Journals / Sosyal Güvence / 2025 / Sayı: 28

Being A Female Employee In Turkey: An Evaluation On OECD and TÜİK Data

Türkiye’de Kadın Çalışan Olmak: OECD ve TÜİK Verileri Üzerine Bir Analiz

Pages
1666–1687
Publication Date
2025-07-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results show that Turkey has the lowest female labor force participation rate and the highest female unemployment rate among OECD countries.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The role of women in the labor market is becoming increasingly important in response to economic pressures and the need to meet household expenses.
📊
Key Findings & Data:This study aims to assess the employment, labor force participation, and unemployment rates of women in Turkey based on OECD and TÜİK data, and provide policy recommendations.
💡
Conclusion & Impact:The results show that Turkey has the lowest female labor force participation rate and the highest female unemployment rate among OECD countries.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:2015 Verileri
⚙️Variables:İstihdam · İşgücü · Kadın Çalışan

Abstract

The role of women in the labor market is becoming increasingly important in response to economic pressures and the need to meet household expenses. However, women face additional challenges in the workforce due to their domestic responsibilities, which can negatively affect their professional lives. This study aims to assess the employment, labor force participation, and unemployment rates of women in Turkey based on OECD and TÜİK data, and provide policy recommendations. OECD and TÜİK data from 2015 to 2024 were analyzed using descriptive statistical methods. Numerical and percentage data were compared to examine Turkey's position relative to OECD countries. The results show that Turkey has the lowest female labor force participation rate and the highest female unemployment rate among OECD countries. According to TÜİK data, the services sector employs the highest proportion of women, while the construction sector has the lowest female employment rate. Furthermore, higher education graduates have higher labor force participation and employment rates, while the primary reason for women's exclusion from the labor force is domestic responsibilities. In conclusion, reducing the barriers that hinder women's participation in the labor force, revising policies to support female workers, and implementing measures to promote female employment across all sectors are essential. Turkey should increase female employment and serve as a model for other countries.

Özet

Kadınların işgücü piyasasındaki yeri, ekonomik zorunluluklar ve toplumsal dinamikler doğrultusunda giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Ancak, kadınlar iş hayatındaki rollerinin yanı sıra ev içi sorumlulukları nedeniyle ek zorluklarla karşılaşmaktadır. Bu çalışma, Türkiye’de kadın istihdamı, işgücü ve işsizlik oranlarını OECD ve TÜİK verileri ışığında değerlendirerek mevcut durumu analiz etmeyi ve politika önerileri sunmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, 2015-2024 yılları arasındaki OECD ve TÜİK verileri incelenmiş; kadınların işgücüne katılım, istihdam ve işsizlik oranları betimleyici istatistiksel yöntemler kullanılarak analiz edilmiştir. Sayısal ve yüzdesel veriler doğrultusunda Türkiye’nin durumu OECD ülkeleriyle karşılaştırılmıştır. Analiz sonuçları, Türkiye’nin OECD ülkeleri arasında kadın işgücüne katılım oranının en düşük, kadın işsizlik oranının ise en yüksek olduğu ülke konumunda olduğunu göstermektedir. TÜİK verilerine göre, kadınların en fazla istihdam edildiği sektör hizmet sektörü iken, en düşük istihdam oranı inşaat sektöründe görülmektedir. Ayrıca, eğitim seviyesi arttıkça kadınların işgücüne katılım ve istihdam oranlarının yükseldiği, ancak işgücüne katılmama nedenleri arasında ev işleriyle meşguliyetin en yaygın sebep olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kadınların işgücüne katılımını artırmak için politika yapıcıların kadın istihdamına yönelik stratejileri gözden geçirmesi ve sektörel istihdam dengesizliklerini gidermeye yönelik önlemler alması gerekmektedir. Türkiye’nin kadın istihdamını artırarak diğer ülkelere örnek teşkil edecek uygulamaları hayata geçirmesi büyük önem taşımaktadır.

🔖

Cite This Article

Ağar, A. (2025). Being A Female Employee In Turkey: An Evaluation On OECD and TÜİK Data. Sosyal Güvence, Sayı: 28, 1666–1687. https://doi.org/10.21441/sosyalguvence.1440897

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Akgeyik, T. (2017). Türkiye’de kadınların işgücü piyasasına katılımını etkileyen faktörler: TÜİK verileri üzerine bir analiz. Journal of Social Policy Conferences.
  2. Bardakçı, Ş., & Oğlak, S. (2022). Toplumsal cinsiyet eşitsizliği endeksi ve Türkiye. Toplumsal Politika Dergisi, 3(1), 71-90.
  3. Esra, S. (2021). Çalışma hayatında kadın istihdamı ve Türkiye’de yansımaları. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 20-40.
  4. Gençtürk, Z. (2022). Türkiye’de kadının işgücüne katılımını etkileyen faktörler. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 43, 361-394.
  5. Habib, R. R., & Fathallah, F. A. (2012). Migrant women farm workers in the occupational health literature. Work, 41(Supplement 1), 4356-4362.
  6. Hutchings, K., Moyle, C.-l., Chai, A., Garofano, N., & Moore, S. (2020). Segregation of women in tourism employment in the APEC region. Tourism Management Perspectives, 34, 100655.
  7. Karaca, D. A., & Taşseven, Ö. (2022). Türkiye'nin kadın istihdamı ve işgücü istatistiklerinin incelenmesi. Balkan & Near Eastern Journal of Social Sciences (BNEJSS), 8.
  8. Kocabaş, İ. Ü., & Küçükbay, F. (2023). Türkiye’de kadınların işgücüne katılım oranını etkileyen faktörlerin ekonometrik analizi. Hak İş Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 12(32), 29-51.
  9. Lata, L. N., Walters, P., & Roitman, S. (2021). The politics of gendered space: Social norms and purdah affecting female informal work in Dhaka, Bangladesh. Gender, Work & Organization, 28(1), 318-336.
  10. Namal, Y., & Taşkesen, Ö. (2022). COVID-19 salgınının kadın istihdamına etkileri: OECD ve TÜİK verileri üzerine analiz. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(1), 122-141.
  11. OECD. (2024). Retrieved from https://data-explorer.oecd.org
  12. Özalp, L. F. A. (2021). Türkiye’de kadının işgücüne katılımı ve eşitsizlik. Journal of Economy Culture and Society, 64, 91-104.
  13. Özmen, Y. P. (2024). Türkiye'de 2000-2023 döneminde yapılan mevzuat değişiklikleri kapsamında toplumsal cinsiyet eşitliği ve kadının statüsü. Atatürk Yolu Dergisi(74), 164-181.
  14. Quinn, M. M. (2022). A healthy workforce needs comprehensive reproductive healthcare. Oxford University Press UK, 66, 1095-1098.
  15. Razafimahefa, R. H., Pardosi, J. F., & Sav, A. (2022). Occupational factors affecting women workers’ sexual and reproductive health outcomes in oil, gas, and mining industry: A scoping review. Public Health Reviews, 43, 1604653.
  16. Saloshni, N., & Nithiseelan, N. R. (2022). Vulnerability of South African women workers in the COVID-19 pandemic. Front Public Health, 10, 964073. https://doi.org/10.3389/fpubh.2022.964073
  17. Sar, E. (2021). Çalışma hayatında kadın istihdamı ve Türkiye’de yansımaları. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 20-40.
  18. Sarhan, M. L., & Ab. Aziz, K. (2023). Can inclusive entrepreneurialism be a solution for unemployed female graduates? A study on inclusive entrepreneurial intention. Social Sciences, 12(3), 151.
  19. TÜİK. (2017-2024). İşgücü istatistikleri. Retrieved from https://data.tuik.gov.tr
  20. Tutar, S., & Kalaycı, M. (2023). Global gender gap report 2022: Türkiye, Letonya ve İzlanda'da kadınların toplumsal cinsiyet eşitsizliği üzerine değerlendirme. Aydın İnsan ve Toplum Dergisi, 9(1), 18-44.
  21. Walker, E., Wang, C., & Redmond, J. (2008). Women and work-life balance: Is home-based business ownership the solution? Equal Opportunities International, 27(3), 258-275.
  22. Yılmaz, Ö. T., & Şahin, A. (2020). Japonya’da deflasyon döneminde işsizlik ve işsizlikle mücadele. Lectio Socialis, 4(1), 25-40.