açıklama konusunda natüralizme kıyasla teizmin nasıl daha başarılı olduğu sorusu incelenmeye değer bir konudur. Dolayısıyla bu çalışmada teizmin evreni natüralizmden daha iyi açıkladığı iddiasının iç tutarlılığı, doğruluk değeri, geçerliliği, rasyonelliği ve ikna edici gücü felsefi açıdan analiz edilmektedir. Yapılan analizler neticesinde, Pearce’ın olumsallık argümanına getirdiği güncel yorumu ile natüralizme karşı teizmi, kendisinin iddia ettiği gibi yeterince güçlü şekilde savunamadığı sonucuna ulaştırmıştır.