Tarımsal destekleme politikalarının nitelik ve niceliğindeki bu değişmeler, kırsal kesimde üretimden yabancılaşmaya ve yoksulluğa yol açarken, kırmızı ette olduğu gibi ülkeyi tarımsal ürün ithal eder bir konuma getirmiştir
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Çalışmada, Türkiye’nin AB tarım politikalarına uyum amacıyla izlediği tarımsal destekleme politikaları eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Özellikle 2000’li yıllardan sonra girdi-çıktı desteklerinin yerine Doğrudan Gelir Desteği (DGD) sistemine geçilmesini sağlayan tarımsal destekleme politikaları kırsal kalkınmayı olumsuz etkilemiştir. 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 21. maddesinde “Tarımsal destekleme programlarına bütçeden ayrılacak kaynak, gayrisafi millî hâsılanın yüzde birinden az olamaz” hükmüne rağmen tarımsal desteklemeye ayrılan kaynak 2008 bütçesinde GSYİH’nin sadece yüzde 0,6’sı düzeyinde kalmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Tarımsal destekleme politikalarının nitelik ve niceliğindeki bu değişmeler, kırsal kesimde üretimden yabancılaşmaya ve yoksulluğa yol açarken, kırmızı ette olduğu gibi ülkeyi tarımsal ürün ithal eder bir konuma getirmiştir
🔬Design:Makale
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Tarımsal Destekleme · Kırsal Kalkınma · AB Tarım Politikası
Özet
Çalışmada, Türkiye’nin AB tarım politikalarına uyum amacıyla izlediği tarımsal destekleme politikaları eleştirel bir yaklaşımla değerlendirilmiştir. Özellikle 2000’li yıllardan sonra girdi-çıktı desteklerinin yerine Doğrudan Gelir Desteği (DGD) sistemine geçilmesini sağlayan tarımsal destekleme politikaları kırsal kalkınmayı olumsuz etkilemiştir. 5488 sayılı Tarım Kanunu’nun 21. maddesinde “Tarımsal destekleme programlarına bütçeden ayrılacak kaynak, gayrisafi millî hâsılanın yüzde birinden az olamaz” hükmüne rağmen tarımsal desteklemeye ayrılan kaynak 2008 bütçesinde GSYİH’nin sadece yüzde 0,6’sı düzeyinde kalmıştır. Tarımsal destekleme politikalarının nitelik ve niceliğindeki bu değişmeler, kırsal kesimde üretimden yabancılaşmaya ve yoksulluğa yol açarken, kırmızı ette olduğu gibi ülkeyi tarımsal ürün ithal eder bir konuma getirmiştir
Kandemir, Orhan. “İktisadi Gelişme Sürecinde Göç Olgusu: Türkiye Örneği”, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İktisat Anabilim Dalı, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Mayıs 2010.
Karluk, Rıdvan, Avrupa Birliği ve Türkiye, Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş. İstanbul, 1998.
Olgun, F. Akın (2005). “AB’de Ortak Tarım Politikasının Geçmişi, Reformlar,
Mevcut Durum, Geleceği ve Türkiye’nin Uyumu Açısından Değerlendirilmesi”, içinde: Türk Tarım Politikasının Avrupa Birliği Ortak Tarım Politikasına Uyumu, (Editörler: Prof. Dr. Erdoğan Oktay, Dr. Renan Tunalıoğlu), Ege Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Ekonomisi Bölümü, Ankara, Haziran 2005, ss. 17–25. http://www.aeri.org.tr/PDF/134-PROTPUyum.pdf, [İndirme Tarihi: 25.02.2011].
Şahinöz, Ahmet (2006). Türkiye–AB Müzakere Sürecinde Türk Tarımı, İşveren
Türk Veteriner Hekimler Birliği (TVHB) İstanbul Veteriner Hekimler Odası Başkanlığı Basın Açıklaması, 30.07.2010, http://www.tvhb.org.tr/?p=1445, İndirme Tarihi: 12.03.2011].
Yıldırım, Ali Ekber (2008). Çiftçiye Yeni Destek 2009′a Kaldı, Tarım Dünyası, http://www.tarimdunyasi.net/?p=90, [İndirme Tarihi: 06.03.2011].
Yılmaz, Hasan & Köknaroglu Hayati (2007). Avrupa Birliği Ortak Tarım
Politikasına Uyum Sürecinde Türkiye’de İzlenen Hayvancılık Politikalarının Değerlendirilmesi, 5. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi, 05–08 Eylül 2007, http://zootekni2007.yyu.edu.tr/pdfler/DİĞ14.pdf, [İndirme Tarihi: 12.03.2011].