Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2015 / Cilt: 10 - Sayı: 7

AFFETME ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

DEVELOPMENT OF THE FORGIVENESS SCALE: A STUDY OF RELIABILITY AND VALIDITY

Pages
19–32
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Within the development process of Forgiveness Scale, data were obtained from 476 undergraduate students in total, 333 (70%) of whom are females and 143 of whom are males

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this study is to develop a valid and reliable measuring instrument to be used for determining the level of forgiveness.
📊
Key Findings & Data:The aim of this study is to develop a valid and reliable measuring instrument to be used for determining the level of forgiveness.
💡
Conclusion & Impact:Within the development process of Forgiveness Scale, data were obtained from 476 undergraduate students in total, 333 (70%) of whom are females and 143 of whom are males
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of this study is to develop a valid and reliable measuring instrument to be used for determining the level of forgiveness. Within the development process of Forgiveness Scale, data were obtained from 476 undergraduate students in total, 333 (70%) of whom are females and 143 of whom are males

Özet

Bu çalışmada üniversite öğrencilerinin affetme düzeylerini belirlemeye yönelik "Affetme Ölçeği'nin geliştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, 333'ü (%70) kız, 143'ü (%30) erkek olmak üzere, toplam 476 üniversite öğrencisi üzerinde yürütülmüştür. Yedili Likert tipi olan ölçekte tercih düzeyi, "1= en az ile 7= en çok" arasında değişmektedir. Ölçekten alınan puanın artması affetme düzeyinin de artığını göstermektedir. Affetme Ölçeği'nin faktör yapısını incelemek ve alt boyutlarını belirleyebilmek amacıyla yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda 13 maddenin, toplam varyansın % 46,09'unu açıkladığı ve iki alt boyutta toplandığı görülmüştür. "Başkasını Affetme" olarak adlandırılan birinci alt boyut 10 maddeden oluşmaktadır ve affetme değişkenine ait varyansın %28,98'ini açıklamaktadır. "Kendini Affetme" olarak adlandırılan ikinci alt boyut ise 3 maddeden oluşmaktadır ve varyansın %17,1'ini açıklamaktadır. Ölçeği oluşturan maddelere ilişkin faktör yükleri ise .538 ile .873 arasında değişmektedir. Doğrulayıcı faktör analizinde iki boyutlu modelin kabul edilebilir uyum verdiği görülmüştür (?2/sd=1.95, RMSEA= .07, GFI= .91, AGFI= .87, SRMR= .06, NNFI= .89, CFI= .91). Affetme Ölçeği'nin iç tutarlılık güvenirlik katsayıları "Başkasını Affetme" alt ölçeği için .76, "Kendini Affetme" alt ölçeği için .82 ve ölçeğin bütünü için .74'tür. Eş değer ölçek geçerliği çalışmasında Affetme Ölçeği ile Tolerans Ölçeği arasındaki korelasyon hesaplanmış; affetme ile tolerans arasında pozitif ilişki olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular Türk kültüründe geliştirilen Affetme Ölçeği'nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir

🔖

Cite This Article

BATIK, M. V. (2015). AFFETME ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 10 - Sayı: 7, 19–32. https://ajindex.com/articles/106179

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. AL-MABUK, R., ENRİGHT, R. D. & CARDİS, P. (1995). Forgiveness Education with Parentally Love-Deprived College Students. Journal of Moral Education, 24, 427-444.
  2. ALPAY, A. (2009). Yakın İlişkilerde Bağışlama: Bağışlamanın; Bağlanma, Benlik Saygısı, Empati Ve Kıskançlık Değişkenleri Yönünden İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
  3. ANDREWS, M. (2000): Forgiveness in Context. Journal of Moral Education, 29, 75-86. DOI:10.1080/030572400102943 BERRY, J. W., WORTHİNGTON, E. L., Jr., PARROTT, L., O’CONNOR, L. E. & WADE, N. G. (2001). Dispositional Forgiveness: Development And Construct Validity of the Transgression Narrative Test of Forgiveness (TNTF). Personality and Social Psychology Bulletin, 27, 1277-1290. DOI:10.1177/01461672012710004 BLOCHER W. & WADE, N.G. (2010). Sustained Effectiveness of Two Brief Group Interventions: Comparing an Explicit Forgiveness-Promoting Treatment with a ProcessOriented Treatment. Journal of Mental Health Counseling, 32( 1), 58–74. BUGAY A. & DEMİR, A. (2010). A Turkish Version of Heartland Forgiveness Scale. Procedia Social and Behavioral Sciences, 5, 1927-1931.
  4. BUGAY, A. & DEMİR, A. (2011). Hataya İlişkin Özelliklerin Başkalarını Affetmeyi Yordaması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (35), 8-17.
  5. BUGAY, A. & DEMİR, A. (2012). Affetme Arttırılabilinir mi?: Affetmeyi Geliştirme Grubu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4 (37), 96-106.
  6. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2009). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı: İstatistik, Araştırma Deseni, SPSS Uygulamaları ve Yorum. Ankara:
  7. Pegem Yayınları.
  8. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş. (2011). Veri Analizi El Kitabı. Ankara:
  9. Pegem Akademi Yayıncılık. ÇARDAK, M. (2012). Affedicilik Yönelimli Psiko-Eğitim Programının Affetme Eğilimi, Belirsizliğe Tahammülsüzlük, Psikolojik İyi Oluş, Sürekli Kaygı ve Öfke Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sakarya Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya. DROLL, D. M. (1984). Forgiveness. Theory and Research. Unpublished Doctorial Dissertation, University of Nevada, Reno. ELLİOTT, J. C. (2010). Humility: Development and Analysis of a Scale. Unpublished Doctorial Dissertation, University of Tennessee, Knoxville. ENRİGHT, R.D. & FİTZGİBBONS, R.P. (2000). Helping Clients Forgive: An Empirical Guide for Resolving Anger and Restoring Hope. Washington, DC: American Psychological Association. ENRİGHT, R. D., FREEDMAN, S. & RİQUE, J. (1998). The Psychology of Interpersonal Forgiveness.